II SA/Op 569/14

PostanowienieWSA w Opolu2014-11-21

Skład orzekający: Ewa Janowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy podjęta w trybie postępowania skargowego, dotycząca rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała rady gminy podjęta w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postępowanie skargowe jest jednoinstancyjne i nie przewiduje środków zaskarżenia. Skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 26 czerwca 2014 r., która stwierdziła bezzasadność jego skargi na działalność Burmistrza Nysy w zakresie stanu technicznego budynku. Skarżący zarzucił uchwale błędne ustalenie stanu faktycznego i bezpodstawne żądanie pokrycia kosztów ekspertyzy. Rada Miejska w Nysie wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że uchwała została podjęta w trybie postępowania skargowego (art. 229 pkt 3 K.p.a.), a zatem nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego ani nie może być przedmiotem skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 26 czerwca 2014 r., Nr XLVII/732/14 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia: odrzucić skargę. A. S., pismem procesowym z dnia 21 sierpnia 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której zarzuca organom Gminy Nysa nieprawidłowe działanie w zakresie utrzymania właściwego stanu technicznego budynku, położonego w [...] przy ul. [...]. Opisując szczegółowo przebieg postępowania w omawianej sprawie wskazał, że na skutek rozpoznania jego skargi wniesionej na działalność Burmistrza Nysy, Rada Miejska w Nysie podjęła w dniu 26 czerwca 2014 r., uchwałę Nr XLVII/732/14, stwierdzającą bezzasadność jego skargi. Skarżący zarzucił ww. uchwale, błędne ustalenie stanu faktycznego i bezpodstawne żądanie od skarżącego, pokrycia części kosztów ekspertyzy technicznej budynku. Rada Miejska w Nysie, w dniu 30 października 2014 r., podjęła uchwałę Nr LI/760/14 w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę A. S., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Uchwała ta wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniesiono o odrzucenie skargi, została przesłana do tut. Sądu. Uzasadniając swoje stanowisko, Rada wskazała, że zaskarżona uchwała podjęta została w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej "K.p.a."), a zatem na podstawie przepisów odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII). Zdaniem organu, w tej sytuacji na taką uchwałę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie organ, powołując się na orzecznictwo podniósł, że zaskarżona uchwała nie może też stanowić przedmiotu skargi, w trybie w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwana dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. A. S. wniósł do Sądu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie rozpatrzenia skargi A. S. na działalność Burmistrza Nysy. Przedmiotowa uchwała z kolei, jest wynikiem postępowania wszczętego na skutek skargi A. S., wniesionej do Rady Miejskiej w Nysie. Ostatnio wymieniona skarga, została zatem wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną. W myśl art. 229 pkt 3 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw zleconych w ramach zadań z zakresu administracji rządowej, organem właściwym jest rada gminy. Skoro zatem do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Burmistrza Nysy w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy, właściwa jest Rada Miejska w Nysie i jest to postępowanie jednoinstancyjne, nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia okoliczność, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały. Wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami K.p.a., nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym . W związku z tym skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło