II SA/Op 530/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 10 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 października 2013 r. H. K., działając przez swojego pełnomocnika T. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 10 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi T. R. na działalność Burmistrza Nysy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Nysie wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona uchwała podjęta została w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej K.p.a.), a zatem na podstawie przepisów odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII). Zdaniem organu, w tej sytuacji na taką uchwałę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie organ, powołując się na orzecznictwo podniósł, że zaskarżona uchwała nie może też stanowić przedmiotu skargi, w trybie w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.). Organ wyjaśnił także, że H. K. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały z dnia 10 września 2013 r., bowiem dotyczy ona skargi T. R. na działalność Burmistrza Nysy. Do odpowiedzi na skargę organ załączył uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 28 listopada 2013 r., nr [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę H. K. na skarżoną uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 10 września 2013 r., w sprawie rozpatrzenia skargi T. R. na działalność Burmistrza Nysy. T. R., występujący jako pełnomocnik skarżącej, został wezwany przez Sąd do wykazania, że należy on do kręgu osób określonych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., to jest, iż jest rodzicem, małżonkiem, rodzeństwem lub zstępnym strony, albo osoba pozostającą ze stroną w stosunku przysposobienia. T. R. nie wykazał, aby należał do kręgu wyżej wymienionych osób mogących być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z tym wezwano H. K. do podpisania skargi lub złożenia osobiście podpisanego odpisu skargi. Skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie przesłała podpisany przez siebie odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. H. K. złożyła do Sądu skargę uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 10 września 2013 r. w sprawie rozpatrzenia skargi T. R. na działalność Burmistrza Nysy. Skarga T. R. została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną. W myśl art. 229 pkt 3 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw zleconych w ramach zadań z zakresu administracji rządowej, organem właściwym jest rada gminy. Skoro zatem do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Burmistrza Nysy w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy, właściwa jest Rada Miejska w Nysie i jest to postępowanie jednoinstancyjne, nie służy na nie zatem dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia okoliczność, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami K.p.a., nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym . Bez znaczenia w niniejszej sprawie jest także fakt, że skargę do Sądu wniosła H. K., a nie T. R., niezależnie bowiem od podmiotu wnoszącego skargę, jest ona niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot. W związku z tym skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.