II SA/Op 196/13

PostanowienieWSA w Opolu2013-06-24

Skład orzekający: Teresa Cisyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy zaskarżony akt został uchylony przez organ, który go wydał, i nie wywołał skutków prawnych?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdy zaskarżony akt przestał istnieć w obrocie prawnym w wyniku jego uchylenia przez organ, który go wydał, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., a tym samym postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Dodatkowym warunkiem jest brak wywołania przez uchylony akt skutków prawnych.
Stan faktyczny
Wojewoda Opolski zaskarżył uchwałę Rady Gminy w Tarnowie Opolskim dotyczącą zasad odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, zarzucając jej naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę, Gmina poinformowała o podjęciu nowej uchwały uchylającej zaskarżony akt i wniosła o umorzenie postępowania. Sąd otrzymał uchwałę uchylającą oraz oświadczenie Wójta, że zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy w Tarnowie Opolskim z dnia 28 grudnia 2012 r., Nr XXVII/166/2012 w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia umorzyć postępowanie. Działając na podstawie art. 93 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594), jako organ nadzoru, Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy w Tarnowie Opolskim z dnia 28 grudnia 2012 r., Nr XXVII/166/2012 w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W skardze tej, podnosząc zarzut podjęcia zaskarżonej uchwały z istotnym naruszeniem prawa, Wojewoda wniósł o stwierdzenie jej nieważności, jako naruszającej art. 6r ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.). Zdaniem organu nadzoru przedmiotowa uchwała nie zawiera obligatoryjnych elementów, do określenia których Rada Gminy została zobowiązana przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 6r ust. 3 ustawy. Brak jest bowiem w kwestionowanym akcie określenia ilości odbieranych przez właścicieli odpadów, a w uchwale ustalono jedynie jakie frakcje odpadów odbierane są bezpośrednio od właścicieli nieruchomości (§ 2 pkt 1 uchwały) oraz jakie frakcje można samodzielnie dostarczać do Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych – zwany dalej PSZOK (§ 2 pkt 2 oraz § 2 ust. 3 uchwały). Ponadto organ uznał, iż z uwagi na fakt, że punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych winien świadczyć usługi w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, za niezgodny z prawem uznać należy § 2 ust. 3 uchwały, w myśl którego zasady przyjmowania odpadów do PSZOK określone zostaną w odrębnym Regulaminie PSZOK. Tak ogólnie sformułowany zapis, w ocenie organu nadzoru, może doprowadzić do niedopuszczalnej subdelegacji kompetencji rady gminy na bliżej niesprecyzowany organ. Co więcej, niemożliwe jest podjęcie przez samą Radę takiego regulaminu w formie odrębnej uchwały, gdyż określając sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, rada gminy wyczerpuje kompetencje przyznane jest w art. 6r ust. 3 ustawy. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Gminy Tarnów Opolski – radca prawny M. B. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego, po doręczeniu Sądowi uchwały Rady Gminy, uchylającej uchwałę, będącą przedmiotem skargi Wojewody Opolskiego. Podał, że zarzuty organu nadzoru zasługują na uwzględnienie, dlatego też Rada Gminy na sesji w dniu 23 marca 2013 r. podejmie nową uchwałę, mącą której uchylona zostanie zaskarżona uchwała. W dniu 30 kwietnia 2013 r. wpłynęła do tut. Sądu uchwała Rady Gminy w Tarnowie Opolskim z dnia 23 kwietnia 2013 r., Nr XXXI/195/2013, uchylająca uchwałę z dnia 28 grudnia 2012 r., Nr XXVII/166/2012, będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Pismem procesowym z dnia 7 maja 2013 r., organ nadzoru przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania, jeżeli zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. Jednocześnie organ podniósł, że uchwała Nr XXXI/195/2013, uchylająca zaskarżoną uchwałę, jest zgodna z przepisami prawa i zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego do końca maja 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 29 kwietnia 2013 r., Wójt Gminy w Tarnowie Opolskim – K. M., w piśmie z dnia 8 maja 2013 r. oświadczył, że zaskarżona uchwała Nr XXVII/166/2012, nie była i nie jest stosowana, a tym samym nie wywołała skutków prawnych. Z Elektronicznego Dziennika Urzędowego Województwa Opolskiego wynika, że zaskarżona uchwała Nr XXVII/166/2012 została opublikowana w dniu 21 marca 2013 r., pod poz. 771, a uchwała ją uchylająca Nr XXXI/195/2013 - w dniu 7 maja 2013 r., pod poz. 1100. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Z kolei, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791). Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała nr XXVII/166/2012 Rady Gminy w Tarnowie Opolskim, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 23 kwietnia 2013 r. Rada Gminy w Tarnowie Opolskim podjęła uchwałę Nr XXXI/195/2013 uchylającą zaskarżoną uchwałę. Czynność powyższa odnosiła się do uchwały już zaskarżonej, a zatem było to działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z przywołanego wyżej art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto, co potwierdza oświadczenie złożoneo przez Wójta Gminy Tarnów Opolski, zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. W tej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały, która nie wywołała skutków prawnych, stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło