II SAB/Ol 92/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 92/12 w sprawie ze skargi A. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania w sprawie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne i instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno – kanalizacyjnej postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd odrzucił skargę A. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania w sprawie w sprawie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne, instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno – kanalizacyjnej. Skarżący wniósł nazwaną "zażaleniem" skargę kasacyjną na to postanowienie, którą postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Sąd odrzucił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.). Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2014 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia. W dniu 9 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 11 maja 2015 r. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 2 czerwca 2015 r. W dniu 8 czerwca 2015 r., skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych zażalenia przez nadesłanie 1 egzemplarza zażalenia, poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 2 lipca 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych zażalenia upłynął więc z dniem 9 lipca 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał drogą elektroniczną wniosek o przyznanie prawa pomocy, wniosek o wyłączenie sędziów i składu sędziowskiego oraz zażalenie na zarządzenie z dnia 11 czerwca 2015 r., zaś dopiero w dniu 10 lipca 2015 r. skarżący złożył osobiście w tut. Sądzie odpis tego zażalenia. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił więc przedmiotowych braków formalnych wniesionego zażalenia, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie zażalenia. Wyjaśnić należy, że brak formalny pisma skierowanego do sądu administracyjnego w postaci braku odpisu środka odwoławczego– zażalenia, jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a., nadanie prawidłowego biegu takiemu pismu. O ile w postępowaniu cywilnym, w art. 395 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.), istnieje w określonych sytuacjach możliwość rozpoznania zażalenia bez doręczania stronie przeciwnej jego odpisu, to w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano takiej możliwości. Obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów zażalenia wynika z art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 p.p.s.a., zaś zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że (1) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; (2) złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., II FZ 1988/14 oraz z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 686/15). W konsekwencji powyższego, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd zobowiązany był odrzucić zażalenie, jako niedopuszczalne, gdyż strona nie uzupełniła jego braków w wyznaczonym terminie.