II SA/Op 408/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka jawna G. C. A. N. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 sierpnia 2013 r., A G. C. A. N. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Olesna z dnia 17 stycznia 2013 r., nr [...] o odmowie określenia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wytwórni mas bitumicznych o wydajności do 50 Mg/h na działce nr A, położonej w [...] i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano stronę skarżącą pismem z dnia 23 września 2013 r., do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie siedmiu dni, pięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 26 września 2013 r., na adres podany w skardze, do rąk G. C., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach sprawy (k-25 akt sądowych). Przy piśmie, nadanym nierejestrową przesyłką pocztową w dniu 8 października 2013 r. (data stempla), strona skarżąca nadesłała pięć żądanych egzemplarzy odpisów skargi. Postanowieniem z dnia z dnia 4 listopada 2013 r. Sąd I instancji odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 4 grudnia 2013 r. (sygn. akt II OZ 1124/13) oddalił zażalenie wniesione na ww. orzeczenie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcia sądy obu instancji przyjęły, iż strona skarżąca uzupełniła brak formalny skargi z uchybieniem wyznaczonego terminu 7 dni, przez co skarga jest bezzasadna, a to skutkuje z kolei brakiem możliwości przyznania stronie prawa pomocy. W dniu 9 stycznia 2014 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo, w którym strona skarżąca stwierdziła, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 5 jej odpisów zostało odebrane przez skarżącą w dniu 26 września 2013 r. Zdaniem skarżącej, odpisy skargi zostały natomiast wysłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 2 października 2013 r., a nie dnia 8 października 2013 r., jak błędnie przyjęły sądy. Uzasadniając to twierdzenie skarżąca wskazała, że być może opóźnienie wpływu ww. odpisów do Sądu wynika z tego, że to Poczta Polska przetrzymywała i "za późno" wysłała przesyłkę na wskazany adres, co potwierdzać może zabrudzenie i zniszczenie koperty. W ocenie strony skarżącej, odciśnięte na kopercie dwa stemple pocztowe noszą daty: 2 października 2013 r. i 8 października 2013 r., co potwierdza, że odpisy skargi zostały nadane w dniu 2 października 2013 r., a nie dnia 8 października 2013 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 stycznia 2014 r. wezwano Urząd Pocztowy w [...] do udzielenia wyjaśnienia w przedmiocie jaką datę należy uznać za datę nadania przesyłki zwykłej, tzn. czy dzień 8 października 2013 r., co wyraźnie wynika ze stempla pocztowego, czy też istnieje inna data odciśnięta na znaczku pocztowym, która jest dla Sądu nieczytelna. W odpowiedzi na powyższe, Naczelnik Urzędu Pocztowego w [...], w piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. stwierdził, że przesyłka pocztowa została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 8 października 2013 r. Natomiast na przesyłce złożono dwa odciski datownika z powodu nieczytelności jednego z nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Wobec tego, w myśl art. 47 § 1 P.p.s.a, do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Niedochowanie tego wymogu stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie. W razie nieuzupełnienia braków formalnych skargi, bądź uzupełnienia ich po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 5 jej odpisów, a wezwanie to doręczone zostało skutecznie w dniu 26 września 2013 r., do rąk G. C. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 3 października 2013 r. Dopiero jednak w dniu 8 października 2013 r., strona skarżąca nadała przesyłką pocztową na adres Sądu, brakujące odpisy. Wynika to z koperty, która została opatrzona dwoma stemplami pocztowymi, a w treści jednego z nich jednoznacznie widnieje data 8 października 2013 r. Okoliczność nadania przesyłki zawierającej żądane odpisy skargi w dniu 8 października 2013 r., a nie w dniu 2 października 2013 r., jak podnosi strona skarżąca, została także ustalona w postępowaniu wyjaśniającym przeprowadzonym przez Sąd, na skutek złożenia oświadczenia takiej treści, przez przedstawiciela Poczty Polskiej. W tym miejscu należy podkreślić, że termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisemnej jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem tego terminu wniesione do właściwego sądu. Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, iż dla ustalenia terminu wniesienia pisma do sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego decydujące znaczenie ma data stempla pocztowego. Wprawdzie przywołany przepis nie nakłada na stronę obowiązku do uzyskania dowodu nadania przesyłki, jednakże oddanie pisma w sposób określony w art. 83 § 3 P.p.s.a. jest czynnością procesową. To z kolei, zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, rodzi konieczność zadbania przez zainteresowaną osobę o otrzymanie dowodu nadania pisma. Warunek ten spełnia z pewnością nadanie pisma w postaci przesyłki rejestrowanej (poleconej), bowiem zawarcie z Pocztą umowy o świadczenie usługi pocztowej następuje z chwilą wydania nadawcy przez pracownika placówki pocztowej operatora publicznego dowodu przyjęcia przesyłki tego rodzaju (potwierdzenie nadania). Nadanie pisma listem zwykłym w praktyce pozbawia zainteresowanego urzędowego dowodu dokonania tej czynności, aczkolwiek nie wyklucza możliwości przeprowadzenia innych dowodów mających na celu wykazanie terminowości jej spełnienia. Dodać jednak należy, że strona w postępowaniu sądowym ma obowiązek zachowania najwyższej staranności w podejmowaniu czynności, co dotyczy w szczególności czynności, dla których skuteczności zostały określone terminy ustawowe (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 223/09, LEX nr 575340, postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FZ 384/10, LEX nr 663473). W niniejszej sprawie nie jest więc wystarczające twierdzenie strony, że dopełniła czynności w terminie, skoro z daty stempla odciśniętego na kopercie i wyjaśnień przedstawiciela Poczty wynika, że przesyłka została nadana w dniu 8 października 2013 r. Strona skarżąca natomiast w żaden inny sposób nie udowodniła swego twierdzenia o nadaniu brakujących odpisów skargi w dniu 2 października 2013 r. Uwzględniając powyższe i zważywszy, że we wskazanym przez Sąd terminie siedmiu dni, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie doszło w sprawie do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi, co orzekł jak w sentencji.