II SA/Op 448/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. T. R., złożył za pośrednictwem poczty w dniu 5 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego), wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Z formularza wniosku wynika, że T. R. domaga się udzielenia pomocy w związku z wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją z dnia 27 czerwca 2013 r., nr [...], w szczególności przez ustanowienie pełnomocnika, który udzieli mu pomocy w celu sporządzenia skargi. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SO/Op 17/13, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił dla T. R. adwokata z urzędu. Na pełnomocnika z urzędu został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Opolu – adwokat P. N.. Pismami procesowymi z dnia 24 września 2013 r., pełnomocnik T. R., zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 czerwca 2013 r., nr [...], a także wniósł skargę na ww. decyzję. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że informację o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu otrzymał w dniu 26 sierpnia 2013 r. Z uwagi na brak kontaktu z T. R., pełnomocnik zwrócił się do niego pismem z dnia 2 września 2013 r., a następnie zapoznał się w dniu 10 września 2013 r. z aktami sądowoadministracyjnymi sprawy. Uwzględniając okoliczność, iż kwestionowana decyzja została doręczona w sprawie T. R. w dniu 3 sierpnia 2013 r., to w ocenie pełnomocnika, niewątpliwie doszło do naruszenia trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu. Jednakże zwrócenie się przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w dniu 5 sierpnia 2013 r., stanowi podstawę do zastosowania trybu przywrócenia terminu do dokonania ww. czynności. Na poparcie przedstawionego stanowiska, pełnomocnik zaprezentował poglądy judykatury w tej kwestii. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona osobiście T. R. w dniu 2 sierpnia 2013 r., co potwierdza adnotacja i podpis skarżącego na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k-6 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Zatem skuteczne wniesienie skargi i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § P.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uwzględnieniu tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu, musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a). Z punktu widzenia powołanych regulacji, należy również uwzględnić specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika z urzędu, po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że jakkolwiek ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi, to fakt ten może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżącego, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza bowiem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223; z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11; podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08). Stwierdzić wobec tego należy, że adwokat P. N. dowiedział się, iż został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu w dniu w dniu 26 sierpnia 2013 r., co oświadczył we wniosku. Okoliczność tę potwierdzają także załączone do akt sprawy wydruki dotyczące doręczenia przesyłki pocztowej nr [...], zawierającej pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu z dnia 19 sierpnia 2013 r., informujące o wyznaczeniu adwokata P. N. pełnomocnikiem z urzędu (por. k-10 akt sądowych, a także k-25 akt o sygn. II SO/Op 17/13). Z akt administracyjnych sprawy wynika także, że adwokat P. N. przeglądał akta sprawy w dniu 10 września 2013 r. (por.: notatka służbowa – k-8). W świetle powyżej przywołanych przepisów i poglądów sądownictwa, uznać zatem należało, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 25 września 2013 r., czyli w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia wiadomości o fakcie wyznaczenia na pełnomocnika oznacza, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do sądu, przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, został zachowany. Co do kwestii braku winy, jako przesłanki zasadności przedmiotowego wniosku, przyjąć należy, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, albowiem pozostawał on w usprawiedliwionym oczekiwaniu na wyznaczenie w sprawie pełnomocnika z urzędu. Z kolei wyznaczony pełnomocnik podjął czynności procesowe skutecznie i bez zbędnej zwłoki. Reasumując, złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 czerwca 2013 r., nr [...], podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł w sentencji.