I SA/Po 1027/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-10-28

Skład orzekający: Sylwia Zapalska, Włodzimierz Zygmont, Małgorzata Bejgerowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej określenia podatku od towarów i usług od importu, gdzie rozstrzygnięcie zależy od prawidłowości zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego, sąd powinien zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia innej sprawy dotyczącej wymiaru cła?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. W niniejszej sprawie, prawidłowość zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego ma bezpośredni wpływ na ocenę zasadności zobowiązania w podatku od towarów i usług. Dlatego też, sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wymiaru cła.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą niezaksięgowaną kwotę cła oraz podatek od towarów i usług od importu. Wcześniejszy wyrok WSA uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą długu celnego z uwagi na błędne zastosowanie przepisów wspólnotowych. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących wykładni rozporządzenia wspólnotowego, Ordynacji podatkowej, Prawa celnego oraz KPA, w tym brak zawieszenia postępowania do czasu uzyskania niezbędnych informacji.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący NSA Sylwia Zapalska(spr.) NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie as. sąd. WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne /-/M. Bejgerowska /-/S. Zapalska /-w. Zygmont Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] określającą [...] Sp. z o.o. niezaksięgowaną kwotę cła w stosunku do towaru (rogale), objętego procedurą dopuszczania do obrotu wg zgłoszenia OGL [...] z dnia 7 maja 2004r. w wysokości [...]. Wyrokiem z dnia 8 października 2008r. sygn. akt III SA/Po 281/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej, wskazując, iż organy celne nałożyły na stronę skarżącą obowiązek w zakresie uiszczenia kwoty długu celnego (z tytułu dokonania zgłoszenia celnego w dniu 7 maja 2004r.) na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, opublikowanego w oficjalny sposób w języku polskim w dniu 25 listopada 2005r. Bezzasadnie zastosowano więc przepis rozporządzenia wspólnotowego dotyczący nakładania na obywateli polskich obowiązków w zakresie prawa celnego w sytuacji, gdy import przedmiotowego towaru został dokonany przed dniem oficjalnego przetłumaczenia tego aktu prawnego na język polski. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku od towarów i usług od importu w stosunku do towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] określającą prawidłową wysokość podatku od towarów i usług w kwocie [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji, zarzucając naruszenie: 1) art. 5 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. UE L z dnia 15 stycznia 2004r.), poprzez jego błędną wykładnię, iż na importerze spoczywa obowiązek dostarczenia urzędowych potwierdzeń, że eksporter nie korzystał z żadnych refundacji wywozowych, podczas gdy powołany przepis przyznaje jedynie importerowi uprawnienie do żądania od eksportera podjęcia działań w celu uzyskania potwierdzenia od właściwego organu, że nie ubiegano się o refundację wywozową odnośnie do tych produktów w kraju wywozu, 2) art. 122 w zw. z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), poprzez nieskorzystanie z możliwości uzyskania stosownej pomocy celem otrzymania od urzędów celnych potwierdzeń braku subwencji na artykuły będące przedmiotem sprawy, mimo że miały takie uprawnienie na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 z dnia 13 marca 1997r. w sprawie wzajemnej pomocy pomiędzy organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego, 3) art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 86 ustawy Prawo celne (Dz. U. 2004, Nr 68, poz. 622) w zw. z art. 250 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 291/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez niezasadne odebranie mocy dowodowej dokumentowi - pismu Ministerstwa Finansów Republiki Federalnej Niemiec z dnia 8 kwietnia 2005r., 4) art. 122 w zw. z art. 180 i art. 201 § 1 pkt 6 Kpa, poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii wstępnej, tj. uzyskania przez organ podatkowy na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997r. w sprawie wzajemnej pomocy pomiędzy organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego informacji niezbędnych do ustalenia i określenia wysokości długu celnego, a w konsekwencji niewłaściwego ustalenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z kolei w świetle przepisu art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje zatem w bezpośrednim związku z rozstrzygnięciem w zakresie określenia podatku od towarów i usług. W konsekwencji prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła będzie miało bezpośredni wpływ na ocenę zasadności zarzutów skargi w kwestii zobowiązania w podatku od towarów i usług. Sąd uznał więc za celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie III SA/Po 281/08. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, postanowił jak w sentencji. /-/ Małgorzata Bejgerowska /-/ Sylwia Zapalska /-/ Włodzimierz Zygmont

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło