II SA/Op 298/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R., E. M., K. C. i D. I. na Wójta Gminy Murów w przedmiocie działalności wójta w zakresie budowy wodociągu postanawia: odrzucić skargę. J. R., E. M., K. C. i D. I., określający się jako mieszkańcy wsi [...], wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której zakwestionowali działalność Wójta Gminy Murów, polegającą na braku odpowiednich czynności w zakresie budowy wodociągu w [...]. Powołując się na przepis art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazali, że wnoszą skargę na opieszałość i przewlekłość postępowania w doprowadzeniu wodociągu do ww. wsi, a uzasadniając postawione zarzuty opisali szczegółowo przebieg postępowania związanego z budową wodociągu. Zarzucili m.in., że Wójt podejmuje inne inicjatywy gospodarcze zamiast budowy ich wodociągu, że nie podejmuje stosownych działań w celu zaciągnięcia pożyczki finansowej na realizację przedmiotowej inwestycji. Reasumując skargę podali, że zaniechanie inwestycji budowy wodociągu jest niezgodne z prawem, tj. art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, określającym zakres działania i zadania gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie solidarnie od skarżących na rzecz Gminy Murów kosztów zastępstwa prawnego, według norm. Uzasadniając swoje stanowisko Wójt Gminy Murów wskazał na przebieg postępowania w sprawie budowy wodociągu, podniósł także, że skarżący oparli się w skardze na przepisach art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, który to przepis nie daje podstaw do rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie skutkowałoby bowiem nieważnością postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak sami skarżący podnieśli, ich skarga wniesiona została w trybie przepisów rozdziału 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) – zwanej dalej: "K.p.a.", a w szczególności art. 227 K.p.a., zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga J. R., E. M., K. C. i D. I. na działalność Wójta Gminy Murów została zatem wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu objętym regulacją działu VIII K.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej w art. 227 i nast. K.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do zainteresowanego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu - art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Skoro do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Wójta Gminy Murów w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy właściwa jest – stosownie do art. 229 pkt 3 K.p.a. - Rada Gminy w Murowie i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, LEX nr 362475; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 134/16, CBOiSA). Ponadto, nawet jeżeli przyjąć, że zamiarem skarżących było wniesienie skargi na przewlekłość i bezczynność Wójta Gminy Murów w przedmiocie zadań własnych Gminy, wynikających z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym (co podniesione zostało w końcowej części skargi), to i w takiej sytuacji zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016, poz. 446 z późn. zm.) oraz z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzanie ścieków (Dz. U. z 2017, poz. 328), zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Nie oznacza to jednak, że przywołane przepisy nakładają na Wójta Gminy Murów obowiązek wydania na życzenie skarżących aktu bądź podjęcia czynności, zmierzających do wybudowania wodociągu i doprowadzenia go do działki skarżących. Nie wynika z tego w szczególności, że organy administracji samorządowej, po wpłynięciu stosownego wniosku mieszkańców wsi o wybudowanie wodociągu, są obowiązane do wydania któregoś z aktów lub czynności, określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., a zaskarżalnych do sądu administracyjnego. W konsekwencji, skarga wniesiona w sprawie w zakresie bezczynności i przewlekłości postępowania nie mogła również stanowić przedmiotu rozpoznania przez sąd administracyjny, na zasadzie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 771/14, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Bk 79/16, obydwa dostępne na stronie internetowej: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Wobec przedstawionych okoliczności sprawy stwierdzić należało, że skarga J. R., E. M., K. C. i D. I. jest niedopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni akt lub czynność niepodlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, tak jak w niniejszej sprawie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.