I SA/Op 359/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ś. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a : o d r z u c i ć s k a r g ę . Przedmiotem skargi J. Ś. skierowanej pierwotnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie przekazanej postanowieniem tegoż Sądu z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2268/08 zgodnie z właściwością miejscową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi, podpisanej przez osobę określającą się pełnomocnikiem – W. N. zamieszkałego w Niemczech - dołączono pełnomocnictwo notarialne upoważniające do zbycia przez pełnomocnika nieruchomości oraz do reprezentowania strony wobec wszelkich władz, osób i urzędów, i gdziekolwiek zajdzie tego potrzeba w zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Po wezwaniu pełnomocnika przez WSA w Warszawie do wykazania w terminie 7 dni, która z przesłanek określonych w art. 35 p.p.s.a. jest spełniona w stosunku do jego osoby, pod rygorem odmowy dopuszczenia go do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika, W. N. nadesłał udzielone przez siebie pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego M. S. do reprezentowania go przed WSA w Warszawie w sprawie dotyczącej skargi złożonej w imieniu J. Ś.. Po otrzymaniu przekazanych akt sprawy WSA w Opolu wezwał doradcę podatkowego M. S. do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez: 1) podpisanie skargi i 2) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu J. Ś. przed wojewódzkim sądem administracyjnym zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Wezwanie to doręczono dnia 25 listopada 2008 r. W dniu 2 grudnia 2008 r. doradca podatkowy poinformował Sąd o niemożności złożenia w wymaganym terminie pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego ze względu na jego wyjazd do rodziny i wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Na skutek zarządzenia sędziego z dnia 5 grudnia 2008 r. wezwano do podpisania skargi bezpośrednio stronę, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono w dniu 8 grudnia 2008 r. osobiście do rąk skarżącego J. Ś. Równocześnie poinformowano doradcę podatkowego, że dalsza korespondencja w sprawie, wobec niezłożenia pełnomocnictwa procesowego, będzie kierowana bezpośrednio na adres skarżącego. Pomimo upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu skarga nie została podpisana przez stronę, jak również doradca podatkowy M. S. nie nadesłał w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa strony i nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku wniesienia skargi ustawa zastrzega skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brakiem formalnym skargi jest niepodpisanie skargi przez osobę uprawnioną, czyli przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika, albowiem w myśl art. 34 p.p.s.a. strona w postępowaniu może działać osobiście lub przez pełnomocnika. W art. 35 tej ustawy wskazano krąg podmiotów mogących być pełnomocnikami strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z okoliczności sprawy niniejszej wynika, że skarga została podpisana przez osobę określającą się pełnomocnikiem, tj. W. N., który w wyznaczonym przez Sąd terminie siedmiodniowym nie wyjaśnił podstaw swego umocowania z punktu widzenia warunków wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Nadesłał on wprawdzie na żądanie Sądu pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego, ale udzielone nie przez stronę, lecz przez siebie, i było to pełnomocnictwo do reprezentowania nie strony, lecz pełnomocnika W. N.. W związku z powyższym skarga nadal była dotknięta brakiem formalnym w postaci niepodpisania jej przez uprawniony podmiot, skoro w dalszym ciągu nie była podpisana przez stronę ani przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika, gdyż zgłaszający się pełnomocnik – doradca podatkowy M. S. nie legitymował się pełnomocnictwem strony. W takiej sytuacji, zgodnie z aprobowanym w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnm poglądem wyrażonym w postanowieniu WSA w Opolu z dnia 5 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 1225/01, gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika (art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Tak też uczyniono w niniejszej sprawie, kierując wezwanie do doradcy podatkowego. Bezspornym jest w świetle przedstawionych powyżej okoliczności, że wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi (podpisanie skargi i złożenie pełnomocnictwa od strony) doradca podatkowy M. S. również braków tych w wyznaczonym terminie nie uzupełnił, mimo prawidłowego pouczenia go przez Sąd o terminie i skutkach niedopełnienia tych czynności. Złożone przez niego w dniu 2 grudnia 2008 r. pismo zawierające wniosek o wyznaczenie nowego terminu do uzupełnienia braków należało uznać za bezskuteczne, gdyż siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jako termin ustawowy nie może być skracany ani przedłużany (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69). Skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w postaci niepodpisania jej przez uprawnioną osobę była konieczność wezwania samej strony do uzupełnienia tego braku - art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt I GSK 2703/05, ONSAiWSA 2006/3/77). Wezwanie takie, zawierające dokładne określenie terminu oraz rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku niepodpisania skargi w wyznaczonym terminie, zostało skarżącemu doręczone osobiście w dniu 8 grudnia 2008 r. Pomimo tego skarżący braków skargi nie uzupełnił. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponieważ w niniejszej sprawie brak skargi w postaci niepodpisania jej przez stronę bądź przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika uniemożliwiał jej nadanie dalszego biegu, a nie został uzupełniony mimo kolejnych wezwań Sądu, zawierających wszystkie wymagane prawem pouczenia o skutkach niedopełnienia żądanych czynności, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego przepisu.