II SAB/Ol 94/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 94/12 w sprawie ze skargi "[...]" na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]"postępowania w sprawie budowy budynku gospodarczego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 94/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 4 maja 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 22 maja 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r., Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1236/15 oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z § 2 pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku zażalenia, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, wnioskodawca nie uiścił wpisu sądowego i mimo prawomocnych postanowień tut. Sądu o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (z dnia 14 stycznia 2013 r., 6 listopada 2013 r., 25 lutego 2015 r.), złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zgadzając się z dotychczasowymi rozstrzygnięciami wydanymi w tym zakresie. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie (w rozpoznawanej sprawie trzech wniosków), nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Jest to tym bardziej istotne w sprawie, w której kolejny wniosek strony o prawo pomocy nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności, które byłyby nieznane przy rozpoznawaniu poprzednich wniosków tej strony a zakres wnioskowanego prawa pomocy, jest taki sam jak już prawomocnie orzeczony. W wyroku z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 458). Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.