II SO/Ol 10/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2011-12-19
Skład orzekający: Marzenna Glabas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Aresztu Śledczego, który nie dołączył akt administracyjnych do odpowiedzi na skargę, podlega karze grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA, jeśli akta te znajdowały się w dyspozycji sądu, a ich brak nie stanowił przeszkody w rozpoznaniu skargi?Ratio decidendi
Sąd nie wymierzył grzywny Dyrektorowi Aresztu Śledczego, ponieważ brak akt administracyjnych w odpowiedzi na skargę nie stanowił naruszenia art. 54 § 2 PPSA w okolicznościach, gdy akta te znajdowały się w dyspozycji sądu i nie były niezbędne do rozpoznania skargi na bezczynność, która została odrzucona. Sąd podkreślił, że wymierzenie grzywny jest uznaniowe i wymaga rozważenia wszystkich okoliczności sprawy.Stan faktyczny
A.Z. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Aresztu Śledczego w B. za nieprzekazanie w terminie akt administracyjnych do sprawy. Dyrektor Aresztu wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że skarga na bezczynność wraz z odpowiedzią została przesłana do sądu w terminie, a brak załączników wynikał z faktu, że akta znajdowały się w innej sprawie przed sądem. Sąd odrzucił skargę na bezczynność, uznając, że akta nie były niezbędne do rozpoznania sprawy.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Aresztu Śledczego w B. w trybie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia oddalić wniosek WSA/post.1 - sentencja postanowienia
W dniu 15 czerwca 2011r. A.Z. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego w B. grzywny w kwocie 31.029,60 zł, w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za nieprzekazanie w terminie określonym w art. 54 § 2 tej ustawy akt administracyjnych i odpowiedniej ilości egzemplarzy odpowiedzi na skargę do sprawy o sygnaturze akt "[...]", które to załączniki przekazane zostały do innej sprawy zawisłej przed sądem.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Aresztu Śledczego w B. wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego, wskazując, że w dniu 21 marca 2011r. wpłynęła do organu skarga A.Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu, która to skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przesłana do sądu w dniu 24 marca 2011r. Do odpowiedzi na skargę nie dołączono załączników, ponieważ podstawą do rozpatrzenia sprawy był wyrok WSA w Olsztynie wydany w sprawie o sygn. akt "[...]". Zatem w ocenie organu wypełnił on należycie obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2011r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Ol 32/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 10 sierpnia 2009r. w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przy czym w myśl § 2 tego przepisu, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w myśl art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z treści art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączna przesłanką wymierzenia przez sąd grzywny jest niezastosowanie się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy czym wskazać należy, iż stwierdzenie naruszenia obowiązku przewidzianego w tym przepisie nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny, gdyż orzeczenie sądu ma charakter uznaniowy, co wynika z dyspozycji art. 55 § 1 stanowiącego, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Oznacza to, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć po rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków nałożonych przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku A. Z. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych do sprawy o sygn. akt "[...]". Akta sprawy administracyjnej związanej z żądaniem przez skarżącego ustalenia prawa i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego stanowiły załącznik do sprawy WSA w Olsztynie o sygn. akt II SA/Ol 850/10 i na dzień złożenia przez skarżącego skargi na bezczynność, zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Ol 32/11, nie zostały jeszcze organowi przez sąd zwrócone. Nie stanowiło to jednak przeszkody w rozpoznaniu przez sąd wskazanej skargi na bezczynność, ponieważ sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne, a następnie postanowieniem z dnia 4 maja 2011r. skargę odrzucono jako niepodlegającą kognicji sądów administracyjnych (po zmianie ustawy o Służbie Więziennej).
Sąd rozpatrując skargę na bezczynność nie uznał za konieczne zobowiązania organu do uzupełnienia akt sprawy, przyjmując tym samym, że materiał pozostający w dyspozycji sądu jest wystarczający do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi.
Natomiast sama skarga na bezczynność jak i odpowiedź na nią zostały przez organ przesłane sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 p,p,s,a.
W tym stanie rzeczy nie mógł być uznany za zasadny wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych w terminie, gdyż aktami związanymi z równoważnikiem za remont lokalu organ nie dysponował, ponieważ pozostawały one jeszcze w dyspozycji sądu, a ponadto, do załatwienia skargi na bezczynność poprzez jej odrzucenie, nie były one konieczne.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, z mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a., wniosek oddalił jako niezasadny.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło