I SA/Po 1023/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. – Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za III kwartał 2008 r. postanawia: odrzucić skargę /-/R. Wiatrowski Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej R.Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] od skargi M. G. – Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane w dniu 22 grudnia 2010 r. W zażaleniu na to zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 44/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 202/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił już zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]. Tym samym potwierdził, że rodzaj i wysokość wpisu została określona prawidłowo. Odnosząc się do wniosku zawartego w zażaleniu o przyznanie prawa pomocy Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 642/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił już zażalenie strony na postanowienie Sądu pierwszej instancji pozostawiające bez rozpoznania jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, ze względu na nienadesłanie wypełnionego wniosku na wymaganym formularzu PPF, pomimo wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] – zarządzenie z dnia 12 marca 2010 r. stało się prawomocne i zobowiązywało skarżącą do uiszczenia wymaganego prawem wpisu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. W rozpatrywanej sprawie skarżąca odebrała odpis zarządzenia z dnia 8 grudnia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w dniu 22 grudnia 2010 r. Powyższe zarządzenie było jedynie zarządzeniem egzekwującym obowiązek uiszczenia wpisu sądowego wynikającym z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. Zarządzenie z dnia 8 grudnia 2010 r. miało więc charakter wykonawczy i nie kreowało nowego obowiązku uiszczenia wpisu sądowego przez skarżącą, nie stanowiło też zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych, o którym mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., zaskarżalnego na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że podany w zarządzeniu z dnia 8 grudnia 2010 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 29 grudnia 2010 r. Skoro ustalonego wpisu nie uiszczono, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. /-/R. Wiatrowski