II SA/Op 530/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Prószkowie z dnia 4 lipca 2014 r., Nr XLI/330/2014 w przedmiocie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy Prószków i zagospodarowania tych odpadów postanawia umorzyć postępowanie. Rada Miejska w Prószkowie podjęła w dniu 4 lipca 2014 r., na podstawie art. 6r ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399, z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 549, z późn. zm.), uchwałę Nr XLI/330/2014 w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i ich zagospodarowania. Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na powyższą uchwałę, domagając się stwierdzenia jej nieważności z powodu istotnego naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał na naruszenie art. 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, argumentując, że zaskarżona uchwała nie zawiera obligatoryjnych elementów, do określenia których Rada Miejska została zobowiązana przez ustawodawcę w przywołanym wyżej przepisie, podczas gdy brak uregulowania w uchwale, będącej aktem prawa miejscowego, którejkolwiek z tych kwestii skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności całej uchwały. Zdaniem skarżącego, regulacja zawarta w § 2 ust. 3 uchwały nie określa sposobu świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych (PSZOK) i zawiera upoważnienie do ustalenia zasad przyjmowania odpadów do tychże punktów w drodze odrębnego regulaminu, co może doprowadzić do niedopuszczalnej subdelegacji kompetencji rady gminy na bliżej niesprecyzowany organ. W § 3 ust. 2 pkt 1 lit. g uchwały Rada natomiast postanowiła, że dla większej ilości osób korzystających z usługi odbioru odpadów komunalnych zbieranych w sposób selektywny (papier, tworzywa sztuczne, metale, opakowania wielomateriałowe), należy stosować kombinacje pojemników wymienionych w § 3 ust. 2 lit. a-f uchwały. Jednakże Rada i w tym przypadku nie wskazała konkretnej częstotliwości, z jaką pojemniki te mają być odbierane. W ocenie organu nadzoru, Rada nie określiła także w uchwale częstotliwości odbioru szkła bezbarwnego i kolorowego z kontenerów usytuowanych w miejscowościach znajdujących się na terenie gminy Prószków, do których właściciele nieruchomości dostarczają szkło kolorowe i bezbarwne własnym środkiem transportu. Wprawdzie w § 3 ust. 2 pkt 2 Rada ustaliła, że szkło kolorowe i bezbarwne z pojemników o pojemności od 1,5 m3 do 2,5 m3 odbierać się będzie z poszczególnych miejscowości z terenu gminy Prószków, każdorazowo po zapełnieniu kontenera, jednakże takiego ustalenia nie można uznać - zdaniem skarżącego - za równoznaczne z określeniem częstotliwości odbioru od właścicieli odpadów komunalnych. Skarżący podał, że we wszystkich wskazanych przypadkach Rada Miejska w Prószkowie powinna była precyzyjnie wskazać częstotliwość odbioru odpadów, powołał się przy tym na stanowisko zajęte w podobnej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 359/14, oraz przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Opolu z wyroku z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SA/Op 242/13. W odpowiedzi na skargę zastępca Burmistrza Prószkowa poinformował, że na sesji w dniu 6 października 2014 r. podjęta została uchwała Nr XLIV/353/2014 o zmianie zaskarżonej uchwały, zgodnie z sugestiami skarżącego. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania ze skargi Wojewody Opolskiego, jako bezprzedmiotowego. W załączeniu przesłany został tekst uchwały zmieniającej Nr XLIV/353/2014 Rady Miejskiej w Prószkowie z dnia 6 października 2014 r. Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, pismem procesowym z dnia 31 października 2014 r., skarżący oświadczył, że przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania, jednak pod warunkiem, że zaskarżona uchwała w okresie jej obowiązywania nie wywołała skutków prawnych. Wskazał też, że ww. uchwała zmieniająca z dnia 6 października 2014 r. została zbadana pod względem legalności i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 16 października 2014 r., pod poz. 2279, i weszła w życie, zgodnie z jej § 5, w dniu 31 października 2014 r. Odpowiadając na wezwanie tut. Sądu, pismem procesowym z dnia 14 listopada 2014 r., zastępca Burmistrza Prószkowa oświadczył, że zaskarżona uchwała z dnia 4 lipca 2014 r. nie wywołała w okresie jej obowiązywania żadnych skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zachodzi w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym, wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Rada Miejska w Prószkowie, uznając za słuszną argumentację skarżącego, podjęła uchwałę z dnia 6 października 2014 r., na mocy której zmieniła uchwałę zaskarżoną przez Wojewodę Opolskiego, co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Uchwała zmieniająca z dnia 6 października 2014 r. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 16 października 2014 r., i stosownie do postanowień zawartych w jej § 5 weszła w życie w dniu 31 października 2014 r. Tym samym należało uznać, że zaskarżona uchwała z dnia 4 lipca 2014 r., Nr XLI/330/2014, została skutecznie zmieniona w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto, według oświadczenia Gminy Prószków, nie wywołała ona żadnych skutków prawnych. W sytuacji zatem, gdy Rada Miejska w Prószkowie dokonała uchwałą z dnia 6 października 2014 r. zmiany wszystkich kwestionowanych w skardze przepisów zaskarżonej uchwały, brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Prószkowie z dnia 4 lipca 2014 r., Nr XLI/330/2014, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o jakiej mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji