II SA/Op 306/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na uchwałę Rady Gminy Pawłowiczki z dnia 28 lutego 2013 r., Nr XXIV/141/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą Nr XXIV/141/13 z dnia 28 lutego 2013 r. Rada Gminy Pawłowiczki zmieniła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla wsi Naczęsławice, określony uchwałą z dnia 14 października 2010 r., Nr 258/XLVI/10. W dniu 15 kwietnia 2013 r. M. L. złożył w Urzędzie Gminy Pawłowiczki pismo z dnia 10 kwietnia 2013 r., w którym wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę zapisów uchwały z dnia 28 lutego 2013 r., dotyczących określenia usług nieuciążliwych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Gminy Pawłowiczki podjęła w dniu 9 maja 2013 r. uchwałę Nr XXVI/157/13, którą odmówiła uwzględnienia wezwania, uznając je za bezzasadne. Przedmiotowa uchwała została przesłana przez organ za pismem z dnia 10 maja 2013 r. na adres wskazany przez M. L. i pod tym adresem doręczona w dniu 13 maja 2013 r., do rąk matki skarżącego – B. L. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Nr XXIV/141/13 z dnia 28 lutego 2013 r., domagając się stwierdzenia jej niezgodności z prawem. Pismo zawierające skargę złożył osobiście w dniu 13 czerwca 2013 r. w siedzibie Sądu, co wynika z daty prezentaty oraz adnotacji uwidocznionej na tym piśmie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu skarga została w dniu 13 czerwca 2013 r. przesłana pocztą do organu, celem nadania jej biegu, w trybie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po ustawowym terminie. Alternatywnie wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność pod kątem oceny, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a., do których należy również wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2). Oceniając pod tym kątem dopuszczalność skargi, wniesionej przez M. L. na uchwałę Rady Gminy Pawłowiczki z dnia 28 lutego 2013 r. w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi Naczęsławice, należy mieć na względzie, że według art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591, z późn. zm.), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Od razu należy też odnotować, że kontrola spełnienia warunku zachowania ustawowego terminu do wniesienia tego rodzaju skargi do sądu administracyjnego powinna być dokonana z uwzględnieniem treści art. 53 § 1 i 2 P.p.s.a. Jak bowiem wskazano w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt: II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60) do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 P.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym - stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. - wnosi się ją za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Analiza ostatnio zacytowanego przepisu prowadzi do wniosku, że w zależności od zachowania się organu i udzielenia albo nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ustawodawca określił dwa terminy do wniesienia skargi, tj. pierwszy – sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz drugi – trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie. Pierwszy z omówionych terminów rozpoczyna bieg, pomimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest jeszcze otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 27 maja 2008 r., II OSK 671/08; z 23 czerwca 2009 r., I OSK 696/09; dostępne na stronie internetowej -Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zaistniała pierwsza z opisanych wyżej sytuacji, gdyż na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 15 kwietnia 2013 r. Rada Gminy Pawłowiczki udzieliła odpowiedzi w drodze uchwały z dnia 9 maja 2013 r., doręczając tę odpowiedź skarżącemu w dniu 13 maja 2013 r. Skarga do sądu administracyjnego mogła zostać zatem skutecznie wniesiona w trzydziestodniowym terminie, określonym w art. 53 § 2 P.p.s.a., liczonym od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 14 maja 2013 r. i upływał z dniem 12 czerwca 2013 r. (środa). Skarżący złożył skargę osobiście w dniu 13 czerwca 2013 r. w siedzibie tut. Sądu, czyli wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., nie skierował jej za pośrednictwem organu właściwego, tj. Gminy Pawłowiczki. W dniu otrzymania skargi Sąd przekazał ją bezzwłocznie organowi pocztą, przesyłką nadaną w dniu 13 czerwca 2013 r., co wynika z daty stempla pocztowego. Ten właśnie dzień przesłania skargi przez Sąd, tj. 13 czerwca 2013 r., należy przyjąć za datę wniesienia skargi do właściwego organu. Wynikająca bowiem z brzmienia art. 54 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej oznacza, że w razie bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub innego (niewłaściwego) organu - tenże sąd lub organ powinien ją przekazać do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje zatem w takim wypadku data przekazania skargi przez sąd lub inny organ do właściwego organu administracji publicznej. W tym miejscu odnotować należy, że już złożenie przez skarżącego skargi do tut. Sądu, które miało miejsce w dniu 13 czerwca 2013 r., nastąpiło dzień po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż termin ten upłynął w dniu 12 czerwca 2013 r. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.