II SA/Ol 980/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu granic gospodarstwa rolnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). W dniu 12 sierpnia 2015r. Z. T., działając w imieniu ojca S. T., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia "[...]" o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia "[...]", nr "[...]" w części dotyczącej zatwierdzenia na rzecz S. T. granic gospodarstwa rolnego Nr "[...]", położonego – w dniu wydania decyzji - na obszarze wsi M. G.R.N. M.. Do skargi strona skarżąca załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 września 2015r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: złożenie dwóch egzemplarzy odpisów skargi, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) oraz uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi o kwotę 100 zł. Wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi w dniu 14 września 2015r. W dniu 15 września 2015r. pełnomocnik przesłał tutejszemu Sądowi wymagane odpisy skargi oraz kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przed notariuszem, którym S. T. i I. T. udzielili swojemu synowi Z. T. pełnomocnictwa do reprezentowania przed wszystkimi sądami, organami administracji rządowej i samorządowej oraz osobami fizycznymi i prawnymi w sprawie toczącej się przed WSA w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 463/04. Zaznaczył, że oryginał pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Wyznaczony termin do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 34 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem mogą być zstępni strony. Art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W razie zaniedbania powyższemu obowiązkowi, na zasadzie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W myśl art. 36 pełnomocnictwo może być : 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Dwa pierwsze z wymienionych w art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictw – ogólne oraz do prowadzenia poszczególnych spraw – obejmują z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu (art. 39 pkt 1 p.p.s.a.). Granice "sprawy" w ujęciu formalnym w rozumieniu p.p.s.a. wyznacza zaś zaskarżona do Sądu decyzja (tak: NSA w postanowieniu z dnia 14 września 2011r., sygn. akt II GSK 1704/11, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przedłożonego pełnomocnictwa wynika natomiast, że umocowanie dotyczy tylko przedmiotu postępowania toczącego się przed WSA w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 463/04. Sąd ustalił, że wyrokiem z dnia 5 maja 2005r. WSA w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia "[...]" r. i utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody z dnia "[...]" r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z "[...]" r. o wykonaniu aktu nadania na rzecz J. T. prawa własności gospodarstwa o powierzchni 1,39 ha. WSA w Warszawie rozstrzygnął, że organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w trybie nadzwyczajnym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W najkorzystniejszym dla strony ujęciu można byłoby ewentualnie przyjmować, że przedłożone pełnomocnictwo dotyczy umocowania do dochodzenia nieważności decyzji z dnia "[...]" r. o wykonaniu aktu nadania. Niniejsza skarga dotyczy zaś stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej , ale z dnia "[...]" o ustaleniu granic gospodarstwa. Są to odrębne decyzje chociaż dotyczą tego samego gospodarstwa. Każda z wymienionych decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej wymaga odrębnego postępowania nadzwyczajnego, a następnie odrębnego postępowania sądowego. Skoro pełnomocnictwo zostało wyraźnie ograniczone do przedmiotu postępowania o konkretnie wyszczególnionej sygnaturze sądowej, a przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być tylko konkretny akt administracyjny, to nie sposób przyjąć, że przedłożone pełnomocnictwo upoważnia do prowadzenia wszelkich spraw administracyjnych dotyczących tego gospodarstwa. Tym samym z przedłożonego przez Z. T. dokumentu nie wynika, aby był on osobą uprawnioną do złożenia skargi w niniejszej sprawie w imieniu S. T. Okoliczność ta obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, Przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnym, dlatego na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 200 zł. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania, w którym wyraźnie wskazano, że wymagane jest uzupełnienie wpisu o kwotę 100 zł oraz zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wymaganej wysokości 200 zł, a jedynie w kwocie 100 zł, co w świetle cytowanych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi. O zwrocie uiszczonej tytułem wpisu kwoty 100 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.