II SA/Op 153/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi Gminy Kędzierzyn-Koźle na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2019 r., nr PN.III.4131.1.26.2019.CW w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego przez dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym, w przedszkolach publicznych prowadzonych przez gminę oddala skargę. Przedmiot postępowania sądowadministracyjnego stanowi skarga Gminy Kędzierzyna-Kożla na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2019 r., PN.III.4131.1.26.2019.CW, stwierdzające nieważność w całości uchwały Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 31 stycznia 2019 r., Nr V/43/19 w sprawie określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego przez dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 6 lat, w przedszkolach publicznych prowadzonych przez Gminę Kędzierzyn-Koźle. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: Działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994, z późn. zm.) zwanej dalej u.s.g., oraz art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla podjęła w dniu 31 stycznia 2019 r. uchwałę Nr V/43/19, zmieniającą uchwałę Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 5 lipca 2018 r., Nr LIX/567/18, w sprawie określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego przez dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 6 lat, w przedszkolach publicznych prowadzonych przez Gminę Kędzierzyn-Koźle. Dokonana zmiana, dotyczyła § 5 uchwały zmienianej, któremu nadano następujące brzmienie (§ 1 uchwały zmieniającej): "Z uwagi na występowanie w rodzinie dziecka szczególnych okoliczności, takich jak: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania, dyrektor przedszkola, w porozumieniu z organem prowadzącym przedszkole może dokonać zwolnienia z opłaty, o której mowa w § 2 niniejszej uchwały.". Na podstawie § 2 wykonanie uchwały powierzono Prezydentowi Miasta Kędzierzyn-Koźle. Stosownie natomiast do § 3 przedmiotowa uchwała zmieniająca została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 12 lutego 2019 r. (Dz. Urz. Woj. Opolskiego, poz. 631). W wyniku podjęcia czynności nadzorczych, w dniu 27 lutego 2019 r., Wojewoda Opolski wydał, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i ust. 3 u.s.g., zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, w którym stwierdził nieważność w całości ww. uchwały z dnia 31 stycznia 2019 r., Nr V/43/19. W uzasadnieniu wskazał, że ustalona w § 1 przedmiotowej uchwały treść zapisu § 5 uchwały z dnia 5 lipca 2018 r., jest sprzeczna z prawem w sposób istotny, bowiem narusza kompetencje wójta do upoważniania kierowników jednostek organizacyjnych gminy do wykonywania w jego imieniu czynności należących do jego kompetencji. Wojewoda wyjaśnił, że w świetle przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych organem prowadzącym przedszkole jest gmina, natomiast wykonywanie konkretnych czynności z zakresu prowadzenia takiego przedszkola przez właściwe organy tej gminy, należy rozpatrywać w kontekście przepisów ogólnych dotyczących podziału kompetencji pomiędzy tymi organami. Na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy wysokość opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego określa rada gminy. Nie ma ona jednak kompetencji do udzielania upoważnienia w przedmiocie zwolnień z opłat za przedszkole na podstawie art. 52 ust. 9 ustawy. O ile bowiem ustawodawca nie doprecyzowuje w tym przepisie, który z organów gminy - rada czy wójt (burmistrz, prezydent) - jest "organem prowadzącym", to uwzględniając zredagowanie jak i treść ww. przepisu należy dojść do wniosku, że jest nim organ wykonawczy gminy. Tym samym, to wójt (burmistrz, prezydent), jako organ prowadzący, umocowany jest do udzielania ulg na warunkach określonych przez radę gminy oraz umocowany jest (zdanie drugie ww. przepisu) do udzielania stosowanego upoważnienia w tym zakresie dyrektorowi szkoły lub przedszkola. Z treścią rozstrzygnięcia nie zgodziła się Gmina Kędzierzyn-Koźle wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której domagała się uchylenia zaskarżonego aktu oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: - art. 52 ust. 1 i 2 ustawy poprzez przyjęcie, że Rada Miasta nie posiada umocowania do udzielenia dyrektorom przedszkoli upoważnienia do zwalniania, w porozumieniu z organem prowadzącym, z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego z uwagi na występowanie w rodzinie dziecka szczególnych okoliczności, takich jak: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania, podczas gdy z treści ww. normy prawnej wspartej treścią art. 52 ust. 9 jednoznacznie wynika, iż przez organ prowadzący w tym zakresie należy rozumieć organ uchwałodawczy - radę, zatem zarzut przekroczenia kompetencji jest chybiony; - art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g. przez przyjęcie, że uchwała w istotny sposób narusza przepisy prawa oraz z uwagi na brak uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia nadzorczego wskazującego, który konkretnie przepis prawa został uchwałą naruszony. W uzasadnieniu skargi Gmina, powołując regulacje art. 52 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 9 ustawy wywodziła, że z treści normy ustalonej w art. 52 ust. 9 ustawy wynika, iż kompetencja Rady do upoważnienia dyrektora przedszkola znajduje swoje umocowanie właśnie w art. 52 ustawy. Wskazała też, że z art. 52 ust. 2 ustawy wynika, iż rada gminy może określić warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat, o których mowa w ust. 1. Opłaty za korzystanie z usług świadczonych przez przedszkola od 1 stycznia 2018 r. mają charakter należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym, o których mowa w art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia o finansach publicznych. W związku z tym, w przypadku zwolnienia z opłat za przedszkole (częściowego lub całkowitego), rozstrzygnięcie następuje w drodze decyzji prezydenta miasta albo upoważnionego przez niego dyrektora przedszkola, na podstawie art. 52 ust. 9 ustawy. W uchwale z dnia 5 lipca 2018 r., Nr LIX/567/18, Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla określono, że częściowe zwolnienia za korzystanie ze świadczeń przedszkola następuje w przypadkach wskazanych w uchwale, na pisemny wniosek rodzica/opiekuna prawnego dziecka objętego wychowaniem przedszkolnym. Jedynie w przypadku całkowitego zwolnienia z odpłatności za przedszkole (z uwagi na występowanie w rodzinnie dziecka szczególnych okoliczności takich jak: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania) zwolnienie takie następuje (uchwała Nr V/43/19 Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 31 stycznia 2019 r.) nie na pisemny wniosek rodzica/opiekuna prawnego, tylko w wyniku porozumienia dyrektora przedszkola z organem prowadzącym. Powyższy zapis miał wyłącznie na celu określenie przypadków całkowitego zwolnienia z opłat za przedszkole i umożliwienie dyrektorowi przedszkola podjęcie, w porozumieniu z organem prowadzącym (prezydentem miasta) prawidłowej decyzji o zwolnieniu z opłat za przedszkole dziecka z rodziny, w której występują wymienione wyżej szczególne okoliczności. Jego istotą nie było upoważnienie, jak twierdzi organ nadzoru, dyrektorów przedszkoli do wykonywania w imieniu prezydenta miasta czynności należących do jego kompetencji, a jedynie umożliwienie dyrektorom prawidłowego rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej o całkowitym zwolnieniu z odpłatności za przedszkole dziecka z rodziny, w której występują określone, szczególne okoliczności. Zaznaczając, że możliwość takiego zwolnienia pozwoliłaby na pobyt poza tzw. podstawę programową (ok. 8 - 9 godzin) dziecka z rodziny, w której występują szczególne okoliczności w przedszkolu, w warunkach sprzyjających jego rozwojowi i zapewniających mu bezpieczeństwo Gmina podkreśliła, że jej pogląd jest podzielany przez wiele innych organów, co znajduje swoje odzwierciedlenie w podejmowanych uchwałach organów stanowiących - np. uchwała Rady Gminy Podgórzyn z dnia 30 stycznia 2019 r., Nr V/53/19. Powołując się z kolei na wynikającą z art. 18 ust. 1 u.s.g., zasadę domniemania kompetencji na rzecz rady gminy jako organu stanowiącego wskazała, że wobec braku wyraźnego określenia - na gruncie art. 52 ust. 2 ustawy, organu władnego udzielić stosownych upoważnień, w powiązaniu z powyżej wskazanymi normami prawnymi oraz ogólną zasadą domniemania kompetencji rady, stosownego upoważnienia winna udzielić dyrektorom rada. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że pogląd o braku po stronie rady gminy kompetencji do udzielania upoważnienia w przedmiocie zwolnień z opłat za przedszkole wyrażony został w oparciu o stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Opolu z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Op 214/18. Z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego wynika przy tym, że przedmiotowa uchwała narusza w sposób istotny przepisy art. 52 ust. 1, ust. 2, ust. 9 i ust. 15 ustawy, przez co - w ocenie organu nadzoru - jest sprzeczna z prawem. To z kolei uzasadniało stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 91 u.s.g. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tak zakreślonej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W tym zakresie, dokonując oceny legalności, sąd bada, czy akt nadzoru, z uwagi na jego formę, treść rozstrzygnięcia, argumentację uzasadnienia i tryb wydania odpowiada przepisom prawa. Na podstawie art. 148 P.p.s.a., uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru sąd uchyla ten akt. Podstawą uchylenie może być zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Sąd może przy tym uchylić zaskarżony akt nadzoru zarówno w całości, jak i tylko w części. W przypadku natomiast braku podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a. sąd skargę oddala. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej objęte było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2019 r., nr PN.III.4131.1.26.2019.CW, którym stwierdzono nieważność w całości uchwały Rady Miasta Kędzierzyn-Koźle z dnia 31 stycznia 2019 r., Nr V/43/19, zmieniającej uchwałę w sprawie określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego przez dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 6 lat, w przedszkolach publicznych prowadzonych przez Gminę Kędzierzyn-Koźle (Dz. Urz. Woj. Opolskiego poz. 836). Dokonana przez Sąd ocena legalności tego aktu wykazała, że nie narusza on przepisów prawa. Tym samym, skarga wniesiona przez Gminę nie zasługuje na uwzględnienie, a to z następujących przyczyn. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 z późn. zm.) zwanej nadal u.s.g., uchwała organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O sprzeczności z prawem, skutkującej stwierdzeniem nieważności, stosownie do art. 91 ust. 4 u.s.g., można mówić w sytuacji "istotnego naruszenia prawa". W orzecznictwie sądowym za istotne uznaje się takie naruszenie, które związane jest z naruszeniem przepisów kompetencyjnych, przepisów regulujących procedurę podejmowania aktów, przepisów prawa materialnego i ustrojowego. Uwzględnienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uzasadnia więc wyłącznie takie uchybienie przepisom prawa, które polega na nieprawidłowym uznaniu przez organ nadzoru, że akt organu jednostki samorządu terytorialnego jest sprzeczny z prawem w stopniu wymagającym stwierdzenia jego nieważności i uzasadniającym wydanie aktu nadzoru. Rozpoznając skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd zbadał więc, czy rozstrzygnięcie nadzorcze, którym stwierdzono nieważność uchwały z dnia 31 stycznia 2019 r. zostało podjęte zgodnie z przepisem ustanawiającym kryteria tego stwierdzenia. W zakresie tej kontroli Sąd stwierdził, że uchwała objęta rozstrzygnięciem nadzorczym podjęta została z naruszeniem przepisów prawa w stopniu, który uzasadniał stwierdzenie jej nieważności w całości. Wojewoda Opolski prawidłowo bowiem ustalił, że uchwała jest dotknięta taką wadą, która stanowi istotne naruszenie przepisów kompetencyjnych. Zasady dotyczące ustalenia opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego, w prowadzonych przez gminę przedszkolach publicznych uregulowane zostały w przepisach art. 52 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203, ze zm.) zwanej nadal ustawą. Na podstawie art. 52 ust. 1 tej ustawy, rada gminy została upoważniona do określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego uczniów objętych wychowaniem przedszkolnym do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 6 lat. Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy rada gminy uprawniona została również do określenia warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat, o których mowa w ust. 1. Kwestie natomiast dotyczące indywidualnych aktów związanych z zwalnianiem rodziców w całości lub w części z tych opłat, na warunkach określonych zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy, uregulowane zostały w art. 52 ust. 9 ustawy. Przepis art. 52 ust. 9 ustawy stanowi, że organ prowadzący publiczne przedszkole, szkołę podstawową z oddziałami przedszkolnymi i inną formę wychowania przedszkolnego, niepubliczne przedszkole, o którym mowa w art. 17 ust. 1, niepubliczną szkołę podstawową z oddziałami przedszkolnymi, o której mowa w art. 19 ust. 1, lub niepubliczną inną formę wychowania przedszkolnego, o której mowa w art. 21 ust. 1, zwalnia rodziców w całości lub w części z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego, na warunkach określonych przez radę gminy na podstawie ust. 2. Organ prowadzący może upoważnić do udzielania tych zwolnień odpowiednio dyrektora przedszkola lub szkoły podstawowej. Wykładnia przepisu art. 52 ustawy, w tym jej ust. 9, wskazuje, że ustawodawca wprowadził rozróżnienie kompetencji organu prowadzącego publiczne przedszkole oraz rady gminy. W przepisach art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy ustalił właściwość rady gminy - jako jej organu stanowiącego , zaś w art. 52 ust. 9 ustawy wyraźnie wskazał, że zwalnianie rodziców w całości lub w części z opłat oraz udzielanie upoważnienia do działania w tym zakresie, należy do kompetencji organu prowadzącego publiczne przedszkole. Nadto, w myśl art. 2 pkt 15 ustawy przez organ prowadzący należy rozumieć ministra, jednostkę samorządu terytorialnego, osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego oraz osobę fizyczną prowadzących przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę. W świetle powyższego przyjąć należy, że gmina jest organem prowadzącym publiczne przedszkole, o którym mowa w art. 52 ust. 9 ustawy. Ustawodawca nie wskazał jednoznacznie, który z organów gminy – tj. rada jako organ uchwałodawczy, czy też wójt jako organ wykonawczy – jest w tym przypadku uprawniony do realizowania zadań z art. 52 ust. 9 ustawy. Mając jednak na uwadze treść ww. przepisów, w których - co należy podkreślić kompetencje rady gminy wprost zostały uregulowane - czynności gminy, jako organu prowadzącego przedszkole należy rozpatrywać w kontekście przepisów ogólnych dotyczących podziału kompetencji pomiędzy jej organami. Skarżąca Gmina podniosła wprawdzie w skardze, że art. 18 u.s.g. ustanawia domniemanie właściwości rady gminy we wszystkich sprawach pozostających w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej, to w sprawie uwzględnić należało, że uprawnienie, o którym mowa w art. 52 ust. 9 ustawy, ma charakter wykonawczy w odniesieniu do warunków określonych przez radę gminy w drodze uchwały na podstawie ust. 2. Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 1 u.s.g. uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa wykonuje wójt. Działa on zatem jako organ wykonawczy gminy w zakresie realizowanych przez nią zadań. Konsekwencją powyższego jest przyjęcie, że zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy rada gminy uchwala warunki zwolnienia z opłaty, a kompetencje określone w art. 52 ust. 9 ustawy - w przedmiocie zwalniania rodziców z opłat oraz udzielania w tym zakresie stosowanego upoważnienia dyrektorowi przedszkola lub szkoły podstawowej, należą do kompetencji organu wykonawczego gminy. Odnośnie do zarzutów skargi wskazać przy tym trzeba, że w myśl art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Mogą zatem podejmować tylko te działania, na które zezwala im prawo. Wyrażona w art. 7 Konstytucji zasada legalizmu i zasada praworządności wiąże wszystkie organy władzy publicznej, w tym również organy jednostek samorządu terytorialnego. Domniemanie właściwości rady gminy stosownie do art. 18 ust. 1 u.s.g. nie może polegać na przyznaniu jej uprawnień do czynności należących do sfery wykonawczej bądź wpływających na tę sferę, gdyż stanowiłoby to naruszenie wyrażonej w art. 169 Konstytucji zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze. To, że radzie gminy przysługuje domniemanie kompetencji, na podstawie art. 18 u.s.g. nie oznacza zatem, że może ona wkraczać w kompetencje wykonawcze, przypisane na podstawie art. 30 u.s.g. organowi wykonawczemu (por. wyroki NSA OZ. w Katowicach z dnia 25 października 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1628/99; oraz wyroki NSA z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt I OSK 347/09 i z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt I OSK 1066/17; a także wyrok WSA w Opolu z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt II SA/Op 378/18, ww. orzeczenia dostępne są na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zakwestionowaną przez Wojewodę uchwałą, Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla, działając na podstawie art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy wprowadziła zapis, którym upoważniła dyrektora publicznego przedszkola do udzielania zwolnień z opłat, w porozumieniu z organem prowadzącym przedszkole. Prawidłowo zatem organ nadzoru uznał, że uchwała ta narusza kompetencje Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla (jako organu wykonawczego Gminy) wynikające z art. 52 ust. 9 ustawy. W obrębie kompetencji rady, określonych w art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie mieści się bowiem podejmowanie działań w zakresie upoważnienia do udzielania zwolnień z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego. Właściwość rady gminy w tym zakresie nie wynika też z art. 52 ust. 9 ustawy. Przepis ten nie wskazuje rady gminy jako organu właściwego do upoważniania dyrektora przedszkoli do udzielania zwolnień z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego. Przyjmując natomiast racjonalność ustawodawcy, który w przepisach art. 52 ustawy rozróżnia kompetencje rady gminy i organu prowadzącego szkołę, stosując art. 30 ust. 1 u.s.g., za organ właściwy w tym zakresie uznać należało organ wykonawczy gminy. Tym samym przedmiotowa uchwała objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym podjęta została z istotnym naruszeniem art. 52 ust. 9 ustawy. Ponadto uchwała jest sprzeczna z przepisami art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy stanowiącymi jej podstawę prawną. Udzielenie upoważnienia do zwalniania z opłat przekracza bowiem delegację ustawową wynikającą z tych przepisów ograniczającą się wyłącznie do określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego uczniów objętych wychowaniem przedszkolnym do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 6 lat oraz warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia z tych opłat. Co do zarzutu braku uzasadnienia prawnego w rozstrzygnięciu nadzorczym poprzez niewskazanie, który przepis prawa został konkretnie naruszony uchwałą stwierdzić należy, że nie jest on zasadny. Organ nadzoru przywołał brzmienie przepisu art. 52 ust. 1 ustawy oraz wskazał, że rada gminy nie posiada kompetencji do udzielania upoważnienia w przedmiocie zwolnień z opłat za przedszkole, gdyż kwestia ta została szczegółowo uregulowana w art. 52 ust. 9 ustawy. Uzasadnienie organu, aczkolwiek zwięzłe uznać należało za odpowiadające wymogom art. 107 § 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.