I SA/Po 1010/08
WyrokWSA w Poznaniu2009-02-06
Skład orzekający: Karol Pawlicki, Katarzyna Nikodem, Małgorzata Bejgerowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT, jeśli nie udowodnił wykonania usług ani że wydatki na ich nabycie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że podatnik nie udowodnił wykonania usług, których dotyczyły faktury VAT, ani że wydatki na ich nabycie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W związku z tym, brak było podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w spornych fakturach, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organów podatkowych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej określającej podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 2004 rok. Organ ustalił, że podatnik nieuzasadnienie obniżył podatek należny o podatek naliczony od wydatków, których nie można było uznać za koszt uzyskania przychodu, w tym na podstawie faktur wystawionych przez firmy "F." i "I.", a także faktur za usługi telekomunikacyjne. Podatnik w skardze zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o VAT, kwestionując ustalenia organów co do niewykonania usług i braku związku z działalnością gospodarczą. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Asesor sądowy WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2009r. sprawy ze skargi MD-D na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca, sierpień i od października do grudnia 2004r. oddala skargę /-/ M. Bejgerowska /-/ K. Pawlicki /-/ K. Nikodem
UZASADNINIE
Decyzją z dnia [,,,]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. określił M. D. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz kwotę podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego za miesiące od stycznia do czerwca, za sierpień, i od października do grudnia 2004r.
W wyniku kontroli przeprowadzonej u podatnika w zakresie podatku od towarów i usług ustalono, iż w miesiącach: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, sierpień, październik, listopad, grudzień 2004r. dokonał on nieuzasadnionego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków, których nie można uznać za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując tego obniżenia w okresie wystawienia faktur w: styczniu, lutym, marcu, kwietniu 2004r, podatnik naruszył przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 88 ust. 1, pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w odniesieniu do faktur wystawionych na rzecz "D. M." w: maju, czerwcu, sierpniu, październiku, listopadzie oraz w grudniu 2004r. Ponadto podatnik dokonując obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w oparciu o kserokopie faktur wystawionych w styczniu, marcu i w kwietniu 2004r., naruszył § 48 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.).
Poza tym w wyniku kontroli ustalono, iż strona dokonała nieuzasadnionego odliczenia podatku naliczonego wbrew przepisowi uchylonego z dniem 1 czerwca 2005r. § 14 ust. 2 pkt 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), dokonując odliczenia podatku wynikającego z faktur wystawionych w marcu oraz w maju 2004r. przez podmiot nieistniejący, bądź nieuprawniony do wystawiania faktur.
Według organu podatnik obniżył podatek należny o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT:
- wystawionych przez P.Sp. zo.o. w W. (faktura z 10 stycznia, 10 lutego, 10 marca, 10 kwietnia, 10 maja, 10 lipca, 10 sierpnia, 10 września, 10 października, 10 listopada 2004r.). Jednocześnie w trakcie kontroli podatnik nie przedłożył rachunków szczegółowych, bilingów rozmów, ani umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
-wystawionych przez firmę "F."- A. K. w P. (faktury z 10,18 i 26 marca 2004r., 27 maja 2004r.).
-wystawionej przez Spółkę z o.o. "I." w W. (faktura z 25 maja 2004r.).
Faktury wystawione przez firmę "F." i spółkę "I." dotyczyły takich usług jak badanie rynku, sprzedaży, doradztwo marketingowe oraz prowizji handlowej za pozyskanie klienta, a ponadto za przygotowanie strategii marketingowej.
Przesłuchana w charakterze świadka A. K. zeznała, że nie wie czym zajmowała się "F." ponieważ tylko firmowała działalność pod tą nazwą. Faktycznie firmą "F." kierował jej wuj – S. R..
Przesłuchany w charakterze świadka S. R.-prezes spółki "I.", zeznał, że nie pamięta, czego dotyczyła umowa określona w fakturze VAT wystawionej dla firmy "D. M.", ani kto ją podpisał ze strony spółki. Nie pamiętał również jaką faktycznie wykonano usługę oraz jaką sporządzono w związku z tym dokumentację.
Jednocześnie świadek w odniesieniu do okazanych faktur wystawionych przez "F." zeznał, że nie pamięta jakie wydarzenia dokumentują.
W toku postępowania podatnik przedłożył wykaz firm sporządzony przez "F.". Oceniając zebrany materiał dowodowy organ stwierdził, że strona nie udowodniła, aby usługi wymienione w fakturach wystawionych przez "F." zostały wykonane.
Potwierdzeniem tych ustaleń był fakt, iż "I." w 2004r. złożyła deklaracje za styczeń i luty oraz za maj do grudnia , w których nie wykazała sprzedaży ani podatku należnego. Z kolei "F." złożyło deklaracje tylko za czerwiec i grudzień 2004r.
W odwołaniu z dnia 6 grudnia 2007r. decyzji organu zarzucono naruszenie art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W ocenie podatnika za naruszenie prawa podatkowego należy uznać zakwestionowanie faktur wystawionych przez firmę "F." na kwotę [...] zł .
Ponadto strona zwróciła uwagę na okoliczność, że przedstawiony wykaz firm, z którymi chciała współpracować, został sporządzony przez w/w podmiot.
Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutu odwołania organ wskazał, że jedynym dowodem, który miałby świadczyć o wykonaniu usług przez firmę "F." jest dostarczana przy piśmie z 5 listopada 2007r. kserokopia, sporządzonego w części maszynowo, a w części odręcznie, wykazu firm. Z wykazu tego nie wynika dla kogo, ani przez kogo został sporządzony. Zeznania S. R. nie potwierdzają , aby to on był autorem wykazu firm.
W skardze z dnia 2 lipca 2008r. podatnik zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 122,187 § 1 oraz 191 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że usługi firm "F." i "I." nie zostały wykonane, a ponadto, że usługi telekomunikacyjne nie były związane z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą. Podatnik zarzucił ponadto decyzji naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, a także art. 88 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez przyjęcie, iż nie ma możliwości obniżenia podatku wynikającego z otrzymania faktur z tytułu usług telekomunikacyjnych oraz usług świadczonych przez firmy "F." i "I".
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracji zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodność z prawem. Z kolei w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.
Odnosząc się do zarzutu skargi w sprawie nieuznania przez organy podatkowe, iż usługi A. K. i spółki "I." zostały rzeczywiście wykonane, Sąd zwraca uwagę, że w aktach administracyjnych znajdują się:
- pismo strony skarżącej z [...] listopada 2007r., do którego dołączono wykaz firm sporządzony – według oświadczenia strony - przez firmę "F." (k.122-133),
- zeznanie M. D.z [...] lipca 2007r. (k.16-18),
- zeznanie S.R.z [...] lipca 2007r. (k. 22-26),
- zeznanie A. K. z [...]lipca 2007 r. ( k. 27-31),
- wyciąg z protokołu kontroli podatkowej u A. K. ( k.56-61).
Z zeznań A. K. wynika, że prowadzona przez nią firma "F." służyła faktycznie jej wujowi S. R., działającemu na podstawie udzielonego mu przez siostrzenicę pełnomocnictwa. Z kolei S. R. nie potwierdził, aby kierowana przez niego spółka "I." wykonała na rzecz skarżącego konkretną usługę.
Z kolei skarżący, poza w/w wykazem firm, nie wskazał innych dowodów potwierdzających wykonanie usług przez firmę "F." i "I.".
Odnośnie zakwestionowania przez organy podatkowe obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT wystawionych przez P.-C. (k.96-101 i 107-116), to istotnie nie sposób ustalić, czy zostały one wystawione na numer telefonu należący do skarżącego. Sam podatnik zaś nie przedłożył innych dowodów potwierdzających zawarcie z operatorem umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
W tej sytuacji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe przepisów Ordynacji podatkowej wskazanych w skardze.
W konsekwencji nie można również podzielić zarzutu skargi odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 25 ust. 1 pkt.3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit "a" oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a także przepisów rozporządzeń wykonawczych do w/w ustaw - § 48 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002r. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r., które powołano w podstawie prawnej decyzji organu I i II instancji.
Z treści przytoczonych przepisów ustawowych wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być ( nie mogłyby być) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Jak wykazano wcześniej, skoro podatnik nie udowodnił, że miały miejsce dostawa towarów lub usług, a ponadto wydatki na ich nabycie nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ( co Sądowi wiadomo z urzędu ponieważ wyrokiem o sygn. ISA/Po 996/08 z dnia 6 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję organu odwoławczego w sprawie określenia M.D. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004, ale nie podzielił zarzutów skargi dotyczących wykonania usług przez firmy "F." i "I." oraz w zakresie usług telekomunikacyjnych), to tym samym nie było podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w spornych fakturach.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/M.Bejgorowska /-/K.Pawlicki /-/K.Nikodem
M.R.-Ś
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło