II SA/Op 334/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. i A. W. na decyzję Starosty Brzeskiego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie informacji o środowisku postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 września 2009 r. E. W. i A. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Starosty Brzeskiego z dnia [...], nr [...], odmawiającą udostępnienia kserokopii dokumentacji z prac geologicznych pod nazwą "dokumentacja geologiczna określająca warunki hydrogeologiczne w związku z rozpoznaniem stanu czystości środowiska gruntowo-wodnego na granicy działki zajmowanej przez stację paliw A S.A. nr A i działki sąsiedniej nr B w L. przy ul. [...]", opracowanej przez B Sp. z o.o. z W. na wniosek A S.A. z P. W decyzji tej organ pouczył strony o prawie wniesienia skargi do WSA w Opolu w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia. Skarżący wnieśli o uchylenie powyższej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, oraz domagali się zwrotu kosztów postępowania. Kwestionowanej decyzji zarzucili, iż narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 8, art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 14, art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), a także art. 1 i art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Przesyłając skargę do Sądu Starosta poinformował, że nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpatrywanej sprawie, od decyzji Starosty Brzeskiego z dnia [...] skarżącym służyło odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, na podstawie art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., a nie skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądów administracyjnych podlegają bowiem wyłącznie akty, co do których wyczerpano środki zaskarżenia, czyli w omawianym przypadku złożenie skargi mogłoby dotyczyć jedynie decyzji organu II instancji. Podsumowując ten fragment wywodów, jeszcze raz wskazać należy na brak możliwości wniesienia oddzielnej skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu l instancji, gdyż sąd nie jest powołany do oceny takiego aktu i wyręczania w tym względzie organów administracji, działających w postępowaniu administracyjnym jako II instancja. Ponadto należy zauważyć, że skarżący zostali błędnie pouczeni przez Starostę Brzeskiego o trybie i sposobie zaskarżenia decyzji z [...]. Zgodnie z art. 112 K.p.a., błędne pouczenie co do środków zaskarżenia danego aktu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie sądowym, "Błędne pouczenie o środkach odwoławczych od decyzji nie może kształtować właściwości sądu administracyjnego, a w konsekwencji nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych" (patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 527/07, teza nr 2, System Informacji Prawnej Lex nr 345974). Natomiast zgodnie z trafną tezą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2005 r. (sygn. akt I OSK 271/05, System Informacji Prawnej Lex nr 188813) "Fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (podobnie jak i o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu." Z powyższego wynika, że mimo wadliwego pouczenia w zakresie zaskarżenia kwestionowanego rozstrzygnięcia, skarżącym przysługuje prawo złożenia od niego odwołania, jednak wraz z odwołaniem należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a powyższego należy dokonać w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy, skargę na decyzję Starosty Brzeskiego z dnia [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia kserokopii dokumentacji z prac geologicznych, należało odrzucić jako niedopuszczalną, co postanowiono na podstawie art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a.