II SA/Op 385/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu adwokata D. S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego postanawia : odmówić przyznania wynagrodzenia. Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Op 385/13, referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Pełnomocnikiem tym Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata D. S. wykonującego zawód w [...]. Pełnomocnik skarżącego uczestniczył w rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r., na której wydano wyrok uwzględniający skargę, do protokołu pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik nie złożył do protokołu żadnego oświadczenia wskazującego, że koszty udzielonej pomocy prawnej, nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przechodząc do rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika, referendarz sądowy stwierdza, że adwokat ustanowiony z urzędu, ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie natomiast z § 20 rozporządzenia, każdy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obligatoryjnie powinien zawierać oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Oświadczenie to jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną pełnomocnik nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (por. postanowienie Sądu najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, publikowane OSNC 1999/3/63, zamieszczone System Informacji Prawnej Lex nr 34587). Pełnomocnik z urzędu brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym, złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ale nie złożył, jak wynika z protokołu rozprawy, wymaganego zgodnie z § 20 rozporządzenia, oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienie braków formalnych pisma procesowego opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09, zamieszczone System Informacji Prawnej Lex nr 582846, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, zamieszczone System Informacji Prawnej Lex nr 550321, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II GZ 390/08, zamieszczone System Informacji Prawnej Lex nr 493827, wszystkie powołane orzeczenia są także zamieszczone na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl. W związku z brakiem wymaganego oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.