I SA/Op 256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.c. E. i G. B. z siedzibą w [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług wskutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z dnia 4 marca 2015 r. G. B. wniósł w imieniu spółki cywilnej A s.c. E. i G. B. (dalej jako skarżąca, Spółka) skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 grudnia 2014 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2015 r. Spółka została wezwana do uzupełnienia braków skargi, poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu umowy spółki cywilnej oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania zostały wysłane na adres Spółki i jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma - zostały odebrane przez E. B. w dniu 17 kwietnia 2015 r. (k. 24 akt sąd.), wobec czego termin do wykonania tych obowiązków upływał w dniu 24 kwietnia 2015 r. W wyznaczonym terminie uiszczono kwotę należnego wpisu, jednakże nie przedłożono do akt sądowych umowy spółki cywilnej. Wnioskiem złożonym w dniu 27 kwietnia 2015 r. G. B. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku, załączając do pisma umowę spółki cywilnej. Treść tego dokumentu świadczyła, że wspólnikami skarżącej Spółki są: G. B. i E. B. i każdy ze wspólników jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Uzasadniając wniosek wspólnik wskazał, że powodem niedostarczenia dokumentów w wyznaczonym terminie, czyli do 24 kwietnia 2015 r., był powrót tego dnia (piątek) z podróży służbowej w godzinach popołudniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: [p.p.s.a.] jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że wspólnik skarżącej Spółki, składając wniosek w dniu 27 kwietnia 2015 r. (tj. 3 dni po upływie terminu) dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. i równocześnie z wnioskiem dokonał uchybionej czynności. Konieczne stało się zatem rozważenie, czy argumenty przedstawione we wniosku uprawdopodobniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. W rozpatrywanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu wspólnik skarżącej podał podróż służbową, z której powrót nastąpił w dniu 24 kwietnia 2015 r., czyli w dniu przypadającym na ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w godzinach popołudniowych. W ocenie Sądu tak przedstawione okoliczności nie stanowiły obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej skarżącej uzupełnienie w wyznaczonym przez Sąd terminie braków formalnych skargi. Wskazać przede wszystkim należy, że powyższe twierdzenia dotyczące przebywania w podróży służbowej nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione i udokumentowane. Ponadto wskazane powody uchybienia terminu nie mogły być uznane za przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i niezależną od strony. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że sam fakt wyjazdu służbowego nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 06.06.2012 r., sygn. II GZ 180/12 i z 07.02.2013 r., II OZ 62/13, - dostępne na stronie internetowej www.orzczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe przywołane poniżej orzeczenia). W odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w toku postępowania, formułuje się bowiem powinność takiego zorganizowania spraw, aby podczas nieobecności strony jej interesy nie doznały uszczerbku. W tej sytuacji przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 02.09.2014 r., sygn. I GZ 286/14). Z treści wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby wyjazd służbowy był wyjazdem nagłym, a to oznacza, że należyta staranność w dbaniu o swe interesy wymagała od wspólników zadbania o takie wcześniejsze zorganizowanie swej działalności, by zapewnione byłoby terminowe dokonywanie czynności procesowych. We wniosku nie wskazano przy tym na przeszkody, które uniemożliwiałyby powierzenie dokonania tej czynności drugiemu wspólnikowi, czy innym, upoważnionym osobom. Zauważyć również należy, że wskazywana jako przyczyna uchybienia terminu podróż służbowa nie stała na przeszkodzie wywiązaniu się Spółki z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Przy czym we wniosku w żaden sposób nie wyjaśniono, dlaczego fakt podróży służbowej przeszkodził terminowemu złożeniu do akt sprawy umowy spółki, skoro dokonano zakreślonym terminie przelewu bankowego a obie czynności wymagają podobnego czasu i zaangażowania. Dodatkowo można zauważyć, że jak wskazano we wniosku, powrót do miejsca zamieszkania nastąpił w godzinach popołudniowych, a skoro tak, to strona przy dołożeniu należytej staranności miała jeszcze możliwość przesłania umowy spółki w godzinach wieczornych, nadając korespondencję do tut. Sądu w czynnym o tej porze urzędzie pocztowym. Istotnym jest również fakt, iż reprezentacja Spółki obejmowała oby jej wspólników, a zatem zarówno G. B. (wnoszącego w imieniu Spółki skargę do Sadu) jak i E. B., również umocowaną do działania w zainicjowanym postępowaniu sądowym. Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się braku winy w działaniu wspólników skarżącej, gdyż można im przypisać co najmniej niedbalstwo wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. Powyższe wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postaci uzupełnienia braków formalnych skargi, przez co wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 87 § 2 p.p.s.a.