II SA/Op 305/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 25 marca 2013 r., Nr XXX/273/13 w przedmiocie programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy oraz zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy postanawia umorzyć postępowanie. Działając na podstawie art. 93 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594), jako organ nadzoru, Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 25 marca 2013 r., Nr XXX/273/13 w sprawie uchwalenia programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Ozimek na lata 2013 – 2017 oraz zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu. W skardze tej, podnosząc zarzut podjęcia zaskarżonej uchwały z istotnym naruszeniem prawa, Wojewoda wniósł o stwierdzenie jej nieważności, jako naruszającej art. 21 ust. 2 pkt 1, 2, 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) Zdaniem organu nadzoru przedmiotowa uchwała nie zawiera obligatoryjnych elementów, do określenia których Rada Miejska została zobowiązana przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. Brak jest bowiem w kwestionowanym akcie określenia prognozy stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w kontekście poszczególnych lat, analizy potrzeb oraz planu remontów i modernizacji wynikający ze stanu technicznego budynków i lokali. Ponadto organ uznał, iż uchwała nie zawiera jakichkolwiek zapisów ustalających wysokości dochodu gospodarstwa domowego uzasadniających zastosowanie obniżek czynszu. Zdaniem organu za istotnie naruszające prawo uznać także należy powtórzenie przez Radę zdefiniowanych już w art. 3 pkt 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.), pojęć: "dochodu" oraz "gospodarstwa domowego", w treści jednostki redakcyjnej 2.1) zasad najmu, zawartych w uchwale. Zarzut powtórzenia uregulowań ustawowych odnosi się także do jednostki redakcyjnej 3.3) zdanie drugie zasad najmu w części jakiej powtarza materię uregulowaną już w art. 23 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Za niezgodny z prawem organ uznał przyjęty w jednostce redakcyjnej 8.2. zasad najmu, wymóg zameldowania na pobyt stały przez okres przynajmniej 5 lat lub posiadania stałej umowy o pracę na terenie gminy. Przyjęte przez Radę Miejską w Ozimku zasady najmu, zawierają ponadto w ocenie Wojewody, szereg uchybień formalnych w zakresie dbałości o staranność i poprawność legislacji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, a jako przykłady niepoprawnych regulacji uchwały wskazano m.in. następujące jednostki redakcyjne aktu: 8.5, 3.1), 3,2), 8.7., 8.8., 5.1) – 5), 8.2. – 8.4, 8.11.). Z Elektronicznego Dziennika Urzędowego Województwa Opolskiego wynika, że zaskarżona uchwała Nr XXX/273/13 została opublikowana w dniu 12 czerwca 2013 r., pod poz. 1402. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Ozimka wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zniesienie kosztów postępowania między stronami. Uzasadniając wniosek o umorzenie postępowania wskazał, że Rada Miejska w Ozimku na sesji w dniu 25 czerwca 2013 r. uchyliła zaskarżoną uchwałę, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego. Z uwagi na to, że Rada Miejska niezwłocznie wyeliminowała zaskarżony akt z obrotu prawnego i nie wywołał on skutków prawnych, okoliczność ta, zdaniem Burmistrza czyni zasadnym umorzenie postępowania. Pismem procesowym z dnia 10 lipca 2013 r., organ nadzoru przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania. Jednocześnie organ podniósł, że uchwała Nr XXXIII/311/13, uchylająca zaskarżoną uchwałę, jest zgodna z przepisami prawa i została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, w dniu 8 lipca 2013 r., pod poz. 1655. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Z kolei, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791). Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Nr XXX/273/13 Rady Miejskiej w Ozimku, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 25 czerwca 2013 r. Rada Miejska w Ozimku podjęła uchwałę Nr XXXIII/311/13 uchylającą w całości zaskarżoną uchwałę. Czynność powyższa odnosiła się do uchwały już zaskarżonej, a zatem było to działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z przywołanego wyżej art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto, jak wynika z oświadczenia złożonego przez Burmistrza Ozimka, zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. W tej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.