I SA/Op 326/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia WSA Anna Wójcik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Protokolant St. sekr. sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku i ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi wniesionej przez spółkę z o.o. "A" z siedzibę w N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 14 listopada 2007 r., którą określono skarżącej za maj 2004 r. prawidłową kwotę zwrotu różnicy podatku w wysokości 2.235.594,00 zł, niższą od zadeklarowanej przez spółkę o kwotę 48.699,00 zł. Według organów obu instancji powyższa kwota została niesłusznie uwzględniona w deklaracji VAT-7 za maj 2004 r. jako podatek naliczony wynikający z faktury nr [...] z dnia 30 kwietnia 2004 r. wystawionej przez jedynego udziałowca Spółki – firmę "B" z siedzibą w W. (Niemcy) dotyczącej usług zarządczych świadczonych przez spółkę "A" na rzecz skarżącej. Organy zakwestionowały zaliczenie tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jako niepozostającego w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymi przychodami i naruszającym przez to art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.), co pozbawiało skarżącą prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) W związku z takimi ustaleniami organy, poza określeniem prawidłowej kwoty zwrotu różnicy podatku, na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ustaliły skarżącej spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 14.610,00 zł stanowiącej 30% zawyżenia kwoty zwrotu. Skarżąca zakwestionowała te ustalenia wywodząc, że świadczone usługi zarządcze były faktycznie wykonane, zostały należycie udokumentowane i miały ewidentny związek nie tylko z potencjalnym, lecz z faktycznie uzyskanym przychodem wskutek ujęcia ceny tych usług w kalkulacji ceny sprzedawanych przez spółkę usług produkcyjnych, a zatem spełnione zostały wszystkie wymogi z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. dla zakwalifikowania ich jako kosztu podatkowego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniami następującej treści: 1. czy art. 2 ust. 1 i 2 I Dyrektywy w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej; 2. czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego; 3. czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. Skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczy zgodności art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. przewidujących możliwość nałożenia na podatnika tego podatku obowiązku zapłaty dodatkowego zobowiązania podatkowego w wypadku zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego bądź zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, z odpowiednimi przepisami I Dyrektywy i VI Dyrektywy a nadto odnosi się także do wykładni użytego w VI Dyrektywie pojęcia "środki specjalne" i zakresu uprawnień Państw Członkowskich, wynikających z treści art. 33 VI Dyrektywy. W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem badanie prawidłowości rozliczenia podatku dotyczy deklaracji za maj 2004 r. i wobec tego zagadnieniem poddanym kontroli Sądu jest między innymi rozstrzygnięcie, czy ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 u.p.t.u. jest zgodne z przepisami unijnymi, konkretnie z przepisami I i VI Dyrektywy. Zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, której aspekt prawny jest zbieżny ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, będzie miało wpływ także na rozstrzygnięcie w tej ostatniej sprawie. Wypowiedź Trybunału będzie miała bowiem znaczenie dla oceny, czy stosowanie instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianej w prawie krajowym jest zgodne z regulacjami prawa wspólnotowego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 483/08 (niepublik.), nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której wystąpiono z pytaniem prejudycjalnym, lecz także w innych podobnych sprawach. Skoro więc, ze względu na podobieństwo stanu faktycznego i prawnego kontrolowanej sprawy z podstawą faktyczną i prawną pytania prejudycjalnego, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-502/07, to na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd uznał za celowe zawieszenie z urzędu postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z powyższych względów orzeczono jak na wstępie.