II SA/Op 470/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. J. M. w dniu 18 sierpnia 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten został zarejestrowany w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SO/Op 39/15. Z formularza wniosku wynika, że został on złożony w związku z wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 29 czerwca 2015 r., nr [...], a w szczególności w celu ustanowienia pełnomocnika, który udzieli pomocy przy sporządzeniu profesjonalnej skargi na wyżej podaną decyzję. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona wnioskodawczyni w dniu 17 sierpnia 2015 r. (k-7 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r., sygn. akt II SO/Op 39/15, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił J. M. radcę prawnego z urzędu. Na pełnomocnika z urzędu została wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Opolu – radca prawny B. Z. Powyższe potwierdza pismo Izby z dnia 14 września 2015 r., znajdujące się w aktach sądowych (k-36 akt). Pismem procesowym z dnia 7 października 2015 r., nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu (data stempla), radca prawny B. Z. zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 czerwca 2015 r., nr [...], a także wniosła skargę na ww. decyzję. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 470/15 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło w związku z procedurą przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, jak i braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy, tj. obejmujące m.in. ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Zatem skuteczne wniesienie skargi i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienie tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu, musi być jednakże złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2, § 3, § 4 P.p.s.a). W niniejszej sprawie przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu, była wola skorzystania przez J. M. z pomocy profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia tej skargi, a w konsekwencji oczekiwanie na rozpoznanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy przez referendarza sądowego. W sytuacji zatem, gdy skarżącej tę pomoc prawną przyznano, to ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi związane jest ściśle z chwilą powzięcia wiadomości przez radcę prawnego wskazanego przez samorząd radcowski o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W przypadku bowiem niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. W sytuacji ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy (art. 244 P.p.s.a.) dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy. W istocie zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. rozpoczyna bieg po dacie, w której ustanowiony - w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik - realnie mógł sporządzić i wnieść skargę. Czym innym jest bowiem termin trwania przeszkody rozumiany jako czas, w którym taki pełnomocnik ma obiektywną możliwość "przygotowania" się do wniesienia skargi, a czym innym jest siedmiodniowy termin, przepisany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Terminy te się nie przenikają, lecz następują kolejno po sobie. Realnie zatem pełnomocnik może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po upływie trzydziestodniowego terminu niezbędnego do jej sporządzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 1100/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń, wszystkie przywołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są w bazie orzeczeń sądów administracyjnych, na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, przywołane powyżej okoliczności sprawy uprawniają uznanie, że pełnomocnik z urzędu dochował wymaganego terminu do wniesienia skargi. Pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, informujące tut. Sąd o wyznaczeniu radcy prawnego pełnomocnikiem z urzędu, pochodzi z dnia 14 września 2015 r. i wpłynęło do tut. Sądu w dniu 17 września 2015 r. Prawdopodobne zatem jest, że zawiadomienie o wyznaczeniu radcą prawnym z urzędu dla J. M. pełnomocnik ten otrzymał również w dniu 17 września 2015 r. Zatem złożenie przez pełnomocnika wniosku o przywrócenie terminu w dniu 7 października 2015 r. oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. Ponadto, analizując stan faktyczny sprawy na tle powołanych wyżej przepisów Sąd uznał, że zarówno strona skarżąca, jak i jej pełnomocnik nie zawinili w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona przez pełnomocnika skarżącego argumentacja stanowi pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu do złożenia skargi i stąd też złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 czerwca 2015 r., podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł w sentencji.