II SA/Op 470/13

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata H. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: przyznać adwokatowi H. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. C., obejmujące wynagrodzenie w kwocie zł 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złoty i czterdzieści groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy). Wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Op 470/13, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił J. C. adwokata. Na skutek powyższego, na pełnomocnika z urzędu wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w Opolu, adwokat H. S. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...] lok. [...]. W dalszej kolejności, pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik zażądał przy tym, zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one pokryte w całości jak i w części. W dniu 21 czerwca 2016 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. C. (sygn. akt II OSK 2249/14), a z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego nie uczestniczył w posiedzeniu Sądu II instancji (k-139 akt). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia regulują natomiast przepisy wykonawcze, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), pomimo tego, że w dniu 1 stycznia 2016 r., weszło w życie rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie bowiem do treści § 22 aktualnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe (czyli rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.), do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W sprawie, pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Skarga kasacyjna wszczynająca postępowanie w II instancji została natomiast złożona przez pełnomocnika w dniu 23 maja 2014 r., czyli przed wejściem w życie obecnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Do podjętych przez pełnomocnika czynności będą miały zatem zastosowanie dotychczas obowiązujące regulacje. Zważyć przeto należy, że stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) dotychczas obowiązującego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata za udział w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi zatem 180 zł, albowiem adwokat H. S. nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji. Ponadto, stosownie do § 2 ust. 3 przywołanego rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Za podjęte przez pełnomocnika czynności przysługuje zatem wynagrodzenie w łącznej kwocie 221,40 zł. Referendarz sądowy nie znalazł przy tym podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie zwiększonej stawki wynagrodzenia za prowadzenie sprawy, podjęte bowiem przez pełnomocnika czynności nie przekraczają granic zwykłej staranności profesjonalnego reprezentanta. W związku z powyższym, wobec poprawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającego stosownie oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł o przyznaniu wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji.