II SO/Op 18/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz- spr. Sędziowie sędzia WSA Teresa Cisyk sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2005 r. sprawy ze skargi D. W. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania skargi na burmistrza za bezzasadną, (sygn. akt 111 SA/Wr 330/04) POSTANAWIA oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] w osobach: H. O., J. S., L. S., A. W., K. S., R. P., M. S., A. C., A. S., H. K., A. S., A. J., Z. W., A. G., K. R., L. B., M. R., J. K., J. S., B. K., H. Ł., A. M., B. A., B. S., Z. Ł., J. S., M. G., J. M., J. Z., H. B., T. K. Pismem z dnia 30 kwietnia 2004 r., D. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...], skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...], nr [...]. Dnia 30 lipca 2004 r., skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym [...] wniosek o "wyłączenie z orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] i przekazanie sprawy do innego Sądu Administracyjnego" wskazując, iż "istnieje uzasadnione podejrzenie stronniczości sędziów". Jako argumenty przemawiające za stronniczością sędziów skarżąca przywołała, brak łącznego rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Wr/330/04 i sprawy o sygn. akt 3 II SAB/Wr 96/03, które zdaniem skarżącej winny być rozpoznane łącznie, nie wyegzekwowanie przez Sąd od Burmistrza i Starosty rzeczywistych wymiarów zakupionej przez skarżącą od Skarbu Państwa nieruchomości w sprawie o sygn. akt 3 II SAB/Wr 96/03 oraz zawyżenie zdaniem skarżącej opłaty sądowej w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 330/04. W związku ze złożeniem przez skarżącą wniosku o wyłączenie, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] złożyli pisemnie stosowne oświadczenia, w których każdy z sędziów oświadczył, iż nie zna skarżącej i nie istnieje między nim, a skarżącą żaden stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności oraz że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), które mogły by stanowić podstawę do wyłączenia od rozpoznania sprawy D. W. Na mocy postanowienia z dnia 24 stycznia 2005 r., sygn. akt OW 167/04, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przede sądami administracyjnymi, wyznaczył do rozpoznania wniosku o wyłączeniu sędziów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Przed rozpatrzeniem wniosku D. W., wezwaniem z dnia 1 kwietnia 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o wyłączeniu sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...], przez wskazanie z imienia i nazwiska sędziów, których wniosek dotyczy oraz odniesienie do każdego z nich przyczyn wyłączenia. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 11 kwietnia 2005 r, wskazując sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...], których dotyczy wniosek o wyłączenie z imienia i nazwiska, jako przyczynę wyłączenia wszystkich sędziów skarżąca zarzuciła im: stronniczość, pozbawienie jej prawa do obrony i wyjaśnienia oraz zawodową solidarność w ukrywaniu nieprawidłowości przy orzekaniu innych sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: wniosek o wyłączenie sędziów należało oddalić. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przede sądami administracyjnymi, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógł by wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Jak wynika natomiast z art. 20 § 1 ustawy, wniosek o wyłączenie powinien zawierać wskazanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Wskazać zatem należy, iż podstawą uwzględnienia wniosku o wyłączenie jest istnienie między sędzią którego wniosek dotyczy, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, stosunku osobistego tego rodzaju, że mógłby wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziego, przy czym strona składającą wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Sąd natomiast, rozpatrując wniosek obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także, czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż w ocenie sądu w niniejszej sprawie nie występują okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] od rozpoznania skargi wniesionej przez D. W. Skarżąca nie wskazała bowiem aby pomiędzy nią, a sędziami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] istniał jakiś szczególny stosunek osobisty będący przyczyną ewentualnego braku bezstronności. W związku z tym, iż nie zostały wskazane fakty mogące uzasadniać wyłączenie na podstawie art. 19 ustawy, jak również w świetle oświadczeń złożonych przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...], z których wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogły by stanowić podstawę do wyłączenia, uznać należy, iż w niniejszej sprawie przyczyny wyłączenia nie występują. Odnosząc się bowiem do argumentów podniesionych przez skarżącą we wniosku o wyłączenie - jako uprawdopodobniających stronniczość sędziów, nie sposób uznać ich za zasadne. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, jakoby opłata sądowa do uiszczenia której została wezwana, została "zawyżona". Skarżąca wniosła bowiem skargę na uchwałę Rady Miasta w T., a nie na jej bezczynność. Zgodnie więc z § 2 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.- w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), sąd prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł. Zauważyć jednak należy, iż nawet w sytuacji gdyby wpis został błędnie obliczony, nie sposób uznać tej okoliczności za przyczynę wyłączenia sędziów. Również fakt, iż w ocenie skarżącej sąd nie podjął stosownych czynności, czy też nie przekazał spraw do łącznego rozpoznania, nie stanowi przyczyny ewentualnego braku bezstronności sędziów. Jak wskazał bowiem Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 marca 1972 r. (I PZ 9/72, niepub.) "(...) Podstawą wyłączenia sędziego nie może być powołana przez stronę wadliwość oceny prawnej sprawy, bowiem kwestia ta może być badana jedynie w drodze zaskarżenia ewentualnego niekorzystnego rozstrzygnięcia do Sądu II instancji. Nawet wadliwości o charakterze proceduralno-porządkowym nie stanowią podstawy wyłączenia, jeżeli nie są wyrazem stronniczości ze strony sędziów (...)". Ponieważ skarżąca niczym nie wykazała aby taka stronniczość, która winna wynikać z określonych faktów, zachodziła, a tym samym nie uprawdopodobniła przyczyn wyłączenia, uznać należało, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wątpliwości co do bezstronności sędziów, a tym samym stanowiące przyczyny wyłączenia. Również ogólne twierdzenia, przytoczone przez skarżącą w piśmie z dnia 11 kwietnia 2005 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, nie stanowią wystarczającej podstawy do jego uwzględnienia. Zauważyć bowiem należy, iż skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności mogących uzasadniać wątpliwości co do bezstronności sędziów, jak również nie przedstawiła na ich poparcie żadnych dowodów. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.