II SA/Op 193/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Nysie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stypendium mieszkaniowego i odmowy przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Przedmiotem skargi z dnia 10 stycznia 2011 r. wniesionej przez P. Z. była decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie z [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję uczelnianej Komisji Stypendialnej z [...] o odmowie przyznania stypendium na rok akademicki 2010/2011. Sprawę tą zadekretowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu pod sygn. II SA/Op 61/11. W toku postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 115 § 1 i § 2 P.p.s.a. zarządzono w sprawie postępowanie mediacyjne. W toku mediacji strony ustaliły sposób załatwienia sprawy w granicach obowiązującego prawa, a w szczególności skarżący oświadczył, że wycofa skargę w zakresie stypendium mieszkaniowego, natomiast organ zobowiązał się, że uchyli decyzję II instancji z [...] w zakresie odmowy przyznania stypendium na wyżywienie i stypendium socjalnego oraz wyda nową decyzję, której treść uwzględniać będzie zasady postępowania wynikające z art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. W zakreślonym na posiedzeniu mediacyjnym terminie Odwoławcza Komisja Stypendialna przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Nysie wydała na podstawie art. 117 § 1 P.p.s.a. decyzję z dnia [...], nr [...], mocą której powołując się na przepis art. 179 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym, § 7 pkt 1 Regulaminu przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, będący załącznikiem do zarządzenia nr 29/2010 Rektora PWSZ w Nysie z dnia 30 lipca 2010 r. oraz art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. orzekł: - po pierwsze o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie stypendium mieszkaniowego; - po drugie o utrzymaniu w mocy decyzji Uczelnianej Komisji Stypendialnej z dnia [...], nr [...], w części odmawiającej przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie. W uzasadnieniu nowej decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania administracyjnego po złożeniu przez stronę wniosku o stypendium, a następnie nawiązując do ustaleń podjętych w toku mediacji stwierdził, że w zakresie postępowania o stypendium mieszkaniowe postępowanie podlegało umorzeniu, wobec cofnięcia żądania przez stronę. Natomiast co do wniosku o przyznanie stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie organ odwoławczy podniósł, że żądania wnioskodawcy nie mogą być uwzględnione, gdyż piśmiennictwo w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wskazuje, że przez utratę dochodów rozumie się między innymi utratę prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, utratę zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Dodatkowo zaznaczono, że w katalogu dochodów utraconych brak jest składników dochodu wymienionych w skardze. Odwołano się także do orzeczenia NSA w sprawie sygn. I OSK 1001/06, twierdząc, że nagroda jubileuszowa nie może być uznana za dochód utracony. Po doręczeniu decyzji z [...] P. Z. wniósł 2 maja 2011 r. skargę w trybie art. 118 § 1 P.p.s.a., składając ją w terminie bezpośrednio w sądzie. Wnosząc o uchylenie decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej wydanej na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, skarżący podtrzymał dotychczasowe zarzuty podkreślając, że zarówno stypendium dla bezrobotnych pobrane przez jego matkę, jak i jednostkowe świadczenia ojca (w postaci nagrody jubileuszowej, ekwiwalentu za środki czystości i dodatku świątecznego) winny zostać uznane za dochód utracony. Skargę na powyższą decyzję zadekretowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, pod sygn. II SA/Op 193/11 i w trybie art. 111 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 118 § 1 zdanie 2 P.p.s.a. rozpoznano łącznie z wcześniej wniesioną skargą w sprawie II SA/Op 61/11. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga z dnia 2 maja 2011 r. w sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Op 193/11 zasługuje na uwzględnienie, choć zasadniczo z innych przyczyn niż w niej wskazane. Przede wszystkim należy odwołać się do tych wszystkich ogólnych rozważań, które dotyczą kognicji sądu administracyjnego i procedury przyznawania studentom pomocy materialnej w postaci stypendium na podstawie zapisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. 2005, Nr 164, poz. 1365 ze zm.), a które powołano w rozpoznawanej łącznie z niniejszą sprawą, sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Op 61/11. Zgodnie z dyspozycją art. 118 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., jeżeli na akt wydany na podstawie ustaleń postępowania mediacyjnego wniesiono skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia aktu, skargę taką sąd rozpoznaje łącznie ze skargą wniesioną w sprawie na akt lub czynność, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Dlatego skarga P. Z. na decyzję wydaną w wyniku mediacji (II SA/Op 193/11) została łącznie rozpoznana ze skargą wniesioną w sprawie, w której przeprowadzono mediację (II SA/Op 61/11). Połączenie oddzielnych spraw toczących się przed tym samym sądem w celu ich łącznego rozpoznania, jeżeli pozostają one ze sobą w związku (art. 111 § 2 P.p.s.a.) nie oznacza utworzenia jednej sprawy z chwilą wydania takiego zarządzenia. Połączenie spraw do łącznego rozpoznania, ale bez łącznego rozstrzygnięcia ma na celu rozpoznanie spraw w tym samym czasie na wspólnym posiedzeniu, z którego sporządzany jest protokół. Takie rozpoznanie łączne kończy się natomiast wydaniem dwóch samodzielnych orzeczeń sądowych. Przedmiotem skargi i oceny w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego z [...], wydana w wyniku ustaleń podjętych w toku mediacji. Zdaniem skarżącego zaskarżony akt winien być uchylony z przyczyn wskazanych już w sprawie II SA/Op 61/11, a zatem z uwagi na zawyżenie dochodu rodziny i dochodu na osobę przez nieuwzględnienie – jako dochodu utraconego - części składników wynagrodzenia ojca i stypendium szkoleniowego matki. Ocena tak sformułowanych zarzutów skargi byłaby zdaniem sądu przedwczesna. Trzeba zważyć, że zgodnie z art. 117 § 1 P.p.s.a. na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność, stosownie do okoliczności sprawy, w zakresie swojej właściwości i kompetencji. Zatem zakres i forma orzekania organu uregulowana w tym przepisie jest ściśle określona. Ogranicza ją treść podjętych ustaleń i obowiązujące prawo. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy zobowiązał się w toku mediacji do uchylenia dwóch decyzji z [...] i orzeczenia w zakresie stypendium na wyżywienie i stypendium socjalnego przy uwzględnieniu zasad wynikających z K.p.a. Skarżący jednocześnie zobowiązał się wycofać odwołanie w zakresie stypendium mieszkaniowego. Skarżący złożył oświadczenie, tyle, że wycofał wniosek o przyznanie stypendium mieszkaniowego z uwagi na otrzymanie środków pieniężnych z Gminy Nysa. Uczynił to pismem z 4 kwietnia 2011 r., złożonym w organie 5 kwietnia 2011 r. Wobec tych ustaleń oraz czynności strony organ odwoławczy winien był zatem po pierwsze uchylić w całości zaskarżone decyzje II instancji, uchylić decyzję I instancji i orzec co do istoty w części dotyczącej żądania przyznania stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie, a umorzyć postępowanie I instancji w części dotyczącej stypendium mieszkaniowego. Tymczasem organ umorzył postępowanie co do stypendium mieszkaniowego, a utrzymał w mocy decyzję w części odmawiającej stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie. Takie rozstrzygnięcie jest oczywiście nieprawidłowe i nie znajduje oparcia w przepisach K.p.a. o postępowaniu odwoławczym, w szczególności w art. 138 K.p.a. Zgodnie z art. 138 § 1 K.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (pkt 1 ), albo uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka w sposób określony w pkt 2, albo też umarza postępowania odwoławcze (pkt 3). Dlatego zdaniem sądu decyzja wydana na podstawie art. 117 § 1 P.p.s.a. nie odpowiadała treści podjętych ustaleń w zakresie proceduralnym, gdyż zastosowała nieznane procedurze administracyjnej połączenie różnych rozstrzygnięć organu odwoławczego, co do tej samej decyzji I - instancyjnej. W konsekwencji wyłączona jest w ogóle możliwość badania merytorycznych podstaw rozstrzygnięcia organu, przy czym uwagi dotyczące obowiązku przestrzegania przez organ wymogów określonych w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., zawarte w uzasadnieniu sprawy II SA/Op 61/11 stają się aktualnymi także w stosunku do decyzji z [...]. Z tych względów na podstawie art. 118 § 1 P.p.s.a., w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. i art. 152 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku.