I SA/Op 340/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 5 lutego 2024 r., nr IN.I.7721.11.1.2024.OJ w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę D. B. (dalej zwanego także skarżącym) na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 5 lutego 2024 r., nr IN.I.7721.11.1.2024.OJ, w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy. Na skutek wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem, odpis tego wyroku doręczono do rąk pełnomocnika skarżącego - w dniu 14 sierpnia 2024 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, karta nr 67 akt sądowych). Pismem procesowym z dnia 12 września 2024 r., nadanym w tym samym dniu (por. stempel na kopercie, karta nr 69 akt sądowych), pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od zapadłego wyroku. Skarga kasacyjna zawierała wyłącznie określenie strony skarżącej, sygn. akt sprawy, numer zaskarżonego aktu oraz wskazanie, że jest ona wnoszona na podstawie "art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o." Nie zawierała ona jakichkolwiek podstaw kasacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną D. B. należało odrzucić. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej zwanej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 176 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy rozumieć dokładne wskazanie podstawy, o której mowa w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., z wyraźnym określeniem przepisów w ramach zgłoszonej podstawy, które zdaniem sporządzającego skargę kasacyjną zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny wydający zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, a więc może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów, nie może też domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych. Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek odwoławczy, sporządzany przez profesjonalistę, powinna wskazać na konkretne, naruszone przez sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej. Skarga kasacyjna niespełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a., przy czym podstawy kasacyjne stanowią tzw. element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2270/14 i z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1977/08 – orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nadesłał skargę kasacyjną składającą się tylko z pierwszej strony, nie wypełniając wymogów formalnych przewidzianych dla tego środka odwoławczego, uregulowanych w art. 176 P.p.s.a. Wśród tych wymogów znajdują się także braki formalne niepodlegające uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, jak przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Braki skargi kasacyjnej w powyższym zakresie - co zostało już powiedziane - nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt II OSK 2174/12). Stosownie do art. 178 P.p.s.a., Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.