II SAB/Ol 53/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej przez Z. Sp. z o.o. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem 28 lutego 2023 r. P. K. (dalej jako: "skarżący" zaskarżył do tutejszego Sądu decyzję Z. Sp. z o.o. (dalej jako: "organ") nr [...] z 24 stycznia 2023 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Liceum z 21 grudnia 2022 r., odmawiającą udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej, wobec niewykazania szczególnego interesu do uzyskania informacji przetworzonej. W skardze na decyzję skarżący zarzucił również przewlekłe prowadzenie postępowania. Podniósł, że działanie organu ma na celu utrudnianie dostępu do informacji publicznej. Zdaniem skarżącego "bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku ma charakter rażącego naruszenia prawa". W wykonaniu wezwania Sądu, pismem z 29 marca 2023 r., pełnomocnik skarżącego podał, że przewlekłość postępowania dotyczy organu II instancji, bowiem ten przekroczył terminy ustawowe. Mimo, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt.1 u.d.i.p. winien rozpatrzeć odwołanie skarżącego w terminie 14 dni termin ten naruszył. W związku z powyższym skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ została wyłączona do odrębnego rozpoznania. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Z. Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a."), przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak. Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności kończących postępowanie w sprawie (art. 149 § 1 p.p.s.a.), jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Dlatego też w orzecznictwie zgodnie wskazuje się na specyfikę badania takich skarg, która polega na tym, że sąd ogranicza się do skontrolowania, czy organ rzeczywiście nie podjął stosownych działań w załatwieniu wniosku, do którego był zobowiązany. Oznacza to, że rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd nie wnika jaka decyzja powinna zapaść w sprawie, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie administracyjne albo została dokonana stosowna czynność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1628/14, publ. w CBOSA). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Z. Sp. z o.o., której skarżący zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej, już to postępowanie zakończyło wskazaną na wstępie decyzją, zaskarżoną do tutejszego Sądu. Oznacza to, że w czasie wnoszenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania organ nie pozostawał już w zwłoce w załatwieniu wniosku, a co za tym idzie nie było już podstaw do wywodzenia skargi, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego: sygn. akt II OPS 5/19 z 22 czerwca 2020 r. i II OPS 1/21 z 7 marca 2022 r. (publ. w CBOSA), skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wniesiona po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skład orzekający jest związany stanowiskiem wyrażonym w wymienionych uchwałach NSA, zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a. W postanowieniu z 23 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 1096/20 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skoro więc w momencie wniesienia skargi nie występował zarzucany skargą stan przewlekłości postępowania, bowiem postępowanie to zostało uprzednio zakończone decyzją (...) to – w kontekście wskazanej wyżej uchwały 7 sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. – brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie stwierdzania o tym, czy organ administracji dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.)". Z podanych przyczyn Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.