I SA/Op 284/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2025 r. sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Namysłowie z dnia 27 lutego 2025 r., Nr 131/IX/25 w przedmiocie rozpatrzenia petycji postanawia: odrzucić skargę. W. S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Namysłowie z dnia 27 lutego 2025 r., Nr 131/IX/25, w sprawie rozpatrzenia petycji przeciwko planom budowy elektrowni wiatrowych w obrębie wsi Nowe Smarchowice, Krasowice, Barzyna, Smarchowice Śląskie, Smarchowice Wielkie [dalej: uchwała], żądając stwierdzenia jej nieważności. W uchwale, na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.) i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz.U. z 2018 r. poz. 870), Rada Miejska w Namysłowie, po zapoznaniu z petycją mieszkańców przeciwko planom budowy elektrowni wiatrowych i stanowiskiem Komisji Skarg, wniosków i petycji, uznała petycję za bezzasadną (§ 1). Stanowisko Komisji Skarg, wniosków i petycji stanowi załącznik do uchwały (§ 2). Wykonanie uchwały powierzono Przewodniczącemu Rady (§ 3). Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia (§ 4). Projekt uchwały, jego uzasadnienie, stanowisko Komisji Skarg, wniosków i petycji w sprawie rozpatrzenia petycji przeciwko planom budowy elektrowni wiatrowych w obrębie wsi Nowe Smarchowice, Krasowice, Barzyna, Smarchowice Śląskie, Smarchowice Wielkie oraz uchwała są powszechnie dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Namysłowie. Uchwała nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. W odpowiedzi na skargę Gmina Namysłów wniosła o oddalenie skargi jako bezpodstawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Przesłanki odrzucenia skargi zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) [dalej: ppsa], należy do nich przesłanka braku właściwości sądu administracyjnego (pkt 1). Odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w przypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2-3 oraz art. 4 ppsa) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 ppsa). Odrzucenie skargi z wymienionego powodu nastąpi także wówczas, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Uchwała została podjęta między innymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach [dalej: ustawa]. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi. Sąd wyjaśnia, że w takim stanie prawnym sposób procedowania organu w przedmiocie petycji pozostaje poza zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Ustawa o petycjach ani żadne inne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego działań realizowanych w ramach takiego postępowania. Rozpatrzenie petycji następuje w formie czynności materialno-technicznej, to jest zawiadomienia (art. 13 ust. 1 ustawy), które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a tylko takie akty stanowią przedmiot kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Do zakresu właściwości sądów administracyjnych należą natomiast akty prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 ppsa) albo uchwały wprawdzie niebędące aktami prawa miejscowego, jednak podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 ppsa). W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego, ponieważ z jej przepisów nie wynika choćby jedna norma ogólna i abstrakcyjna, ani uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej. Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości, co sugerowałoby możliwość zaskarżenia takich uchwał do sądu administracyjnego. Zauważyć jednak należy, że kognicji sądów administracyjnych podlegają takie uchwały, które dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej. Do takich uchwał nie zaliczają się uchwały podjęte w wyniku rozpatrzenia petycji. Petycja jest bowiem środkiem prawnym o charakterze postulatywnym, nieinicjującym ogólnego postępowania administracyjnego, gwarantującym jednostce możliwość aktywnego udziału w sprawowaniu kontroli obywatelskiej nad sferą publiczną. Zaskarżona uchwała stanowi w istocie zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia petycji i ma walor czysto informacyjny. W świetle powyższego nie ma zatem podstaw do uznania, że zainteresowanemu podmiotowi służy skarga do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy rozpatrzenie wniesionej petycji nastąpiło w formie uchwały (postanowienie NSA z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt III OSK 2878/24). Skoro zakres żądania skarżącego nie może być w żaden sposób skorelowany z zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2-3 ppsa, to Sąd zobligowany był – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa – odrzucić skargę, ponieważ zainicjowana nią sprawa nie należy do jego właściwości. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.