I SA/Po 1265/16

WyrokWSA w Poznaniu2017-04-12

Skład orzekający: Karol Pawlicki, Dominik Mączyński, Barbara Rennert

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ interpretacyjny zasadnie pozostawił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia przez wnioskodawcę danych dotyczących planowanej do utworzenia spółki (nazwa, adres, stopień zaawansowania przygotowań)?
Ratio decidendi
Organ interpretacyjny nie mógł zasadnie pozostawić wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia przez wnioskodawcę danych dotyczących planowanej do utworzenia spółki, takich jak nazwa, adres czy stopień zaawansowania przygotowań. Wskazanie tych danych nie jest niezbędne na etapie składania wniosku o wydanie interpretacji, a jedynie w przypadku późniejszej zmiany, uchylenia lub stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji. Brak tych informacji nie uniemożliwia oceny stanowiska wnioskodawcy i wydania interpretacji.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości znaku towarowego wniesionego aportem do planowanej spółki z o.o. Organ interpretacyjny wezwał do uzupełnienia wniosku o dane dotyczące planowanej spółki (nazwa, adres, stopień zaawansowania przygotowań). Spółka wyjaśniła, że na tym etapie nie jest to możliwe. Organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, a następnie utrzymał w mocy postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów i zasądził od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Protokolant ref. staż. Karolina Samolczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp.k. w [...] na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...]; II. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...],- zł ( [...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] r. P. Sp. z o. o. Sp. komandytowa w T. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów (z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w P.) z [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu [...] r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie art. 16b ust. 1 pkt 6 i art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: "u.p.d.o.p."). W ramach opisu zdarzenia przyszłego skarżąca wskazała, że jest spółką komandytową i planuje zmianę formy prawnej ze spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, która będzie objęta zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.p. nieograniczonym obowiązkiem podatkowym ze względu na położenie jej siedziby na terytorium Polski. Skarżąca wyjaśniła, że spółka z o.o. będzie jej następcą prawnym zgodnie z art. 93a § pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"). W związku z rozważaną restrukturyzacją prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, rozważane jest wniesienie przez spółkę, mającą siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej wkładu niepieniężnego do spółki z o.o. w postaci praw ochronnych do znaku towarowego/znaków towarowych, które na moment wniesienia aportu do spółki z o.o. będą zarejestrowane w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (ang. Office for Harmonization in the Internal Market) z siedzibą w Alicante, na podstawie rozporządzenia Rady WE nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. UE L z 2009 r. nr 78. str. 1; dalej: "rozporządzenie") w zamian za wydanie nowo wyemitowanych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym. Skarżąca wyjaśniła również, że znak towarowy, który zostanie nabyty/znaki towarowe, które zostaną nabyte przez spółkę z o.o. w drodze wkładu niepieniężnego otrzymanego od spółki UE, będą nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania oraz będzie/będą wykorzystywane przez spółkę z o.o. dla potrzeb prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w okresie dłuższym niż rok. Na tle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego zadano pytanie, czy w przypadku wniesienia aportem przez spółkę UE do spółki z o.o. praw do znaków towarowych, które na moment wniesienia aportu będą zarejestrowane w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, spółka z o.o. będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od ustalonej przez nią na dzień wniesienia aportu wartości znaku towarowego/znaków towarowych, nie wyższej jednak od wartości rynkowej znaku/znaków. Zdaniem skarżącej, odpowiedź na tak postawione pytanie jest twierdząca. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przedstawiła własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego. Pismem z [...] r. organ interpretacyjny wezwał spółkę skarżącą do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji przez podanie nazwy i pełnego adresu siedziby spółki z o.o. oraz wskazanie stopnia zaawansowania przygotowań związanych z przekształceniem przez np. określenie czy w sprawie tej wnioskodawca sporządził plan przekształcenia spółki, podjęta została przez wspólników uchwała o przekształceniu spółki, powołano członków organów spółki przekształconej, uzyskano zgody wspólników na uczestnictwo w spółce przekształconej, doszło do podpisania statutu przekształconej spółki, zawarto umowę spółki itp. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wezwania, powołując się brzmienie m. in. art. 14n § 1 pkt 1 i pkt 2 Ordynacji podatkowej organ wskazał, że samo wyrażenie woli utworzenia (przekształcenia) spółki nie stanowi okoliczności wystarczającej do nabycia przez danego wnioskodawcę przymiotu podmiotu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, albowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej powinien zawierać wskazanie tworzonej (przekształconej spółki). Wyjaśnił, że ustawodawca uznał, iż element ten jest niezbędny przy doręczaniu zmienionej interpretacji indywidualnej bądź postanowienia o jej uchyleniu, czy stwierdzeniu jej wygaśnięcia. Tym samym wnioskodawca powinien wymienić dane niezbędne do identyfikacji tworzonej (przekształconej) spółki. Z uwagi na powyższe, konieczne jest zindywidualizowanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (która powstanie po przekształceniu spółki komandytowej), dla której zaistnieć mają skutki podatkowe opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca spółka wskazała, że w chwili obecnej jest na etapie planowania przekształcenia oraz kalkulowania skutków prawnopodatkowych, jakie będą wiązały się z planowanymi zdarzeniami gospodarczymi. Jednocześnie spółka wyjaśniła, że wystąpienie z wnioskiem o interpretację jest elementem planowanej restrukturyzacji. Spółka podała również, że z uwagi na złożone konsekwencje planowanych działań, wszystkie ostateczne decyzje (a zatem także podjęcie odpowiedniej uchwały, zatwierdzenie planu przekształcenia, powołanie organów spółki przekształcanej) zostaną podjęte dopiero w momencie dokładnego oszacowania skutków na gruncie prawnym i podatkowym, a zarazem po niezbędnych konsultacjach i kalkulacjach biznesowych. Podanie pełnej nazwy oraz adresu siedziby przekształconej spółki na obecnym etapie nie jest więc możliwe. Jednocześnie spółka zauważyła, że przepisy Ordynacji Podatkowej nie przewidują wymogu wskazania danych adresowych spółki w sytuacji, gdy jej powstanie jest elementem planowanego zdarzenia przyszłego. Postanowieniem z [...] r. Minister Finansów pozostawił wniosek skarżącej o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ interpretacyjny, powołując się na art. 14n § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, stwierdził, że brzmienie tego przepisu wskazuje, iż samo wyrażenie woli utworzenia (przekształcenia) spółki nie stanowi okoliczności wystarczającej do nabycia przez danego wnioskodawcę przymiotu podmiotu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W przypadku planowania utworzenia (przekształcenia) spółki, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej powinien zawierać wskazanie tworzonej (przekształconej) spółki. Ustawodawca uznał, że element ten jest niezbędny przy doręczeniu zmienionej interpretacji indywidualnej bądź postanowienia o jej uchyleniu, czy stwierdzeniu jej wygaśnięcia. Tym samym wnioskodawca powinien wymienić dane niezbędne do identyfikacji tworzonej (przekształconej) spółki. Jednocześnie organ wskazał, że formułując w sposób jasny i zrozumiały zakres uzupełnienia zawarty w wezwaniu z [...] r. oczekiwał odpowiedzi udzielonej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości. Natomiast przedstawiony przez spółkę w uzupełnieniu opis sprawy nie odpowiada w sposób jednoznaczny i wyczerpujący na zadane przez organ pytanie co powoduje, że niemożliwym staje się wydanie wnioskowanej interpretacji i wniosek w oparciu o przepis art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej organ pozostawił bez rozpatrzenia.. W zażaleniu na ww. postanowienie skarżąca zarzuciła mu naruszenie art. 14b § 1 w zw. z art. 14c, art. 14b § 1, art. 14n § 1 pkt 1, art. 121 § 1 w zw. z art. 14h i art. 120 Ordynacji podatkowej, stwierdzając że na etapie wydania interpretacji nie jest niezbędne wskazanie danych dotyczących planowanej spółki, albowiem procedura wydania interpretacji indywidualnej jest odrębna w stosunku do procedury jej zmiany. Spółka zauważyła, że wyczerpująco wyjaśniła mechanizm planowanej transakcji, zaprezentowała też przedmiot aportu oraz wskazała na rezydencję podatkową planowanej spółki, w związku z czym adres, nazwa oraz stan przygotowań spółki do planowanej transakcji nie miał znaczenia dla zakresu merytorycznego wniosku. Postanowieniem z [...] r. organ interpretacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając rozstrzygnięcie powołał się m.in. na art. 14b § 1, 2 i 3, art. 14k § 1 i § 3, art. 14n § 1 pkt 1, 14c § 1 orz art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej i wskazał, że instytucja interpretacji indywidualnej nie została wprowadzona w celu umożliwienia podmiotom zaznajamiania się z poglądami ministra właściwego do spraw finansów publicznych na wykładnię określonych przepisów prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych. W odniesieniu do zdarzeń przyszłych ma ona służyć uzyskaniu przez zainteresowanego informacji odnośnie do prawidłowości dokonanej przez niego oceny skutków podatkowych skonkretyzowanych, rozważanych (planowanych) przez niego działań lub zaniechań albo oceny skutków podatkowych sytuacji, co do której z uwagi na istniejące okoliczności faktyczne można stwierdzić, że zajdzie z istotnym stopniem prawdopodobieństwa. Zaznaczył, że realizacja funkcji gwarancyjnej interpretacji indywidualnej nie może być realizowana w odniesieniu do abstrakcyjnych przyszłych stanów faktycznych, które teoretycznie mogą się zdarzyć. Zdaniem organu, brak precyzyjnej i jednoznacznej odpowiedzi na zadane przez organ w wezwaniu pytanie dotyczące zindywidualizowania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (która powstanie po przekształceniu spółki komandytowej) spowodowało, że niemożliwym stało się wydanie interpretacji w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W skardze na powyższe postanowienie spółka zarzuciła mu naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego przez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie tj.: - art. 14b § 1 w zw. z art. 14c Ordynacji podatkowej przez utrzymanie w mocy niezasadnego postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, pomimo złożenia przez niego ważnego i właściwie opłaconego wniosku o jej wydanie; - art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że złożony przez skarżącego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wszystkich wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. uznanie, iż skarżący nie przedstawił wyczerpująco zdarzenia przyszłego na skutek braku wskazania adresu oraz firmy spółki, której zawiązanie jest planowane przez niego; - art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej przez niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji pozostawienie wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia na skutek uznania, że nie spełnia on wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej (brak wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego poprzez brak wskazania adresu oraz firmy spółki, której zawiązanie jest planowane przez skarżącego); - art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że samo wyrażenie woli utworzenia spółki nie stanowi okoliczności wystarczającej do nabycia przez danego wnioskodawcę przymiotu podmiotu zainteresowanego, a skarżący, jako osoba planująca utworzenie spółki i występująca z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego dla tejże spółki, powinna wskazać tę przyszłą spółkę przez podanie dokładnego jej adresu i jej nazwy, a nadto winna wskazać stopień zaawansowania przygotowań związanych z przekształceniem spółki. 2. przepisów postępowania mające znaczący wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h oraz 14n § 2 i 14b § 3 i 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej przez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego bez uzasadnienia znajdującego podstawę w aktualnie obowiązujących przepisach prawa oraz naruszenie tym samym zasady zaufania; - art. 120 Ordynacji podatkowej przez dokonanie wykładni sprzecznej z literalnym brzmieniem przepisu art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a przez to naruszenie zasady legalizmu. W uzasadnieniu skargi spółka powtórzyła argumentację zawartą w złożonym zażaleniu oraz wskazała, że interpretacja art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej dokonana przez organ prowadzi do zawężenia normy wynikającej z treści tego przepisu poprzez wprowadzenie do jej treści dodatkowych kryteriów, takich jak istnienie nazwy i adresu spółki, która jeszcze nie powstała, sporządzenie planu podziału oraz powiązane. W konsekwencji omawiany przepis został pozbawiony znaczenia praktycznego, ponieważ zgodnie z wykładnią zaprezentowaną przez organ, wystąpienie o interpretację indywidualną byłoby możliwe jedynie w sytuacji, gdy powstanie spółki byłoby już na etapie finalizacji. Ponadto, sposób rozumienia przepisów przedstawiony przez organ powoduje, że spółka, chociaż jeszcze nie została zarejestrowana, powinna już posiadać siedzibę i dokładną nazwę, aby organ mógł wydać interpretację w rozpatrywanej sprawie. Spółka nadmieniła ponadto, że wezwanie organu nie dotyczyło braku formalnego i niezależnie od tego, czy odpowiedź skarżącej na wskazane wezwanie organ ocenił jako wyczerpujące, nie miało ono związku z obowiązkiem wydania interpretacji oraz nie wpływało na merytoryczny zakres określenia konsekwencji podatkowych. W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy Minister Finansów zasadnie pozostawił wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą danych niezbędnych do identyfikacji tworzonej (przekształconej) spółki (nazwa, pełen adres siedziby spółki z o.o., stopień zaawansowania przygotowań związanych z przekształceniem). W kontekście powyższego, na wstępie dalej czynionych rozważań podkreślenia wymaga specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Odstępstwo od zasady, że z wnioskiem o interpretację może wystąpić podmiot zainteresowany, w jego indywidualnej sprawie, przewiduje art. 14n § 1 Ordynacji podatkowej. Wynika z niego, że z wnioskiem o interpretację dotyczącą sytuacji, w której może się znaleźć oddział lub przedstawicielstwo, ma prawo wystąpić tworzący je przedsiębiorca. Ponadto, z wnioskiem o interpretację, która będzie dotyczyła spółki, mogą wystąpić również osoby planujące jej utworzenie, przy czym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej obejmuje zakresem zastosowania także sytuacje przekształcenia spółek, o których mowa w art. 551 i nast. ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. nr 94, poz. 1037 ze zm.) (zob. szerzej wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1661/14 – wszystkie cytowane w niniejszym wyroku orzeczenie dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W obu przypadkach wskazanych w art. 14n § 2 Ordynacji podatkowej, wniosek składany będzie przed powstaniem podmiotów, do których sytuacji odnosić się ma wnioskowana interpretacja. Następnie należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej, wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej). Jak stanowi art. 14c Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (§ 1). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2). W dalszej kolejności należy wskazać, że organ podatkowy, jako organ interpretacyjny, obowiązany jest stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały bądź przyszły stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy. Wynikający z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący, wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W myśl art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Stosownie do brzmienia art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165a oraz art. 169 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy. Jeśli przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny nie ma charakteru "wyczerpującego", tj. nie zawiera faktów czy okoliczności wystarczających do wydania wnioskowanej interpretacji, a tym samym nie spełnia kryteriów z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, organ interpretacyjny wzywa zainteresowanego do uzupełnienia tego braku na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Wobec tego, pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację, w wyznaczonym przez ten organ terminie. Należy też pamiętać, że skierowane do wnioskodawcy wezwanie powinno jednoznacznie wskazywać wątpliwe elementy stanu faktycznego i precyzować informacje ich dotyczące, konieczne z punktu widzenia oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy z wyjaśnieniem dlaczego organ interpretacyjny uznał je za istotne z punktu widzenia przedstawionego we wniosku pytania. Wnioskodawca ma bowiem prawo nie tylko wiedzieć w jakim celu żąda się od niego uzupełnienia wniosku, ale także jak w rozpatrywanej sprawie stanowisko organu w tym zakresie zakwestionować wykazując, że żądane dane są nieistotne, bądź wezwanie organu zmierza jedynie do przedłużenia postępowania. Nie może to być więc wezwanie do podania jakichkolwiek informacji, a tylko takich, które są niezbędne do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. Pozostawiając wniosek o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia organ winien nie tylko wykazać, że danego elementu stanu faktycznego (informacji) wniosek ani odpowiedź na wezwanie organu nie zawiera, ale powinien także przede wszystkim wykazać - poprzez stosowne merytoryczne uzasadnienie (ze wskazaniem konkretnych uregulowań prawnych z zakresu prawa podatkowego), że bez tego elementu stanu faktycznego (informacji) udzielenie prawidłowej zgodnej z prawem interpretacji jest niemożliwe. Uwzględniając treść powyższych przepisów rozważyć należy, czy organ mógł żądać od skarżącej wskazania danych przyszłej spółki, tj. podania nazwy i pełnego adresu siedziby spółki z o.o. oraz wskazanie stopnia zaawansowania przygotowań związanych z przekształceniem przez np. określenie czy w sprawie tej wnioskodawca sporządził plan przekształcenia spółki, podjęta została przez wspólników uchwała o przekształceniu spółki, powołano członków organów spółki przekształconej, uzyskano zgody wspólników na uczestnictwo w spółce przekształconej, doszło do podpisania statutu przekształconej spółki, zawarto umowę spółki itp. Zdaniem Sądu wskazanie danych adresowych spółki, której utworzenie planuje wnioskodawca, co do zasady, nie jest elementem stanu faktycznego niezbędnym dla oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy. Okoliczność, w jakiej konkretnie miejscowości na terenie kraju przyszła spółka będzie miała siedzibę, pozostaje w większości przypadków bez wpływu na zakres jej praw i obowiązków podatkowych. Oczywiście mogą wystąpić sytuacje, w których kwestia siedziby przyszłej spółki może mieć znaczenie dla oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy. Sytuacja taka może przykładowo pojawić się w odniesieniu do niektórych kwestii związanych z podatkami i opłatami lokalnymi czy też w sytuacji, w której przyszła spółka będzie miała siedzibę poza granicami Polski, a okoliczność ta może mieć znaczenie z uwagi na treść umów międzynarodowych regulujących zasady opodatkowania. W razie zaistnienia takiej sytuacji organ winien jednak wezwać wnioskującego nie do podania danych adresowych w sposób umożliwiających doręczenie ewentualnie zmienionej interpretacji, ale do uzupełnienia stanu faktycznego o podanie informacji mających znaczenie z punktu widzenia sytuacji podatkowej przyszłej spółki, np. do podania jej rezydencji podatkowej. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca. We wniosku o wydanie interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżąca wskazała, że spółka przekształcona będzie miała siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie Polski. W kontekście powyższego należy podkreślić, że organ pozostawiając bez rozpatrzenia wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej nie argumentował, że stan faktyczny nie został przedstawiony w sposób na tyle precyzyjny, aby możliwa była kwalifikacja prawna przedstawionych w nich zagadnień. Organ w zaskarżonym postanowieniu w istocie nie wykazał więc, że informacje te mają jakikolwiek wpływ na możliwość oceny przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Należy wskazać, że istotą regulacji zawartej w art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest udzielenie ochrony spółce, której utworzenie jest dopiero planowane. Z ww. artykułu nie wynika jednak, że wniosek złożony przez podmiot planujący utworzenie spółki - w zakresie dotyczącym działalności tej spółki, uzależniony jest od jakiegokolwiek zaawansowania procesu jej utworzenia. Należy zauważyć, że w pojęciu "zdarzenia przyszłego", który zgodnie z wolą ustawodawcy może być przedmiotem interpretacji indywidualnej, mieści się również przyszły – hipotetyczny stan faktyczny, który zawsze (bez względu na osobę wnioskodawcy) może, ale nie musi zaistnieć. Zawsze w przypadku, gdy wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego istnieje element niepewności, czy kiedykolwiek zdarzenie to nastąpi, a jednak ustawodawca zezwolił na wydawanie interpretacji na bazie takich zdarzeń. Nawet wyjaśnienia skarżącej, że z uwagi na złożone konsekwencje planowanych działań wszystkie ostateczne decyzje (a zatem także podjęcie odpowiedniej uchwały, zatwierdzenie planu przekształcenia, powołanie organów spółki przekształcanej) zostaną podjęte dopiero w momencie dokładnego oszacowania skutków na gruncie prawnym i podatkowym, nie uzasadnia pozostawienia jej wniosku bez rozpatrzenia, albowiem interpretacja indywidualna pełni nie tylko funkcję gwarancyjną, ale również informacyjną. Stanowisko organu wyrażone w interpretacji indywidualnej może przyczynić się do przyjęcia przez wnioskodawcę optymalnej strategii gospodarczej (por. wyrok NSA z 3 grudnia 2014 r., II FSK 2726/12). Podstaw do żądania informacji w zakresie nazwy, adresu, czy też etapu zaawansowania procesu przekształcenia nie daje również art. 14n § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w razie zmiany interpretacji indywidualnej, pismo zawierające zmienioną interpretację doręcza się spółce wskazanej przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej. Z omawianego przepisu nie wynika, by obowiązek wskazania danych spółki w sposób umożliwiający kierowanie do niej korespondencji, powstawał już w momencie złożenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Obowiązek podania danych przyszłej spółki wiąże się z koniecznością doręczenia ewentualnej zmiany, uchylenia lub stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji, a nie jej wydania. Należy podkreślić, że dane, którymi powinien dysponować organ w postępowaniu dotyczącym zmiany, uchylenia czy wygaśnięcia interpretacji, nie stanowią danych niezbędnych w sprawie o wydanie tej interpretacji, albowiem sprawa o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest tożsama ze sprawą w przedmiocie zmiany interpretacji indywidualnej. Pierwsza toczyć się może wyłącznie w trybie wnioskowym (art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej), natomiast druga może się toczyć w trybie działania z urzędu (art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej). Ponadto, warunkiem prowadzenia sprawy o zmianę interpretacji indywidualnej jest stwierdzenie jej nieprawidłowości, która ma umocowanie w szczególności w orzecznictwie sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Dopiero więc w razie zaistnienia konieczności zmiany interpretacji indywidualnej organ podatkowy będzie mógł żądać od skarżącej podania danych spółki w sposób umożliwiający doręczenie jej indywidualnej interpretacji. Oznacza to, że na etapie postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, brak było podstaw do żądania wskazania przez wnioskodawcę danych adresowych przyszłej spółki, a w konsekwencji, niezastosowanie się przez skarżącą do tego elementu wezwania organu do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji, nie mogło skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. W konsekwencji, zaskarżone postanowienie narusza przepisy procesowe, to jest art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h oraz 14n § 2 i 14b § 3 i 4 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co powoduje konieczność wyeliminowania z porządku prawnego zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia go poprzedzającego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 oraz art. 200 i art. 205 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło