II SA/Op 372/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 5 grudnia 2005 r., Nr XXVII/192/05 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Skarżący J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 20 czerwca 2011 r., za pośrednictwem Rady Gminy Komprachcice, skargę zawartą w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 19 maja 2005 r., Nr XXVII/192/05, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II SA/Op 372/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. K., jako wniesioną z uchybieniem terminu. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 3 listopada 2011 r. W dniu 10 listopada 2011 r. skarżący złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek wskazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi nie ze swojej winy, wnosząc skargę w dniu 19 czerwca 2011 r., tj. w terminie 30 dni od dnia udzielenia odpowiedzi przez organ. Podkreślił, że dochował należytej staranności, będąc w pełni przekonany o zachowaniu terminu. W szczególności - jego zdaniem - należy mieć na uwadze, że nie składając skargi w terminie 60 dni od dnia złożenia wezwania działał w zaufaniu do organów administracyjnych, które w piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. poinformowały go, powołując się na przepis art. 35 K.p.a., o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy, wskazując jednocześnie termin jej załatwienia. O tym, że uchybił terminowi dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu odrzucającego jego skargę. Skarżący powołał też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, zgodnie z którym kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceniać nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej, lecz również w świetle określonych prawem obowiązków organów administracji publicznej w postępowaniu poprzedzającym postępowanie sądowoadministracyjne. Na tej podstawie J. K. stwierdził, że skoro organ w piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. poinformował go o przedłużeniu terminu rozpoznania jego sprawy i wyznaczeniu określonego terminu jej załatwienia, a następnie poinformował go o podjęciu uchwały, to za usprawiedliwione należy uznać przekonanie, że dochował terminu, wnosząc skargę w ciągu 30 dni od dnia udzielenia odpowiedzi. Dalej J. K. wywodził, odwołując się do art. 8 K.p.a., że zważywszy na okoliczności sprawy mógł pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, iż jego sprawa jest w toku załatwienia przez organ i zostanie poinformowany o sposobie jej załatwienia. Skarżący przytoczył pogląd prawny wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1995 r., sygn. akt III ARN 21/95, publ. OSNP 1995 r., nr 2, poz. 298, zgodnie którym ze względu na uregulowania zawarte w art. 8 i 9 K.p.a. oraz w związku ze szczególnym charakterem postępowania w sprawie usunięcia naruszenia prawa z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym i związanymi z tym konsekwencjami upływu terminu jej załatwienia, organ gminy, do którego wpłynął wniosek zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić wnioskodawcę o tym, że w razie bezskutecznego upływu tego terminu przysługuje mu skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, czego organ w niniejszej sprawie nie uczynił. Skarżący zwrócił też uwagę, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest również uchwała Rady Gminy z dnia 19 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i 4 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie, o jakim mowa w powołanych regulacjach jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie daje bowiem pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Może być stosowane, gdy przewidują je przepisy szczegółowe, pozwala ono na ustalenie okoliczności faktycznych bez przeprowadzania postępowania dowodowego (por. Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992, str. 132-133). Ponadto odnotowania wymaga, że ocena braku winy w uchybieniu terminu jest pozytywną przesłanką jego przywrócenia, a przy jej dokonywaniu należy uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy. Natomiast przesłanką negatywną przywrócenia terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że J. K. uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Na uwzględnienie zasługuje podniesiony przez niego argument, wedle którego pismo organu z dnia 6 kwietnia 2011 r. o przedłużeniu - na podstawie art. 35 K.p.a. - terminu rozpoznania sprawy, wyznaczające jednocześnie nowy termin, wywołało w nim uzasadnione przekonanie, że dochował 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, liczonego od daty uzyskania odpowiedzi organu. Istotnie, treść komentowanego pisma jest o tyle myląca, że mogła wywołać u skarżącego przeświadczenie, iż postąpi prawidłowo, oczekując na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, zgodnie z jego wskazaniami - do sesji Rady Gminy Komprachcice w maju 2011 r., i że dopiero od daty doręczenia stanowiska Rady rozpocznie swój bieg termin do wniesienia skargi. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem skarżącego, wyrażonym w oparciu o przytoczone we wniosku z dnia 9 listopada 2011 r. orzecznictwo sądowe, iż kryterium braku winy jako przesłanki wniosku o przywrócenie terminu należy oceniać nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, lecz także w świetle określonych prawem obowiązków organów administracji publicznej. Tymczasem, w niniejszej sprawie organ nie dość, że wadliwie przywołał art. 35 K.p.a., który nie ma zastosowania w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), to jeszcze dał skarżącemu pewność, że dopóki sprawa jest "w toku" nie poniesienie ujemnych skutków związanych ze spóźnionym złożeniem skargi. Ponadto nie wskazał stronie - wbrew ogólnej zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) - jaki jest prawidłowy termin do złożenia skargi. Z uwagi na powiedziane powyżej, w ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi, a nadto spełnił warunki, o jakich mowa w art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. Złożył bowiem wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli od otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Natomiast odnośnie wymogu dokonania - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - czynności, której nie dokonano w terminie, zauważyć trzeba, że skarżący złożył już skargę do tut. Sądu, zatem nie zachodziła potrzeba jej ponownego składania. Końcowo odnotowania wymaga również, że w okolicznościach sprawy nie zaistniała negatywna przesłanka skutkująca niedopuszczalnością wniosku o przywrócenie terminu, w postaci braku negatywnych następstw uchybienia terminu dla strony, ponieważ uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowało jej odrzucenie przez Sąd. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.