II SO/Ol 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" Rep. "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia "[...]", Rep. "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. po rozpatrzeniu zażalenia A. O. na postanowienie Starosty O. z dnia "[...]", znak: "[...]", o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Miasta i Gminy w M. z dnia "[...]", nr "[...]", o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa, w zamian za świadczenie rentowe – gospodarstwa rolnego bez zabudowań, położonego w miejscowości W., gmina M., utrzymało w mocy zażalone postanowienie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 7 kwietnia 2017 r. Następnie w dniu 29 sierpnia 2017 r. (data nadania pocztowego) A. O. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]". W uzasadnieniu złożonego wniosku wymieniony podniósł, iż pracuje za granicą – w Niemczech i nie miał fizycznej możliwości, aby osobiście odwołać się od wydanego postanowienia w przepisanym terminie. Jednakże aktualnie przebywa na urlopie w Polsce i może zapoznać się ze sprawą. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 września 2017 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez nadesłanie skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 26 września 2017 r. Natomiast w dniu 29 września 2017 r. (data nadania pocztowego) wnioskodawca wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]", podnosząc, iż nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem i wnosi o ponowne wznowienie postępowania w sprawie przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a.). Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd uznał, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z akt sprawy orzeczeniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. utrzymało w mocy postanowienie Starosty O. z dnia "[...]" o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Miasta i Gminy w M. z dnia "[...]" o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa, w zamian za świadczenie rentowe – gospodarstwa rolnego bez zabudowań, położonego w miejscowości W., gmina M. Wydane przez Kolegium rozstrzygnięcie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienie to zostało odebrane przez B. O. - żonę wnioskodawcy w dniu 7 kwietnia 2017 r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 maja 2017 r. Natomiast w dniu 29 sierpnia 2017 r. (data nadania pocztowego) A. O. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie, podnosząc, iż pracuje w Niemczech i nie miał fizycznej możliwości, aby osobiście odwołać się od wydanego postanowienia w przepisanym terminie. W ocenie Sądu przedstawione przez wnioskodawcę argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Wykonywanie pracy poza granicami kraju nie może stanowić uzasadnienia dla nieprzestrzegania terminów określonych przepisami prawa, zwłaszcza w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne zostało zainicjonowane przez samego wnioskodawcę. Strona, która wyjeżdża poza miejsce swojego zamieszkania w trakcie postępowania, powinna tak zorganizować sprawy, z ustanowieniem pełnomocnika oraz wskazaniem adresu do doręczeń przesyłek włącznie, aby podczas nieobecności jej interesy nie doznały uszczerbku. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy bowiem brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt I GZ 286/14, LEX nr 1528871). Jednocześnie należy zauważyć, iż nie ma wymogu osobistego składania skargi, lecz można również dokonać tej czynności listownie, z której to formy doręczenia pism wnioskodawca wielokrotnie korzystał, co wynika z akt niniejszej sprawy. Należy wyraźnie podkreślić, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Podkreślić należy, że termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., Sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). Reasumując, należy stwierdzić, iż okoliczności rozpatrywanej sprawy nie pozwalają uznać, iż wnioskodawca dołożył wszelkich starań, aby dokonać czynności wniesienia skargi w terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.