I SA/Op 326/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 1 czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną 2. zwrócić stronie skarżącej ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 300,00 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. C. (dalej określanego jako strona, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 1 czerwca 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego – doradcy podatkowemu D. P. w dniu 4 grudnia 2017 r., w związku z czym termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 3 stycznia 2018 r. Skarga kasacyjna od tego wyroku, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego, została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2017 r. Przy czym, jak wynikało z zapisów umieszczonych na kopercie (k. 173 akt sądowych), jako adresata przesyłki pełnomocnik wskazał wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, jednak skierował ją na adres: "ul. Prymasa. S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice" – czyli adres, pod którym mieści się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. W dniu 8 stycznia 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 174) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał według właściwości przedmiotową skargę kasacyjną do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej "ppsa") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest jednak od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym od zachowania terminu i sposobu wniesienia skargi kasacyjnej. Jak natomiast stanowi art. 177 § 1 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Treść powyższego przepisu nie pozostawia więc wątpliwości, że miarodajna dla oceny terminowości przedmiotowego środka zaskarżenia jest data złożenia go bezpośrednio w sądzie, który wydał kwestionowane nim rozstrzygnięcie, względnie nadanie go w placówce pocztowej na adres takiego sądu. Stosownie bowiem do art. stosownie do art. 83 § 3 ppsa równoznaczne z wniesieniem do sądu jest oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym. Zgodnie natomiast z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, podzielanym w pełni przez tut. Sąd, jeżeli skargę kasacyjną błędnie skierowano bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub innego wojewódzkiego sądu administracyjnego (co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie), wywoła ona skutki prawne tylko wtedy, gdy sąd ten przekaże ją właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 ppsa. Pismo wniesione bowiem do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (tak postanowienie NSA z 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 261/10 i z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku tutejszego Sądu z dnia 8 listopada 2017 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi strony skarżącej 4 grudnia 2017 r., wobec czego wskazany w art. 177 § 1 ppsa termin do zaskarżenia tego wyroku upływał w dniu 3 stycznia 2018 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego wprawdzie nadał skargę kasacyjną w urzędzie pocztowym, jednakże skierował ją na adres niewłaściwego sądu. W rezultacie skarga kasacyjna wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 8 stycznia 2018 r. Co prawda, na kopercie, w której nadano przedmiotową skargę kasacyjną, jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, jednakże warunkiem skuteczności nadania pisma za pośrednictwem poczty było zaadresowanie i wysłanie pisma pod aktualny - właściwy adres tut. Sądu. Trudno bowiem uznać, że to operator pocztowy ma decydować czy doręczyć przesyłkę WSA w Opolu (wskazanemu na kopercie) czy też WSA w Gliwicach, którego adres prawidłowo wskazano. To nadawca powinien zaadresować przesyłkę tak, żeby jasno wynikało jakiemu podmiotowi, na jaki (prawidłowy) adres, ma zostać ona doręczona On też ponosi odpowiedzialność za swoje błędne określenie wszystkich wymaganych danych adresowych. Tym bardziej że, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, autor skargi kasacyjnej jest fachowym pełnomocnikiem – doradcą podatkowym. Uznać więc należało, że datą wniesienia skargi kasacyjnej jest 8 stycznia 2018 r., co oznacza, że skarga ta wniesiona została po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, który w sprawie niniejszej upłynął w dniu 3 stycznia 2018 r. Jedynie na marginesie , Sąd zauważył, iż pełnomocnik już uprzednio i to we własnej sprawie , dopuścił się już podobnego uchybienia w sprawie o sygn. akt I SA/Op 362/15 , tym razem kierując skargę nie jak należało - do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu pod wskazany, jego właściwy adres, lecz wskazał inny adres, pod którym mieści się siedziba innego organu, a mianowicie Dyrektora Izby Celnej. To jemu też doręczono przesyłkę, którą następnie przekazano organowi właściwemu. (zob. postanowienie NSA z 26 października 2015 r., o sygn. II FSK 2786/15). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 177 § 1 i 178 ppsa, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 ppsa przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego.