II SA/Op 50/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo z dnia 30 grudnia 2004 r., nazwane "skargą na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. o opieszałość w postępowaniu prawnym", w którym przedstawił postępowanie w sprawach przyznania pomocy w ramach usług opiekuńczych na okresy od 1 stycznia 2004 r. oraz od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2004 r., podając, że postępowanie organu odwoławczego powoduje, iż z powodu upływu czasu nie może skutecznie dokonać czynności pranych w walce o przywrócenie tego, co bezprawnie utracił. Domagał się zadośćuczynienia w formie odszkodowania w wysokości dziesięciu tysięcy złotych, które ma stanowić rekompensatę za krzywdy fizyczne, moralne i psychiczne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o odrzucenie skargi uzasadniając to faktem, że to pismo "na opieszałość" nie jest skargą na bezczynność organu i wywodząc, iż pismo, podobnie jak zawarte w nim żądanie zadośćuczynienia w formie pieniężnego odszkodowania, mają związek z faktem prowadzenia postępowań w przywołanych przez skarżącego sprawach, w pewnym okresie czasu i wydania decyzji, od których wniesione skargi zostaną przekazane do Sądu. Uzasadniając wniosek organ stwierdził, że zarzuty podniesione w skardze nie podlegają, rozpatrzeniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Pismem z dnia 14 lutego 2005 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu; oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz sprecyzowania żądania, w tym wyjaśnienia określenia "opieszałość" – jeśli jest to bezczynność organu to skarżący powinien podać w jakiej sprawie i czy wyczerpał środki zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 22 lutego 2005 r. bardzo szczegółowo opisał przebieg postępowań administracyjnych w sprawach dotyczących skarżącego, a zakończonych decyzjami ostatecznymi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 24 czerwca 2004 r., nr [...] z dnia 7 czerwca 2004 r., nr [...]; z dnia 30 listopada 2004 r., nr [...]; z dnia 30 września 2004 r., nr [...]. Skarżący oświadczył także, iż przedmiotem skargi, jaką wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 30 grudnia 2004 r. jest opieszałość "w postępowaniu prawnym" i "dotyczy działalności bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.", wskazując, że skarga dotyczy decyzji z dnia 10 maja 2004 r., uchylającej decyzję I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia oraz decyzję z dnia 30 września 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, na którą to decyzję wniósł w dniu 26 października 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a nadto, ze skarga dotyczy decyzji uchylających do ponownego rozpoznania: z dnia 24 czerwca 2004 r., z dnia 7 września 2004 r., a nadto decyzji z dnia 30 listopada 2004r., utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., nr III SA 1636/97 – LEX nr 37138 ). Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Skarżący w istocie wyraził dezaprobatę dla przewlekłego, opieszałego jego zdaniem, sposobu wydawania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Na wezwanie Sądu, nie wskazał jednakże decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy Kolegium wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Nie są takimi aktami w szczególności opisane działania w ramach kolejnych postępowań. Jak słusznie zauważył w odpowiedzi na skargę organ, treść skargi T. R., a także zawarte w niej żądanie zadośćuczynienia w formie pieniężnego odszkodowania, związane są z prowadzeniem przez ten organ postępowania w określonym okresie zbyt długim według skarżącego, co w jego ocenie zmierza do wymuszenia podejmowania przezeń czynności na jego szkodę oraz doprowadza do przedawnienia roszczeń. Z tego względu należy uznać, iż nie zaistniały tutaj przesłanki bezczynności organu, gdyż, jak przyznaje skarżący w piśmie z dnia 22 lutego 2005 r., organ ten zakończył wskazane postępowania administracyjne decyzjami, z których to decyzji zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję z dnia z dnia 30 września 2004 r. nr [...] oraz decyzja z dnia 30 listopada 2004 r., nr [...] (sprawy o sygn. akt: II SA/Op 408/04 i II SA/Op 51/05 ), a zatem wskazane w piśmie z dnia 22 lutego 2005 r. decyzje ostateczne zostały zaskarżone wcześniej niż wniesione zostało pismo, nazwane skargą, będące przedmiotem niniejszego postępowania. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy p.p.s.a.