II SA/Op 538/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku adwokata M. Ł. z dnia 12 lutego 2013 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. referendarz sądowy ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika T. R. została wyznaczona adwokat A. P., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz sporządziła i wniosła, w imieniu T. R., skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na skutek wniosku adwokat A. P. z dnia 15 listopada 2012 r., skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, o wyznaczenie pełnomocnika z innej miejscowości, wyznaczony do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został adwokat J. G. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik adwokat J. G., zapewnił zastępstwo procesowe przez udzielenie substytucji adwokatowi M. Ł., który stawił się na rozprawie przed Sądem II instancji, w dniu 7 grudnia 2012 r. O powyższym świadczy zapis w protokole z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 7 grudnia 2012 r. (sygn. akt I OSK 1242/12), którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por. k- 78 akt sądowych). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany przepis wyraźnie wskazuje, że prawo do wynagrodzenia w ramach udzielonej pomocy prawnej przysługuje wyłącznie wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi. Stosownie natomiast do art. 253 P.p.s.a., o wyznaczeniu pełnomocnika decyduje organ samorządu korporacyjnego, który wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania strony, której Sąd przyznał pomoc. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy zatem rozumieć pełnomocnika wskazanego przez właściwy organ samorządu. Z akt sądowych wynika, iż wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie do czynności przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, został adwokat J. G. Potwierdza to treść pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia 22 listopada 2012 r., którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por.: k-75 akt sądowych). Wobec tego, to adwokat J.G., jako wyznaczony przez Radę, jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Tylko temu pełnomocnikowi, a nie pełnomocnikowi substytucyjnemu – adwokatowi M. Ł., przysługuje więc stosowne wynagrodzenie. Referendarz sądowy podziela bowiem pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, że pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika, który udzielił substytucji. Zatem nie może mieć tu zastosowania art. 39 pkt 4 P.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Natomiast w kwestie rozliczeń miedzy wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym nie może ingerować sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10 i postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10 – obydwa umieszczone na stronie internetowej NSA pn. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.nsa.qov.pl). Z powyższych względów, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do przyznania adwokatowi M. Ł. wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu i na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.