II SA/Op 377/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], przyznającą skarżącemu zasiłek celowy na dofinansowanie zakupu protez dentystycznych (120,00 zł), okularów (100,00 zł), odzieży (40,00 zł) oraz obuwia (40,00 zł) w łącznej wysokości 300,00 zł oraz nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r., na którą skarżący stawił się osobiście, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę. Po ogłoszeniu wyroku skarżący opuścił salę rozpraw oświadczając, że zrozumiał wyrok. W dniu 7 stycznia 2010 r. skarżący złożył osobiście w Biurze Podawczym tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie wniósł o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, iż uchybienie terminu nastąpiło z tego powodu, że "7 grudnia tj. 3 dni był po zapaści serca". W wyniku zarządzenia sędziego z dnia 12 stycznia 2010 r. skarżący został wezwany do przedłożenia w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania dokumentów (zaświadczeń lekarskich) mogących uprawdopodobnić okoliczności wskazywane we wniosku i świadczące, że skarżący bez własnej winy nie mógł dokonać w terminie czynności złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, w zakreślonym przez Sąd terminie, przedłożył Kartę Informacyjną, wydaną przez Szpital [...] w O., stwierdzającą pobyt na oddziale Chirurgii Urazowo – Ortopedycznej w dniach od 3 grudnia 2009 r. do 7 grudnia 2009 r. z rozpoznaniem m.in. omdlenia i zapaści, które według opisu miały miejsce w trakcie zabiegu wprowadzenia do znieczulenia i ustąpiły po podaniu leków i kilku minutach wentylacji przez maskę, a w dniu 7 grudnia 2009 r. skarżący został wypisany ze szpitala w stanie ogólnym dobrym, wydolny krążeniowo i oddechowo z zaleceniem kontroli w Poradni Kardiologicznej w dniu 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Zapis art. 86 § 1 P.p.s.a. oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 357/08, publ. System Informacji Prawnej Lex nr 493881 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, Lex nr 39797; z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381). Natomiast w doktrynie jako niezawinione przyczyny uchybienia terminu wskazuje się takie okoliczności jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, inna katastrofa, nagła choroba strony, uniemożliwiająca jej wyręczenie się inną osobą (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2009, s. 173). Dodać należy, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, Lex nr 494229 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Przenosząc powyższe uwagi prawne na grunt niniejszej sprawy uznać należało, iż okoliczności wskazywane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżący uczestniczył osobiście w rozprawie przed Sądem w dniu 10 grudnia 2009 r., co wynika z protokołu rozprawy, jednak po odczytaniu sentencji wyroku opuścił salę, nie czekając na podanie przez Sąd motywów uzasadnienia oraz na pouczenie o środkach odwoławczych. Skoro wyrokiem tym oddalono skargę, to termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku upłynął z dniem 17 grudnia 2009 r. Z treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika natomiast, że skarżący uzasadnia uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie faktem pozostawania w zapaści przez trzy dni począwszy od 7 grudnia 2009 r. W świetle przedłożonych przez skarżącego dowodów w postaci szpitalnej Karty Informacyjnej, nie ulega wątpliwości, że w okresie od 3 grudnia do 7 grudnia 2009 r. skarżący przebywał na leczeniu szpitalnym, gdzie stwierdzono u niego m.in. zapaść. W ocenie Sądu, z powyższego należy wyprowadzić jednoznaczny wniosek, iż wskazywana i udokumentowana przez skarżącego okoliczność w postaci przebytej zapaści, zaistniała przed wydaniem wyroku, tj. przed dniem 10 grudnia 2009 r. Ponadto, co wynika jasno z zapisów Karty Informacyjnej, skarżący został wypisany ze szpitala w stanie ogólnym dobrym. Przebyta zapaść nie stanowiła dla skarżącego przeszkody ani do osobistego stawienia się w tut. Sądzie w dniu 10 grudnia 2009 r. ani do uczestniczenia w rozprawie i rzeczowego wypowiadania się w jej toku. Tym samym nie mogła ona stanowić przeszkody do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku choćby tuż po zakończeniu rozprawy. Skarżący nie udowodnił przy tym, by ze względu na stan zdrowia nie miał możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie po dniu 10 grudnia 2009 r. Nie wskazał również przeszkód innych niż zdrowotne, których nie mógł sam usunąć, a które uniemożliwiły dokonanie czynności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie i które mogłyby zostać uznane przez Sąd jako przyczyny niezawinione. Reasumując, zdaniem Sądu, podniesionej przez skarżącego okoliczności pozostawania w zapaści, nie można uznać za przyczynę, która uprawdopodobniałby brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie skarżący nie wskazał jakiejkolwiek innej okoliczności, która uzasadniałaby przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.