I SA/Op 44/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Handel Maszynami do Obróbki Drewna Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w O., działając na podstawie przepisu art. 233 § pkt 1 i art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 Nr 08, poz. 60 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 ze zm.) w związku z art. 13 §, art. 83 § 1 i 3, art. 85 § 1, art. 209 § 1 pkt 1, art. 222 § 1 i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U Nr 146, poz. 1639 ze zm.), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. z 1999r. Nr 74, poz. 830), art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 7, art. 13, art. 15 ust. 4 i 4c, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2001r. w sprawie wykazu do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U Nr 155, poz. 1814), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w O. z dnia [...] Nr [...] uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne skarżącej Spółki z dnia [...] Nr [...]. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej podał, że wbrew twierdzeniom skarżącej, podstawową funkcją urządzenia, którego dotyczyło wspomniane zgłoszenie celne, nie jest filtrowanie i oczyszczanie powietrza, czyli klasyfikacja według kodu PCN 8421, lecz jego głównym zadaniem jest transport - wyciąg i przenośnik pneumatyczny do materiałów masowych, zatem jego klasyfikacja powinna zostać dokonana według kodu PCN 8428, bądź w zależności od wyposażenia według innych wskazanych w decyzji kodów. Skarżąca Spółka, poprzez ustanowionego pełnomocnika - doradcę podatkowego, wniosła od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu. Wezwana przez Przewodniczącego Wydziału do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie przez osobę uprawnioną skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżąca nie uzupełniła braku. Jednocześnie skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 347 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 3 marca 2008r., co ustalono na podstawie znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Nadto poinformowano ustanowionego w sprawie doradcę podatkowego, iż nie jest on uprawniony do reprezentowania strony w postępowaniu sądowo administracyjnym w sprawie celnej oraz o skierowaniu korespondencji sądowej bezpośrednio do skarżącej Spółki. Pismem z dnia 6 marca 2008r. podpisanym przez doradcę podatkowego, strona skarżąca poinformowała, że niniejsza sprawa należy do zakresu prawa podatkowego, bowiem zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Celnej tylko w zakresie podatku od towarów i usług, a zatem na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym, doradca podatkowy może być pełnomocnikiem skarżącej w takiej sprawie i jest uprawniony do podpisania skargi w jej imieniu. Jednocześnie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi "może być adwokat lub radca prawny (...), a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne". Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), uprawniający doradcę podatkowego "do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu, w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych", zdefiniowanych w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Doradca podatkowy nie jest zatem uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach, niż dotyczące bezpośrednio obowiązków podatkowych, np. w sprawach celnych. Decyzje administracyjne wydawane w sprawach celnych nie są decyzjami w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, a więc doradca podatkowy nie jest uprawniony w takich sprawach do reprezentowania strony, w tym do wniesienia skargi. Stanowisko to potwierdza dotychczasowe orzecznictwo sądowe m.in.: postanowienie NSA z 12.12.2005r., sygn. akt I GSK 2703/05, wyrok NSA z dnia 14.07.2005r. sygn. akt GSK 693/04 - ONSAiWSA 2005/1/6, postanowienie NSA z dnia 14.04.2005 sygn. akt I GSK 488/05 - LEX 238597 i wyrok NSA z dnia 22.02.2005r. GSK 1348/04 - LEX 167984. Podkreślić przy tym należy, że wprawdzie organy administracji celnej od dnia 1 września 2003r. otrzymały status organów podatkowych, to jednak zdaniem Sądu, w niczym nie zmienia to zakresu uprawnień doradców podatkowych i nie rozszerza ich uprawnień na czynności z zakresu prawa celnego. Jak opisano wyżej, istotą niniejszej sprawy jest klasyfikacja towaru według taryfy celnej i wprowadzonych nią kodów. Natomiast dopiero zmiany w tym zakresie dokonane na mocy decyzji organów celnych spowodowały, że stronie skarżącej określone zostało zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Nie można, zatem zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w piśmie z dnia 6 marca 2008r., że skarżący zaskarża przedmiotową decyzję jedynie w zakresie zobowiązań podatkowych, skoro z treści skargi wynika, że skarżąca domaga się uchylenia decyzji obu instancji w całości i w całości kwestionuje oceny prawne dokonane przez organy celne w tej sprawie, w tym przede wszystkim w zakresie zastosowanego kodu taryfy celnej. Z tych przyczyn uznać należało, że w niniejszej sprawie doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem skarżącego, skoro sprawa zawisła przed tutejszym Sądem dotyczy uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, a w konsekwencji tego uznania odnosi swój skutek także w zakresie podatku od towarów i usług. Zatem uzasadnione było wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi poprzez podpisanie jej przez osobę umocowaną do reprezentacji spółki (vide wyrok NSA z 2004.07.14 sygn. akt GSK 693/04, - ONSAiWSA 2005/1/6). W sytuacji gdy strona, mimo wezwania do uzupełnienia braków pod rygorem odrzucenia skargi, nie uzupełniła braków skargi w wyznaczonym terminie i nie doprowadziła do podpisania skargi przez osobę uprawnioną, a także nie uiściła wpisu sądowego, skarga zgodnie z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. podlega odrzuceniu. Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.