I SA/Op 45/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r. zobowiązującej do zwrotu dofinansowania w sprawie ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na decyzję Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu zwrotu dofinansowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r. W dniu 3 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga A Spółki z o.o. w Nysie (dalej jako skarżąca, strona, Spółka), reprezentowanej przez pełnomocnika, na decyzję Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 listopada 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 25 września 2015 r. odmawiającą rozłożenia na raty zwrotu dofinansowania przyznanego beneficjentowi- A Sp. z o.o. na realizację projektu pod nazwą Uruchomienie Centrum [...] w [...], wykorzystanego z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.). W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r. (nr [...]), na mocy której strona skarżąca została zobowiązana do zwrotu dofinansowania w kwocie 84.565,62 zł przyznanego na realizację ww. projektu na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia 31 grudnia 2010 r., wraz z należnymi odsetkami. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik strony wskazał, że ww. decyzja z dnia 11 marca 2014 r. pozostaje w związku z przedmiotową sprawą, a zakres przedmiotowy wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie jest ograniczony. Wniosek taki może obejmować wszystkie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem nie tylko decyzji zaskarżonej, ale również decyzji ją poprzedzającej wydanej w pierwszej instancji, co znajduje potwierdzenie w piśmiennictwie ("Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz" Barbara Adamiak, Wolters Kluwer, Warszawa 2014 r., s. 510). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o nieuwzględnienie wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka ubiega się o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r. (nr [...]), na mocy której strona skarżąca została zobowiązana do zwrotu dofinansowania w kwocie 84.565,62 zł przyznanego na realizację projektu pod nazwą Uruchomienie Centrum [...] w [...] na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia 31 grudnia 2010 r. wraz z należnymi odsetkami. Natomiast przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu zwrotu dofinansowania, orzeczonego ww. decyzją z dnia 11 marca 2014 r. W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawarty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W orzecznictwie wskazuje się, że chodzi tutaj o sprawę w ujęciu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11, dostępne, podobnie jak i pozostałe przywołane w tym uzasadnieniu orzeczenia, na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można zatem mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 oraz postanowienia NSA: z 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 919/10; z 12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., I OSK 1651/13; z 24 lipca 2014 r., II OSK 624/14; z 10 października 2014 r., I OZ 828/14, z 19 maja 2015 r. II FZ 147/15). Zatem w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że wskazana w przedmiotowym wniosku decyzja, na mocy której Spółka została zobowiązana do zwrotu przedmiotowego dofinansowania została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Niewątpliwie nie stanowi ona decyzji poprzedzającej skarżoną decyzję, na co powołuje się we wniosku skarżący. Decyzja, której wstrzymania wykonania skarżący się domaga, nie stanowi aktu wydanego w granicach tej samej sprawy, co będąca przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie decyzja w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zwrotu dofinansowania. Pomiędzy sprawą dotyczącą zobowiązania Spółki do zwrotu dofinansowania a sprawą zainicjowaną wnioskiem strony o rozłożenie na raty zwrotu ww. dofinansowania występuje jedynie tożsamość elementów podmiotowych (obie sprawy dotyczą tej samej strony), jednakże niewątpliwie brak jest tożsamości przedmiotu sprawy, podstaw prawnych i faktycznych. Zatem z uwagi na brak tożsamości ww. spraw w znaczeniu materialnym, wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 11 marca 2014 r., na mocy której Spółka została zobowiązana do zwrotu dofinansowania, nie może zostać uwzględniony w przedmiotowym postępowaniu, którego celem jest kontrola legalności decyzji organu drugiej instancji w zakresie odmowy rozłożenia na raty ww. zwrotu dofinansowania. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji