II SO/Ol 12/10

Dnia 12 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 roku sprawy z wniosku I. T. i S. T. o wymierzenie Staroście grzywny z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanawia I. wymierzyć Staroście grzywnę w kwocie 200 złotych (słownie: dwieście) za nieprzekazanie Sądowi w terminie skargi i akt administracyjnych; II. zasądzić od Starosty na rzecz wnioskodawców I. T. i S. T. kwotę 100 złotych (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 – sentencja postanowienia W dniu "[...]" wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek I. i S. T. reprezentowanych przez pełnomocnika, o wymierzenie Staroście "[...]" grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia "[...]" wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie bezczynności tegoż organu w przedmiocie wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania Nr "[...]" z dnia "[...]". W uzasadnieniu wniosku wskazano m.in., iż od pracownika starostwa uzyskano w dniu "[...]" informację, że dokumentacja dotycząca skargi na bezczynność zostanie przekazana do sądu w tym samym czasie, co wnioskowane orzeczenie. W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta "[...]" wskazał, że w dniu "[...]" otrzymał skargę I. i S. T. na bezczynność w sprawie wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania, a w dniu "[...]" otrzymał kopię wniosku o wymierzenie grzywny za nieterminowe załatwienie przedmiotowej sprawy. Podniósł, iż sprawa jest bardzo skomplikowana, nadto wydział geodezji i gospodarki nieruchomościami miał dużo pracy związanej z regulacją stanów prawnych Skarbu Państwa w księgach wieczystych. Dodał, iż sprawa zostanie ostatecznie zakończona w dniu "[...]", a w związku z powyższym zwraca się o niewymierzanie grzywny, gdyż strona z tytułu przedłużenia sprawy nie poniosła żadnych strat finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści § 2 art. 54 p.p.s.a - organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 powyższej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. W świetle powyższych regulacji, stwierdzić należy, że cyt. przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie przedmiotowej grzywny, tj.: stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009r., sygn. akt I OZ 474/09). Wskazać w tym miejscu należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, iż: "wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie ma jedynie na celu dyscyplinowania organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki" (vide: postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II SO/Ol 33/08, publ. LEX nr 489774). Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że "wymierzenie grzywny ma walor sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom" (zob. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II GZ 101/07, publ. LEX nr 388105). Niesporne jest w niniejszej sprawie, że skarga I. i S. T. z dnia "[...]" na bezczynność Starosty "[...]" wpłynęła do tegoż organu w dniu "[...]". Oznacza to, że skarga winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był jej adresatem, najpóźniej dnia "[...]". Tymczasem, jak wynika z akt sprawy sygn. akt sygn. akt II SAB/Ol 74/10 oryginał przedmiotowej skargi został sądowi przekazany dnia "[...]" (data stempla pocztowego). Było to działanie niezgodne z dyspozycją powołanego wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ musi bowiem przekazać do sądu skargę w terminie, nawet jeśli jego zdaniem sprawa jest "bardzo skomplikowana i wymaga regulacji stanów prawnych Skarbu Państwa w księgach wieczystych". Stanowisko w kwestii stopnia skomplikowania sprawy organ mógł zawrzeć w odpowiedzi na skargę, a nie w nieuprawnionym działaniu, polegającym na powstrzymywaniu się od przekazania skargi sądowi. Nieprzekazanie skargi sądowi zamyka natomiast stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Z powyższych ustaleń niewątpliwie zatem wynika, że Starosta "[...]" uchybił ustawowemu terminowi do wykonania obowiązku określonego w cyt. wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, że ze sformułowania art. 55 § 1 p.p.s.a. - "sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" - wynika, że wydanie orzeczenia w tym przedmiocie nie jest obligatoryjne. Kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu orzekającego. Dodać przy tym trzeba, że materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest wyłącznie niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie NSA. z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06). Również do uznania sądu pozostawiono ustalenie wysokości grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o ukaranie grzywną sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił. Zgodnie zaś z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej grzywny jest współmierna do stwierdzonego uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, wymierzona grzywna w kwocie "[...]" będzie stanowić adekwatną dolegliwość za wykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi z uchybieniem terminu oraz wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, należało uwzględnić wniosek strony skarżącej i wymierzyć organowi grzywnę za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na przepisie art. 200 p.p.s.a.