II SAB/Op 3/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Burmistrza Głogówka w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: odrzucić skargę. R. B. przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 3 czerwca 2008 r., (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skargi zawarte w piśmie z tego samego dnia na uchwałę Rady Miejskiej w Głogówku z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi powszechnej oraz skargę na bezczynność Burmistrza Głogówka w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Załączył do niej szereg pism, w tym pismo z dnia 28 stycznia 2008 r. Pismo to stanowiło zażalenie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Głogówka sprawy zalewania jego posesji przy ul. [...] w G. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego z dnia 13 lutego 2009 r., skarga na bezczynność Burmistrza Głogówka została wyłączona ze sprawy II SA/Op 626/08 do odrębnego postępowania o sygn. akt II SAB/Op 3/09. W aktach sprawy II SA/Op 626/08 znajdowała się odpowiedź na skargę zawarta w piśmie Burmistrza Głogówka z dnia 11 grudnia 2008 r., jednakże dotyczyła ona głównie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Głogówku z dnia [...] Skarga zawarta w piśmie z dnia 3 czerwca 2008 r., w zakresie w jakim dotyczyła bezczynności organu, została doręczona Burmistrzowi Głogówka w dniu 13 czerwca 2008 r., także w celu uzupełnienia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi Gmina Głogówek przesłała w załączeniu do pisma z dnia 27 lutego 2009 r., akta administracyjne do sprawy wywołanej zażaleniem R. B. z dnia 28 stycznia 2008 r. Wynikało z nich, że Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Opolu przesłało zażalenie R. B. z dnia 28 stycznia 2008 r., pismem z dnia 13 lutego 2008 r., nr [...], według właściwości do Rady Miejskiej w Głogówku. Zażalenie to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, potraktowało jak skargę powszechną na działalność Burmistrza Głogówka. Pismo z dnia 13 lutego 2008 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, przesłało R. B. do wiadomości listem zwykłym. Jak wynika z nadesłanych przez ten organ dokumentów pismo to zostało wysłane R. B. w dniu 18 lutego 2008 r. Według oświadczenia strony złożonego w piśmie z dnia 2 kwietnia 2009 r., doręczenie pisma SKO w Opolu nastąpiło około 18 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, do których należy także zachowanie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć, stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a., sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Na bezczynność organu I instancji, czyli Burmistrza Głogówka w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, przysługiwało stronie na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Skarżący wniósł takie zażalenie zawarte w piśmie z dnia 28 stycznia 2008 r., ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu nie załatwiło go w sposób właściwy. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem sądowym, wyrażonym w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Bk 16/04, opublikowanym ONSAiWSA 2005/5/114, nr 160283: "Bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 2 K.p.a.; ten okres wynosi jeden miesiąc (art. 35 § 3 K.p.a.)." Należało zatem przyjąć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu powinno rozpoznać zażalenie R. B. w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Skarżący natomiast po upływie tego terminu miał kolejne 30 dni na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się, jak określa to art. 53 § 1 P.p.s.a., w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec faktu, że pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lutego 2008 r., nr [...], nie można uznać za właściwą formę rozpoznania zażalenia R. B. z dnia 28 stycznia 2008 r., należało przyjąć, że termin 30 dniowy do wniesienia skargi rozpoczął dla skarżącego bieg po upływie 30 dni od dnia złożenia przez niego tego zażalenia, czyli od 28 lutego 2008 r. Skarga złożona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 3 czerwca 2008 r., a przekazana organowi 13 czerwca 2008 r., a więc po upływie wymaganego terminu, który z kolei upłynął 28 marca 2008 r. Ponadto wyjaśnienia wymaga tryb składania skargi, na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jeżeli skarżący nie zachował tego trybu, to skarga zostanie uznana za wniesioną w terminie w jakim zostanie przekazana przez sąd, w którym złożono ją bezpośrednio, do właściwego organu. Jeżeli taka skarga zostanie przekazana po upływie terminu do jej wniesienia, skutkować to będzie również jej odrzuceniem jako spóźnionej. Wniesienie skargi po upływie terminu, stanowi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., obligatoryjną przesłankę odrzucenia skargi przez sąd. Z tych przyczyn orzeczono jak w postanowieniu.