II SO/Ol 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Protokolant Grzegorz Knop po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy z wniosku F. W. o wymierzenie Wojewodzie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia "[...]", nr WINB "[...]",Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia "[...]" nakładające na T. U.-W. i F. W. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 79 447 złotych z powodu uchylenia się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym wystawionym w dniu "[...]" przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. dotyczącego rozbiórki samowolnie nadbudowanej części budynku na istniejącym budynku gospodarczym na działce nr "[...]" położonej przy ulicy K. "[...]" w Ś. Skarga na powyższe postanowienie wniesiona przez F. W. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 września 2010r. (Sygn. akt II SA/Ol 710/10). W dniu "[...]" do Wojewody wpłynęła skarga F. W. (datowana na dzień 21 marca 2010r.) na działalność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., w której skarżący domagał się od Wojewody osobistego zajęcia się jego sprawą, wszczęcia postępowania przeciwko WINB oraz przeprowadzenie w tym organie kontroli przez wyspecjalizowaną jednostkę. Zarzuty podnoszone przez F.W. dotyczyły również postanowienia WINB z dnia "[...]". Wymieniony zarzucił organowi, iż wskazane orzeczenie zostało wydane w oparciu o podrobiony, sfałszowany materiał dowodowy. Pismem z dnia "[...]" organ poinformował skarżącego, iż podnoszone przez niego zarzuty były odpowiednio sprawdzane i w wyniku przeprowadzonej analizy i informacji uzyskanych od WINB należy uznać, iż zarzuty te nie potwierdziły się. W związku z powyższym organ stwierdził, iż wiążące w przedmiotowej sprawie będzie stanowisko Prokuratury Okręgowej w O. W dniu "[...]" F. W. złożył wniosek o ukaranie grzywną Wojewody za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. skargi z dnia 21 marca 2010r. Jednocześnie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do naprawienia wyrządzonej szkody i krzywdy poprzez złożenie przeprosin i wypłacenie dobrowolnego odszkodowania w wysokości nie mniejszej niż trzykrotność poborów Wojewody. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż organ nie podjął żadnych czynności w związku z naruszaniem i nagminnym łamaniem przepisów postępowania administracyjnego przez podwładnych Wojewodzie pracowników. Tymczasem zgodnie z art. 237 § 1 kpa organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca. W myśl zaś art. 259 § 2 kpa na Wojewodzie ciążył obowiązek dokonania oceny przyjmowania i załatwiania skarg i podjęcia stosownych kroków zmierzających do naprawienia wyrządzonej szkody i wyeliminowania zaistniałych nieprawidłowości, gdy zgłaszane okoliczności potwierdzą się lub przekazania sprawy Sądowi. Jednakże Wojewoda zaniechał jakichkolwiek działań i nie przekazał skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania. W odpowiedzi na wniosek Wojewoda wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W ocenie organu nie został naruszony przepis art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono, iż skarga wniesiona w dniu "[...]" do Wojewody zawierała prośbę o wszczęcie postępowania przeciwko WINB praz przeprowadzenie kontroli przez wyspecjalizowaną jednostkę. Wojewoda rozpatrzył tę skargę w trybie przepisów działu VIII kpa oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji i rozpatrywania skarg i wniosków. Nie mógł zatem przekazać przedmiotowej skargi do WSA w O. w trybie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie była to skarga na działalność lub bezczynność Wojewody, która podlegałaby rozpatrzeniu przez Sąd. Wskazano ponadto, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę F.W. na postanowienie WINB W O. z dnia "[...]" z powodu uchybienia terminu przez skarżącego. Zatem zarzuty podnoszone przez wnioskodawcę należy uznać za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści § 2 art. 54 powołanej ustawy organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W przypadku niezastosowania się do powyższego obowiązku Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy ( art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W świetle powyższych regulacji należy zatem stwierdzić, że przepisy przewidują dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj.: stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009r., sygn. akt I OZ 474/09, dostępne w internecie). Jednocześnie należy podkreślić, iż sformułowanie "może orzec", użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że wydanie orzeczenia w tym przedmiocie nie jest obligatoryjne. Kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu orzekającego. Materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest wyłącznie niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępne w internecie). Do uznania sądu pozostawiono również ustalenie wysokości grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o ukaranie grzywną sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. jej charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ wskazanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny obowiązek ten wypełnił. W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny nie jest zasadny. Z akt sprawy wynika, iż skargę z dnia 21 marca 2010r. skarżący skierował do Wojewody, domagając się od tego organu podjęcia działań kontrolnych w stosunku do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Została ona zatem rozpatrzona przez organ w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w ramach postępowania w sprawach skarg i wniosków. Postępowanie w tym trybie toczy się wyłącznie przed organami administracji i nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Należy jednak wskazać, iż z treści art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek organu przekazania wniesionej skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się w związku z tym pogląd, iż organ administracji publicznej nie jest władny do oceny wniesionej skargi. Jeżeli zatem skarga jest adresowana do sądu administracyjnego, to organ winien ją przekazać Sądowi wraz z odpowiedzią i materiałami jej dotyczącymi sądowi administracyjnemu, nawet jeśli skarga tak podlegałaby odrzuceniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2009r., sygn. akt VIII SA/Wa 825/08, LEX nr 558696 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 listopada 2009r., sygn. akt III SO/Gd 2/09, dostępne w internecie). Podnieść jednak należy, iż skargę z dnia 21 marca 2010r. skarżący wyraźnie skierował do Wojewody i w żadnym miejscu nie wskazał Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. jako adresata tego pisma. Takiego adresata nie wskazał także w powoływanych przez siebie wcześniejszych pismach kierowanych do Wojewody z dnia 15 lutego 2010r. i 4 marca 2010r. W związku z tym organ nie miał obowiązku przekazania tej skargi wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie grzywny jest niezasadny i dlatego na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.