II SA/Op 499/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania bez wymaganego pozwolenia gier na automatach o niskich wygranych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. 2 A. Spółka z o.o. w [...], działając przez pełnomocnika radcę prawnego adwokata K. M., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania bez wymaganego pozwolenia gier na automatach o niskich wygranych. W skardze Spółka domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. ryzyka wyrządzenia znacznej szkody i możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej Spółki, a ponadto może wyrządzić Spółce znaczną i nieodwracalną szkodę. Ze względu na dokonanie przez urzędy celne zatrzymania urządzeń oraz wydawanie decyzji i tytułów wykonawczych, kondycja finansowa Spółki została mocno naruszona powodując stratę finansową. Wykonanie zaskarżonej decyzji, zdaniem skarżącej, spowoduje zakończenie prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratę przez skarżącą jedynego źródła utrzymania. Podniosła, że w stosunku do Spółki prowadzone są już liczne postępowania egzekucyjne w oparciu o dotychczas wydane tytuły wykonawcze, co bardzo utrudnia normalne funkcjonowanie Spółki, a to m.in. z uwagi na zajęcia ruchomości czy rachunków bankowych oraz dokonywanie przez Spółkę wpłat na poczet kar, które są dla Spółki ogromnym ciężarem finansowym. Skarżąca podniosła także, że brak jest przesłanek negatywnych wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., wyd. LexisNexis, s. 216). Stosownie do art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Powtórzyć przyjdzie, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 714/08, LEX nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja wymierzająca skarżącej karę pieniężną podlega wykonaniu i możliwe jest wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając złożony wniosek Spółka powołała się na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej i wyrządzenia znacznej oraz nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że obecnie ma do wykonania dużą liczbę tytułów egzekucyjnych, zajęć ruchomości i rachunków bankowych, a także dokonuje licznych wpłat na poczet kar. Mając powyższe na uwadze, w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego przez skarżącą wniosku, Sąd uznał, że takie okoliczności jak: zadłużenie Spółki, brak wystarczających środków finansowych na pokrycie bieżących kosztów jej działalności oraz znaczna wysokość nałożonych na stronę kar pieniężnych w licznych sprawach, świadczą o wystąpieniu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie dodać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i - jak wskazuje treść art. 61 § 6 P.p.s.a. - upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Poza tym, w myśl art. 152 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 3