II SA/Op 198/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 30 marca 2009 r., Nr XXXII/304/09 w przedmiocie wydzierżawienia nieruchomości gminnej w trybie bezprzetargowym postanawia zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi Wojewody Opolskiego, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest uchwała Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 30 marca 2009 r., Nr XXXII/304/09 w sprawie wydzierżawienia mienia gminnego. Powyższą uchwałą Rada Miejska w Ozimku, powołując się na art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 37 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), wyraziła zgodę na wydzierżawienie w trybie bezprzetargowym na dalszy okres pięciu lat, konkretnych nieruchomości położonych w Ozimku i we wsi Jedlice. Skarżący, żądając stwierdzenia nieważności w/w uchwały podniósł, że narusza ona art. 37 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy. W ocenie Wojewody Opolskiego, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że katalog zwolnień zamieszczony w art. 37 ust. 2 ustawy, pozwalający na odstąpienie od przetargowego trybu zbywania nieruchomości w punkcie 1, nie przystaje do zawierania umów dzierżawy. Umowy te bowiem cechują się odrębnościami w porównaniu z umowami zbycia czy oddawania w użytkowanie wieczyste. Ponadto biorąc pod uwagę, iż przepisy art. 37 ust. 2 pkt 1 oraz art. 34 ustawy mają charakter norm szczególnych, ściśle powiązanych ze zbywaniem nieruchomości, a wynikające z nich preferencje (np. uprzywilejowanie określonych podmiotów) są z reguły sprzeczne z gospodarką rynkową, z utworzeniem rynku nieruchomości i oparcia obrotu na pewnych zasadach ekonomicznych, nie sposób odnieść ich do zawierania umów dzierżawy. W związku z tym brak jest podstaw do odstąpienia od przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy, o której mowa w zaskarżonej uchwale. Wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Wojewoda Opolski wniósł także o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, jakie zostało skierowane w dniu 18 grudnia 2008 r. do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej gminy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, dotyczącego uchwały w sprawie bezprzetargowego wydzierżawienia nieruchomości. Mając na uwadze okoliczność, że rozstrzygnięcie tego pytania prawnego może mieć istotny wpływ na ocenę skarżonej uchwały, Wojewoda Opolski uznał, iż wniosek o zawieszenie postępowania jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana: "P.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wiadome jest sądowi z urzędu, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 1035/08, rozpoznając skargę kasacyjną Gminy Mysłowice od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 162/08 w sprawie ze skargi Gminy Mysłowice na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego, postanowił w dniu 12 grudnia 2008 r. przedstawić, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, o następującej treści: "Czy katalog przypadków, w których rada gminy, stosownie do art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) może wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony nieruchomości stanowiących własność gminy, ograniczony jest do sytuacji określonych w art. 37 ust. 3 tej ustawy?". Przywołane pytanie zostało postawione w związku z rozbieżnościami w zakresie wykładni art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skoro zatem zagadnienie dotyczące interpretacji art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, będącego podstawą podjęcia zaskarżonej uchwały, stało się przedmiotem sporów w orzecznictwie i zostało dostrzeżone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne, to podjęta we wskazanej sprawie uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd podziela przy tym pogląd, że użyty w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 zwrot "zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" należy interpretować szeroko. Wydaje się, że kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma duże znaczenie. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego, zjawiskiem wysoce niepożądanym oraz utrudniającym praworządne działanie administracji jest prezentowanie przez sąd odmiennych stanowisk, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. Komentarz do art. 125). Mając zatem na uwadze związek pomiędzy wskazanymi postępowaniami, zarówno co do podstawy faktycznej, jak i prawnej, Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.