II SA/Op 367/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. M. M., reprezentowany - jako osoba częściowo ubezwłasnowolniona - przez kuratora J. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 19 maja 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego, odebranej przez kuratora skarżącego w dniu 13 maja 2014 r. Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Op 41/14, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 4 czerwca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu zawiadomiła Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnikiem z urzędu adwokata, w osobie M. K. Pismami procesowymi z dnia 10 czerwca 2014 r., nadanymi przesyłką pocztową w dniu 10 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik M. M., zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2014 r., nr [...], a także wniosła skargę na ww. decyzję. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazała, że informację o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu otrzymała w dniu 5 czerwca 2014 r., jednakże z uwagi na zobowiązania zawodowe, stosowny przegląd akt sprawy, jak i uzyskania stanowiska skarżącego dopiero w dniach 9-10 czerwca 2014 r., skargę do sądu mogła wnieść w dniu 10 czerwca 2014 r. Wobec tego pełnomocnik, powołując się na stanowisko judykatury w kwestii ustania przyczyn uchybienia terminu w przypadku pełnomocnika z urzędu, uznała, że wniosek jest zasadny. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona osobiście J. M. w dniu 13 maja 2014 r., co potwierdza adnotacja i podpis kuratora skarżącego na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k-9 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Zatem skuteczne wniesienie skargi i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnieniu tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu, musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a). Z punktu widzenia powołanych regulacji, należy również uwzględnić specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika z urzędu. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że jakkolwiek ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi, to fakt ten może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżącego, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza bowiem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223; z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11; podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08). Stwierdzić wobec tego należy, że adwokat dowiedziała się, iż została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu w dniu 5 czerwca 2014 r., co oświadczyła we wniosku. Okoliczność tę uprawdopodobnia także pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu z dnia 30 maja 2014 r., załączone do akt sprawy o ustanowieniu adwokat M. K. pełnomocnikiem z urzędu, które to pismo wpłynęło do Sądu w dniu 4 czerwca 2014 r. (por. k-13 akt sądowych o sygn. II SO/Op 41/14). Zatem złożenie przez pełnomocnika wniosku o przywrócenie terminu w dniu 10 czerwca 2014 r., czyli w terminie trzydziestu dni od dnia dowiedzenia się o fakcie wyznaczenia na pełnomocnika z urzędu oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. W oparciu zatem o całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona przez pełnomocnika skarżącego argumentacja może stanowić pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu. Ponadto, w ocenie Sądu, nie bez znaczenia dla kwestii przywrócenia terminu jest zachowanie się samej strony, która niezwłocznie, to jest w terminie 7 dni po otrzymaniu decyzji, którą zamierzała zaskarżyć, zwróciła się do Sądu o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika w celu udzielenia pomocy we wniesieniu skargi. Wobec powyższych okoliczności Sąd uznał, że uprawdopodobnione zostało, iż zarówno po stronie skarżącej, jak i jej pełnomocnika, brak było winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zachowany został jednocześnie wymóg formalny wynikający z art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. Reasumując, złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2014 r., nr [...] podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.