I SA/Op 234/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia WSA Anna Wójcik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. postanawia: zawiesić postępowanie. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżąca "A" S.A. w Opolu zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 lutego 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 23.11.2009 r. określającą skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w wysokości 39.148,00 - odmiennej niż zadeklarowała to skarżąca w złożonym dnia 20.09.2004 r. skorygowanym zeznaniu ostatecznym CIT-8, w którym zadeklarowała stratę w tym zobowiązaniu w wysokości 21.936,01 zł. Nadto decyzją powyższą określono odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od maja do grudnia 2003 r. w wysokości 2.403,00 zł wyliczone na dzień 31.03.2004 r. Ustalona przez organ różnica wynikała z: 1) wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów roku podatkowego 2003 kwoty 223.280,90 zł stanowiącej część wydatków poniesionych przez Spółkę w 2002 r. i zakwalifikowanych przez nią jako dotyczących remontu budynku biurowego położonego w Opolu przy ul. K. (art. 15 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) – dalej jako: [u.p.d.o.p.]; 2) zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę 2.956,45 zł stanowiącą sumę odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej o nakłady na ulepszenie wartości początkowej środka trwałego wymienionego w pkt 1 oraz od nowych środków trwałych, tj. 2 kotłów gazowych. W trakcie prowadzonej kontroli skarbowej a następnie postępowania podatkowego ustalono, że Spółka poniosła w 2002 r. wydatki na prace przeprowadzane w budynku położonym w Opolu przy ul. K. w łącznej kwocie 362.75036 zł, i poprzez konto rozliczeń międzyokresowych przypisała je do 3 kolejnych lat podatkowych: 119.372,74 zł - do roku podatkowego od 1.01.2002 r. do 11.12.2002 r., 20.096,72 zł - do roku podatkowego od 12.12.2002 r. do 31.12.2002 r. i kwotę 223.280,90 zł - do roku podatkowego 2003 r. W związku z kontrolą dotyczącą prawidłowości rozliczeń w omawianym podatku za 2 poprzednie lata podatkowe Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu dwiema decyzjami z dnia 30.10.2008 r. uchylił zaskarżone odwołaniem strony decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 10.12.2008 r. w przedmiocie określenia skarżącej wysokości zobowiązania w tym podatku za wskazane lata podatkowe i określił wysokość straty za rok podatkowy od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002 r. na kwotę 106.793,71 zł, umarzając postępowanie w zakresie odsetek od zaliczek na podatek dochodowy. Decyzją z tej samej daty obejmującą rok podatkowy od dnia 12.12.2002 r. do dnia 31.12.2002 r., w związku z odliczeniem części powyższej straty orzekł, że należny podatek dochodowy nie wystąpił. Dokonując wyliczenia należności objętej decyzją kwestionowaną niniejszą skargą organy skarbowe pomniejszyły podstawę opodatkowania o kwotę 53.396,85 zł, stanowiącą część straty za rok podatkowy od 1.01.2002 r. do 11.12.2002 r. (106.793,71 zł), co jednoznacznie wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji z dnia 23.11.2009 r. Nieprawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 23 kwietnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Op 18/10 decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009 r. określająca wysokość straty za rok podatkowy od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002 r. została uchylona. Od tego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i postępowanie to jest w toku. Na rozprawie w dniu 4.08.2010 r. pełnomocnik Dyrektora Izby wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej od tego wyroku, albowiem zawarte w decyzji z dnia 30.10.2009 r. rozstrzygnięcie określające wysokość straty za rok podatkowy od 1.01.2002 r. do 11.12.2002 r. rzutuje na treść rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, skoro o część straty określonej tą decyzją została obniżona podstawa opodatkowania w decyzji dotyczącej 2003 r., będącej przedmiotem niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zdaniem Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Zgodnie z powołanym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym W rozpoznawanej obecnie sprawie występuje tego rodzaju zależność między jej rozstrzygnięciem a wynikiem postępowania kasacyjnego toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w odniesieniu do sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009 r. dotyczącą roku podatkowego obejmującego okres od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002 r., którą określono wysokość straty za wskazany rok podatkowy. O część straty określonej tą decyzją została obniżona podstawa opodatkowania w decyzji dotyczącej 2003 r., będącej przedmiotem niniejszej sprawy, a w konsekwencji także i wysokość określonego tą decyzją podatku. Należy też podkreślić, że ustalenia dotyczące roku podatkowego 2003 wynikają z tych samych zdarzeń faktycznych, które były brane pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięć dotyczących dwóch poprzednich lat podatkowych, w tym rozliczenia za rok podatkowy od dnia 1.01.2002 r. do 11.12.2002 r. Skoro zatem określenie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. zależy od ustaleń dotyczących prawidłowości rozliczeń podatkowych za wskazany wcześniejszy rok podatkowy (sprawa o sygn. akt I SA/Op 18/10 tut. Sądu), a tym samym od wyniku będącego w toku postępowania sądowoadministracyjnego w tamtej sprawie, zasadne jest zdaniem Sądu zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.