I SA/Op 11/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Asesor sądowy Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "A" s.c. T. I. i A. S. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2007 r. postanawia: postępowanie zawiesić W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2007 r. skarżąca - Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowego "A" s.c. T. I. i A. S. z siedzibą w K. zarzuciła naruszenie przepisów art. 109 ust. 4-6 ustawy o podatku od towarów i usług i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, iż w art. 109 ust. 4-6 ustawy o podatku od towarów i usług zostały wyszczególnione sytuacje, kiedy naczelnik urzędu skarbowego jest zobowiązany ustalić dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług. W ocenie skarżącej żadna z tych sytuacji nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie, ponieważ postępowanie wszczęte postanowieniem organu z dnia [...] dotyczyło tylko określenia za miesiąc maj 2007 prawidłowej kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc, gdyż ani w deklaracji skarżąca nie występowała o zwrot na konto bankowe nadwyżki podatku naliczonego, ani po korekcie w wyniku kontroli nie wystąpiło zobowiązanie podatkowe. Zatem, zdaniem skarżącej, nie było podstaw prawnych do ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku VAT za maj 2007r. Na poparcie swoje stanowiska powołała wyrok NSA z dnia 2 marca 2006r., sygn. akt I FSK 736/05. Dodatkowo skarżąca wskazała na wadę proceduralną zaskarżonej decyzji. W opinii skarżącej postępowanie podatkowe zostało wszczęte wyłącznie w sprawie ustalenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za maj 2007r., natomiast zaskarżoną decyzją nie tylko określono kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ale również ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w VAT. W związku z tym skarżąca jest zdania, że decyzja organu I instancji została wydana bez przeprowadzenia postępowania podatkowego, czyli jest nieważna, a w związku z tym decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy tę decyzję również jest nieważna - w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej O. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko oraz argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego może zostać zamieszczone w jednym akcie administracyjnym wraz z rozstrzygnięciem określającym prawidłową kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku WSA z 6.10.2006r., sygn, akt III SA/Wa 1755/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. _ Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) _ zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania mając na uwadze, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie których organy podatkowe ustaliły stronie skarżącej dodatkowe zobowiązanie podatkowe są przedmiotem pytań prejudycjalnych, które Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich - postanowienie z dnia 31 lipca 2007r., sygn. akt I FSK 1062/06. Jak wynika z przywołanego postanowienia przepisy art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku budzą wątpliwości co do zgodności z przepisami prawa wspólnotowego tj.: art. 2 ust. 1 i ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), art. 27 ust. 1 i art. 33 wyżej wymienionej Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku. Jakkolwiek w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie sformułowała w skardze zarzutu niezgodności art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z wyżej wymienionymi przepisami prawa wspólnotowego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) jest zobowiązany do zbadania i oceny legalności zaskarżonej decyzji również w tym zakresie. Ponieważ ocena tutejszego Sądu jest zależna od wyniku sprawy zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich uzasadnionym jest zawieszenie niniejszego postępowania sądowego, stosownie do art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, przepis ten bezpośrednio nie wskazuje na możliwość zawieszenia postępowania w razie badania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości kwestii zgodności z prawem wspólnotowym polskiego aktu prawnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, niemniej charakter postępowania przed tym Trybunałem wykazuje zasadnicze podobieństwo do postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, badającym zgodność aktów normatywnych z Konstytucją lub aktami normatywnymi wyższego rzędu. Skutkiem orzeczeń obydwu Trybunałów może być bowiem odmowa zastosowania przez wyrokujący w sprawie sąd przepisu polskiej ustawy, który jest sprzeczny - czy to z Konstytucją, czy to z prawem wspólnotowym. Uprawniony jest zatem pogląd, że jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości postępowania zainicjowanego pytaniem prejudycjalnym zadanym w innej sprawie, sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na tej podstawie powinna być także analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Zakamycze 2005, teza 3 do art. 125, s. 302). Należy w związku z tym zauważyć, że art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. _ Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199) stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji. Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte przez Sąd z urzędu gdy ustanie przyczyna zawieszenia, to jest po wydaniu orzeczenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.