II SA/Op 323/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. H. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 maja 2005 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05 w przedmiocie należności przedemerytalnych oddala skargę. Postanowieniem z dnia 16 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Op 71/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wobec cofnięcia skargi przez J. H. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 23 grudnia 2004 r., nr [...], umorzył postępowanie sądowe. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 23 czerwca 2005 r. Pismem z dnia 13 maja 2010 r., skarżący J. H. wniósł skargę, w której zwrócił się o ponowne rozpatrzenie jego sprawy dotyczącej należności przedemerytalnych. W uzasadnieniu skarżący przywołał zapadły przed tutejszym Sądem wyrok z dnia 15 czerwca 2004 r., o sygn. II SA/Wr 452/02, na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 lutego 2002 r., nr [...] oraz decyzję Starosty Nyskiego z dnia 10 stycznia 2002 r., nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku emerytalnego w wysokości 160 % kwoty podstawowej zasiłku. Do przedmiotowej skargi skarżący dołączył plik dokumentów wśród których znalazła się kserokopia wydanego przez tutejszy Sąd postanowienia z dnia 16 maja 2005 r. o sygn. akt II SA/Op 71/05. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 17 maja 2010 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania żądania, a w szczególności do określenia, czy domaga się wznowienia postępowania sądowego, a jeśli tak to w której ze spraw o sygn. akt II SA/Op 71/05 czy też o sygn. akt II SA/Op 452/02. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, iż wnosi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05. Jednocześnie wniósł o przyznanie mu pomocy prawnej w postaci ustanowienia pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. referendarz sądowy ustanowił skarżącemu pełnomocnika - radcę prawnego. Zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie podstawy prawnej wznowienia postępowania sądowego oraz określenia daty, kiedy skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia. Pismem z dnia 27 września 2010 r. pełnomocnik skarżącego wskazał jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05, art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedstawiając tok administracyjny sprawy, w wyniku którego doszło do wydania zaskarżonej w sprawie II SA/Op 71/05 decyzji z dnia 23 grudnia 2004 r., nr [...], którą uchylono decyzję Starosty Nyskiego z dnia 17 listopada 2004 r., nr [...], o odmowie wznowienia postępowania w sprawie podwyższenia zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 %, podniósł, że wobec braku powołania w jego toku okoliczności faktycznych związanych z podjęciem w okresie od 3 sierpnia 1999 r. do 31 grudnia 2001 r. pracy w Publicznej Szkole Podstawowej w K. jako palacz CO, nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie powołał, bowiem nastąpiły one dopiero po wniesieniu przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zweryfikowania wysokości należnego mu zasiłku przedemerytalnego. W odpowiedzi natomiast na to kiedy skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia, pełnomocnik wskazał, iż skarżący w toku w/w postępowania sądowego występował bez zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym dopiero w chwili złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego tj. w maju 2010 r. skarżący powziął wiedzę, iż jego ostatnie zatrudnienie w Publicznej Szkole Podstawowej może mieć wpływ na wymiar zasiłku przedemerytalnego. Zarządzeniem z dnia 21 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do określenia w jakiej konkretnej dacie skarżący powziął wiedzę o podstawie wznowienia postępowania sądowego oraz do przedłożenia kopii świadectwa pracy Publicznej Szkoły Podstawowej w K.. Pismem z dnia 2 listopada 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik wskazał, iż skarżący powziął wiedzę o podstawie wznowienia postępowania sądowego w maju 2010 r., natomiast skarżący nie dysponuje świadectwem pracy Publicznej Szkoły Podstawowej w K.. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 r. Publiczna Szkoła Podstawowa w K. zobowiązana została do udzielenia informacji, w jakiej dacie skarżącemu zostało doręczone świadectwo pracy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w K. wskazał, że skarżący nie był zatrudniony w przedmiotowej Szkole (k.111 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga o wznowieniu postępowania podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w przypadkach określonych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wyjaśnić należy, iż instytucja wznowienia postępowania sądowego ma charakter wyjątkowy, stanowi bowiem odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych, pod pojęciem których w ustawie Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi mieszczą się zarówno wyroki jak i postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Art. 270 P.p.s.a. dopuszcza możliwość wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem (v. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006 s. 596). Nadzwyczajny charakter środka prawnego, jakim jest skarga o wznowienie postępowania, skierowanego przeciwko prawomocnemu rozstrzygnięciu sprawia, że przywrócenie stanu sprzed zamknięcia, ulegającego wznowieniu, postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest oparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271 - 273 P.p.s.a. oraz zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 280 § 1 P.p.s.a). Niespełnienie choćby jednego z tych warunków powoduje niemożność rozpoznania skargi, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. Rezultatem badania dopuszczalności skargi jest bądź odrzucenie skargi, bądź wyznaczenie rozprawy. Wyznaczenie rozprawy nie oznacza jednak jeszcze, iż skarga o wznowienie postępowania zostanie rozpoznana merytorycznie. Na rozprawie Sąd bada bowiem w pierwszej kolejności czy skarga ta jest dopuszczalna. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art. 281 § 1 P.p.s.a). Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, nie później jednak niż przed upływem 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia (z wyjątkiem przypadku gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana), art. 278 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący podał, że powziął wiedzę o podstawie wznowienia w momencie złożenia skargi do sądu tj. w dniu 13 maja 2010 r. Skarga została więc wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Ponadto skarżący żądanie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie złożył w urzędzie pocztowym na czterdzieści jeden dni przed upływem pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia z dnia 16 maja 2005 r. Jak wynika z treści skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oraz pisma z dnia 27 września 2010 r. jako podstawę prawną wznowienia postępowania w niniejszej sprawie skarżący wskazał art. 273 § 2 P.p.s.a, podnosząc, iż w związku z tym, iż nie powołał on w toku wznowionego postępowania administracyjnego, w wyniku którego doszło do wydania zaskarżonej w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05 decyzji, okoliczności polegającej na podjęciu w okresie od 3 sierpnia 1999 r. do 31 grudnia 2001 r. pracy w Publicznej Szkole Podstawowej w K., nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie powołał w toku wznowionego postępowania administracyjnego, bowiem nastąpiły one dopiero po wniesieniu przez niego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zweryfikowania wysokości należnego mu zasiłku przedemerytalnego. Odnosząc się zatem do wskazywanych przez stronę skarżącą okoliczności podkreślić należy, iż nie pozostają one w jakimkolwiek związku z postępowaniem sądowym o sygn. akt II SA/Op 71/05 , w którym zapadło postanowienie z dnia 16 maja 2005 r. o umorzeniu postępowania w sprawie, wobec złożenia przez skarżącego oświadczenia z dnia 15 marca 2005 r. o cofnięciu skargi. Dokonując oceny ustawowych przesłanek wznowienia, stwierdzić należy, że występują one wówczas, gdy powołana w skardze podstawa wznowienia postępowania sądowego ma w danej sprawie charakter rzeczywisty, to jest zachodzi związek pomiędzy powołaną przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania podstawą wznowienia, a treścią rozstrzygnięcia sądowego. Strona wskazując zatem jako przesłankę wznowienia postępowania późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.) jednoznacznie winna wykazać, że są to fakty lub dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Muszą one zatem bezpośrednio dotyczyć przedmiotu sprawy rozstrzygniętej prawomocnym orzeczeniem Sądu. Chodzi zatem o sytuację, w której przy wiedzy Sądu o tych faktach czy dowodach w momencie orzekania zapadłoby bądź mogłoby zapaść rozstrzygnięcie innej treści (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1471/09). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wskazywane przez skarżącego okoliczności związane z pozostawaniem przez niego w zatrudnieniu w Publicznej Szkole Podstawowej w K., nie pozwalają na uznanie, że są to takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy sądowej i umorzenie postępowania. W szczególności dostrzec należy, że skarżący powołując przesłankę wznowienia postępowania sądowego nie podał w istocie żadnych takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które w tym stanie rozstrzygania mogłyby mieć wpływ na treść złożonego przez niego oświadczenia o cofnięciu skargi z dnia 15 marca 2005 r., a w konsekwencji na treść zapadłego postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05, a z których nie mógł on skorzystać w w/w postępowaniu. Przypomnieć należy, że złożone przez skarżącego oświadczenie o cofnięciu skargi w uprzednio prowadzonym postępowaniu sądowym zawisłym pod sygn. akt II SA/Op 71/05 nie było niedopuszczalne, bowiem nie miało na celu obejście prawa bądź też utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, a zatem było dla Sądu wiążące i skutkowało umorzeniem tego postępowania. Zauważyć należy również, że reprezentujący skarżącego w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik nie wskazał także na żadne inne okoliczności uzasadniające wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego, poza pozostawaniem przez skarżącego w zatrudnieniu w szkole w okresie od 3 sierpnia 1999 r. do 31 grudnia 2000 r. (oświadczenie skarżącego na rozprawie z dnia 8 marca 2011 r. k- 121 akt.), która to okoliczność nie ma związku z oświadczeniem skarżącego, ani też z treścią rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu WSA w Opolu z dnia 16 maja 2005 r., a związana jest z postępowaniem administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto, co do istoty sprawę administracyjną. (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 maja 2006 r. II FSK 743/05, LEX nr 274879). Tymczasem okoliczności, w postaci braku możliwości powołania w toku wznowionego postępowania administracyjnego, okresu zatrudnienia w szkole, na który powołał się skarżący, odnoszą się do poprzedzającego postępowanie sądowoadministracyjne postępowania administracyjnego, a nie do przyczyn umorzenia postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z 31 stycznia 2007 r. sygn. II OZ 845/06 ONSA/WSA/2007/5/116). Przez nową okoliczność należy rozumieć taką, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1985r. I SA 98/85, ONSA 1985 nr 1, poz. 35). Konkludując stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne na które wskazuje skarżący, a które w jego ocenie winny stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 71/05, w ogóle nie są związane ze złożonym tam oświadczeniem z dnia 15 marca 2005 r. o cofnięciu skargi. Nie są tym samym takimi okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu sądowym, gdyż dotyczą one postępowania administracyjnego i jako takie nie pozostają w związku z zapadłym postanowieniem o umorzeniu postępowania. Z powyższych względów powyższa okoliczność nie mogła stanowić podstawy do wznowienia postępowania w sprawie II SA/OP 71/05 i stąd też na podstawie art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 276 i art. 282 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.