II SA/Op 372/13

PostanowienieWSA w Opolu2014-02-11

Skład orzekający: Violetta Radecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy substytut pełnomocnika ustanowionego z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym może domagać się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Substytut pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie jest uprawniony do domagania się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Prawo do wynagrodzenia przysługuje wyłącznie pełnomocnikowi wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje powstania stosunku prawnego między substytutem a sądem w zakresie rozliczeń kosztów pomocy prawnej z urzędu.
Stan faktyczny
Skarga R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego została oddalona. W sprawie ustanowiono pełnomocnika z urzędu – adwokata S. W. Na rozprawie stawiła się aplikantka adwokacka A.S., a następnie wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podpisana przez adwokata D. N. (substytuta pełnomocnika z urzędu), który wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek adwokata D. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na skutek wniosku adwokata D. N. z dnia 20 stycznia 2014 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. referendarz sądowy ustanowił R. S. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika R. S. został wyznaczony adwokat S. W.. Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 23 grudnia 2013 r., na której oddalono skargę, w imieniu pełnomocnika skarżącego stawiła się aplikant adwokacki A.S., która wniosła m.in. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 20 stycznia 2014 r. wpłynęła natomiast do tut. Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, podpisana przez adwokata D. N. – substytuta pełnomocnika z urzędu S. W., w którym to piśmie procesowym zwrócono się o przyznanie kosztów zastępstwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany przepis wyraźnie wskazuje, że prawo do wynagrodzenia w ramach udzielonej pomocy prawnej przysługuje wyłącznie wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi. Stosownie natomiast do art. 253 P.p.s.a., o wyznaczeniu pełnomocnika decyduje organ samorządu korporacyjnego, który wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania strony, której Sąd przyznał pomoc. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy zatem rozumieć pełnomocnika wskazanego przez właściwy organ samorządu. Z akt sądowych sprawy wynika, iż wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] na pełnomocnika z urzędu, został adwokat S. W.. Potwierdza to treść pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 25 października 2013 r., którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por.: k-28 akt sądowych). Wobec tego, to adwokat S. W., jako wyznaczony przez Radę, jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Tylko temu pełnomocnikowi, a nie pełnomocnikowi substytucyjnemu – adwokatowi D. N., przysługuje więc stosowne wynagrodzenie. Referendarz sądowy podziela bowiem pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, że pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika, który udzielił substytucji. Zatem nie może mieć tu zastosowania art. 39 pkt 4 P.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Natomiast w kwestie rozliczeń między wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym nie może ingerować sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10 i postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10 – obydwa umieszczone na stronie internetowej NSA pn. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do przyznania adwokatowi D. N. wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu i na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło