II SA/Op 223/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej na skutek wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowi postępowania E. K. postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 10 października 2008r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał uczestnikowi postępowania E. K. prawo pomocy, obejmujące swym zakresem ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie, Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, którym została radca prawny A. S., wykonująca zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w O., przy ulicy [...]. W dniu 1 grudnia 2008r. wpłynęło do Sądu pełnomocnictwo dla w/w radcy prawnego do reprezentowania interesów i występowania w imieniu E. K. w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu i Naczelnym Sądem Administracyjnym (k – 150 akt sądowych). Pismem z dnia 5 stycznia 2009r. ustanowiony pełnomocnik uczestnika postępowania udzieliła odpowiedzi na skargę, w której w punkcie 2 wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, według norm przepisanych. Następnie, na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009r., na której Sąd oddalił skargę, radca prawny A. S. wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała wnioski zawarte w piśmie z dnia 5 stycznia 2009r. (por. protokół z rozprawy: k-161 akt sądowych). W/w pełnomocnik dokonywała dalszych czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym w postępowaniu II instancji, tj. wniosła o doręczenie zapadłego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, a także sporządziła odpowiedź z dnia 4 czerwca 2009r. na skargę kasacyjną A Sp. z o.o., w której m.in. zażądała przyznania kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym z urzędu według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2009r., sygn. akt II OSK 788/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez skarżącą Spółkę A. Na stronie 9 przywołanego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania, określając, że orzeczenie w tym przedmiocie, "zgodnie ze złożonym spisem kosztów wyda Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu". Po przekazaniu akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, referendarz sądowy tego Sądu zwrócił się pismem z dnia 11 stycznia 2010r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego o nadesłanie wszelkich pism procesowych pełnomocnika uczestnika postępowania, dotyczących przyznania wynagrodzenia z tytułu kosztów zastępstwa procesowego znajdujących się w aktach tamt. Sądu, a w szczególności o doręczenie spisu kosztów, o jakich mowa w wyroku NSA z dnia 16 listopada 2009r., a jakich brak jest w aktach tut. Sądu. W odpowiedzi na powyższe, doręczono przy piśmie z dnia 19 stycznia 2010r.: odpis protokołu rozprawy z dnia 16 listopada 2009r. oraz kserokopie pism procesowych pełnomocnika uczestnika postępowania – radcy prawnego A. S. dotyczące przyznania wynagrodzenia z tytułu kosztów zastępstwa procesowego, tj. kserokopię odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 4 czerwca 2009r., kserokopię pisma do B S.A. z dnia 17 sierpnia 2009r., kserokopię spisu kosztów z dnia 16 listopada 2009r. wraz z załącznikami oraz kserokopię biletów kolejowych i faktur VAT dokumentujących zakup biletów. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 "P.p.s.a", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 16 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, wyrażony przez Sąd Najwyższy i sądy administracyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, opubl. OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; wyrok NSA W-wa z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, niepubl.), iż złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Przedmiotowe oświadczenie stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, iż opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jego treść nie zastępuje bowiem treści oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia, i nie może być też z treścią tego oświadczenia utożsamiana. Wskazać jednocześnie należy, iż brak przedmiotowego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945). W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik uczestnika postępowania – radca prawny A. S., złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej parokrotnie, a to: w odpowiedzi na skargę z dnia 5 stycznia 2009r. (k-157 akt sądowych), podtrzymany na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu; odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 4 czerwca 2009r.(k-235); do protokołu rozprawy z dnia 16 listopada 2009r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k-246). W żadnym z w/w dokumentów, ani w innych dokumentach wniesionych przez pełnomocnika, a znajdujących się w aktach sprawy, nie zostało sformułowane oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia. Wobec tego, brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi - radcy prawnemu A. S., kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowi postępowania E. K. W tej sytuacji, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.