II SO/Ol 39/12

PostanowienieWSA w Olsztynie2016-03-09

Skład orzekający: Alicja Jaszczak-Sikora

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o obowiązku uiszczenia opłaty sądowej jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o obowiązku uiszczenia opłaty sądowej jest niedopuszczalne, ponieważ takie zarządzenie ma charakter czynności materialno-technicznej i nie podlega zaskarżeniu. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia tego typu zarządzeń.
Stan faktyczny
A. Z. złożył wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny, który został odrzucony. Następnie A. Z. wniósł zażalenie na to postanowienie. Przewodniczący wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, a po odmowie przyznania prawa pomocy i oddaleniu zażalenia na tę odmowę, ponownie wezwał do uiszczenia wpisu. A. Z. wniósł zażalenie na drugie wezwanie, domagając się zwolnienia od kosztów i wyłączenia sędziów. Sąd odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów i ostatecznie odrzucił zażalenie na zarządzenie o wpisie sądowym jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2016 r. sprawy z wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na skutek zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lipca 2015r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 października 2014r. tutejszy Sąd odrzucił wniosek A. Z. z dnia 26 listopada 2012 o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A.Z. wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zarządzenie to doręczone zostało wnioskodawcy w dniu 8 grudnia 2014r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. W dniu 9 grudnia 2014r. wnioskodawca wystąpił na urzędowym formularzu o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 maja 2015r. tutejszy Sąd odmówił stronie przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r., sygn. akt II OZ 614/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lipca 2015r., A. Z. został ponownie wezwany w dniu 27 lipca 2015r. do wykonania zarządzenia z dnia 20 listopada 2014r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 28 lipca 2015r. A. Z. wniósł drogą elektroniczną, na adres e-mailowy tut. Sądu, zażalenie na zarządzenie z dnia 8 lipca 2013r. wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy od orzekania w tej sprawie. W dniu 19 listopada 2015r., w wyznaczonym terminie, uzupełnił braki formalne tych pism poprzez ich własnoręczne podpisanie. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015r. tut. Sąd odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lipca 2015r., na podstawie którego wnioskodawca został po raz drugi wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 20 listopada 2014r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionego zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Wbrew przekonaniu skarżącego zarządzenie to nie podlegało samoistnemu zaskarżeniu, gdyż stanowiło jedynie konsekwencję wydanego uprzednio prawomocnego zarządzenia z dnia 20 listopada 2014r. ustalającego obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia oraz prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w tym unormowaniu. Stosownie do art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Natomiast przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej. W myśl bowiem art. 227 § 1 p.p.s.a, zażalenie przysługuje jedynie na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. W wyroku z dnia 17 października 2012r., sygn. akt I OZ 785/12 (LEX nr 1261041) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Z powyższych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Dlatego do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło